எண்ணங்கள் இனியவை

பகிர்வு - அதீதம்

2012-01-30T23:13:00.000+05:30

இதுவரை யாருமே
கண்டிராதது
அதியசமானது என்றான்

அதிமென்மை கொண்ட
அழகியல் தன்மை இதுவல்லவோ
அவள் சிலாகித்தாள்

ஒருவர் மற்றவரிடம் இருந்து
வாங்குவதற்கு
முனையவில்லை.

விலைபோகா கனவுகள்
நிறைந்து நிறைந்து
வெறுமையானது
வீடு

: நன்றி அதீதம் :

மனதின் மொழி. - அதீதம்

2012-01-29T10:30:00.000+05:30

மனசு விசித்திரமானது இல்லைங்களா ? கொஞ்சம் இல்லைங்க ரொம்பவே விசித்திரமானது. அது எந்த நேரத்தில் எப்படிச் சாயும் என்பதை சொல்றது சிரமமானது. நம் செயல்களில் பெரும்பாலானவை நன்மையிலோ தீமையிலோ, வெற்றியிலோ தோல்வியிலோ முடிவது மனதின் நிலமையைப் பொறுத்து தான் இல்லைங்களா ?

NLP எனப்படும் Neuro Lingual Program சொல்லும் கருத்து என்ன அப்படின்னு பார்ப்போம். நாம் மூளை புரிந்துக் கொள்ளும் வகையில் சொல்லும் கட்டளைகள், வார்த்தைகள் மனதில் பதிவதோடு இல்லாமல் ஆழ்மனதில் சென்று தங்கிவிடும். கூடவே அது தேவையான கட்டளைகளை உடலுக்கோ அல்லது மூளைக்கோ கொடுத்துவிடும் என்கிறார்கள் அத்துறை வல்லுனர்கள். சில மன சிக்கல்களில் இருந்து விடுபட இந்த முறை நன்கு வேலை செய்கிறதாம். எதிராளி எப்போதும் தவறு, நான் எப்போதும் சரி என்ற எண்ணம் நேரானதா என்றால் நிச்சயம் மாற்றப் படவேண்டிய எதிர்மறை எண்ணம் இது. அப்படியானவர்களுக்கும் இது போன்ற பயிற்சி நல்ல பலன் தரும். அதனால தான் எதையுமே நேரடியா, நல்ல விதமா பேசனும் அப்படின்னு நமக்கு பெரியவர்கள் சொல்லிக் குடுக்கறாங்க.

அனுமனுக்கு பலம் இருக்கிறது. ஆனால் அதை அவர் உணராதவராக இருந்த வரை அவர் மதியூகம் மிக்க ஒரு மந்தி(ரி) அம்மட்டே. ஆனா ஜாம்பவான் அவரோட பராக்கிரமத்தை சொல்லும் போது அனுமனால் செயற்கரிய செயல் செய்யும் பலம் வந்து சேர்கிறது. அதே போல இராமனை எடுத்துக் கொண்டால் அதி பலசாலி. ஆனால் தன் தம்பிக்கு ஒன்று என்று வந்த போது அப்படியே அத்தனை சக்தியும் வடிந்து போய் உட்கார்ந்து விடுகிறான். அப்போது இந்திரசித்து அல்ல, அவன் படை வீரன் யாரேனும் வந்திருந்தாலும் இராமனை எளிதில் வெற்றிக் கொண்டிருக்க முடியும். காரணம் இராமனின் மனதில் இருந்த வலு வற்றிப் போயிருந்தது மீண்டும் தன் தம்பி உயிர்த்தெழும் வரைக்கும்.

அதைத்தான் நம்மால் முடியும் என்ற எண்ணமே பாதி பலம் என்பார்கள். அப்படியான ஒருவன் தான் வாலி. அவனின் பலம் தன்னால் முடியும் என்பது. எதிராளியின் பலகீனம் வாலியால் முடியும், தன் பலம் அவனால் அபகரிக்கப் படுகிறது என்ற எண்ணம். எப்போது எதிராளி தன் பலம் இழப்பதாக நினைக்கிறானோ அப்போதே அவன் பாதி தோல்வி அடைகிறான். இதற்கு நேரடி வாழ்வியல் உதாரணம் சொல்ல முடியும்.

சில வருடங்களுக்கு முன்னால நேரமேலாண்மை வகுப்புக்குச் போயிருந்தேன். அதில் ஒரு அங்கமாக "நேர்மறை/எதிர்மறை" பற்றிய பகுதி வந்தது. இன்ஸ்ட்ரக்டர் எதிர் மறை எண்ணம் எப்படி நம் உடலையும் பாதிக்கும் என்பதை செயல்முறையில் காண்பித்தார்.

நல்ல பலசாலியான ஒருவனை அழைத்து கையை நீட்டச் சொல்லி வேறொருவன் மூலம் அந்தக் கையை இழுக்கச் சொன்னார். ஹ்ம்ஹூம். அவனால் முடியவே இல்லை. பின்பு காகிதத்தில் ஏதோ எழுதி கொடுத்து இதை மூன்று நான்கு முறை படி என்றார். பின் அதே போல கையை நீட்டச் சொல்லி இழுக்கும் போது வெகு இலகுவாக கையை கீழே இழுக்க முடிந்தது.

அந்த காகிதத்தில் அவர் எழுதி இருந்தது

" நான் என் உடலின் சக்தியை இழந்து கொண்டிருக்கிறேன்"

அது படிக்கும் வரைக்கும் நன்றாக பலசாலியாக இருந்த அந்த மனிதன் சட்டென்று பலம் குன்றிப் போகக் காரணமானது எதிர்மறை எண்ணமன்றி வேறென்ன ?.

இப்படித்தான் பாருங்க ஒரு வக்கீல் கட்சி காரங்க கிட்ட சொல்லிட்டிருந்தார். எல்லாமும் முடியும் முடியாதது எதுவுமே இல்லைன்னு.

பக்கத்துல இருந்த அவரோட பையன் சொன்னான். ஆமா முடியாதுங்கற வார்த்தை எங்கப்பா அகராதில இல்லவே இல்லைன்னு. இவருக்கு ஒரே சந்தோஷம். மத்தவங்க முன்னாடி நம்ம பையன் எப்படி ஒசத்தியா பேசறான்னு. கட்சிக் காரங்க எல்லாம் போனதும் பையனக் கூப்டு நல்லா சொன்ன தம்பி. ஆமா உன்னை அப்படி சொல்லத் தூண்டினது என்ன ? என்னோட திறமையா அப்படின்னு கேட்டார். அதுக்கு பையன் சொன்னான்.

" அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல... நேத்து அகராதிய பொரட்டிட்டு இருக்கும் போது முடியாதுங்கற வார்த்தை இருந்த பக்கத்தையெல்லாம் நாந்தான் கிழிச்சுட்டேன் " அப்படின்னு.

அப்ப தான் வக்கீல் நினைச்சாராம். நானாவது படிச்சுட்டு கிழிக்கிறேன். இவன் கிழிச்சுட்டு படிக்கிறான். இவன் எதிர் காலத்துல என்னாகப் போறானோன்னு.

ஏங்க இது நல்ல நேரான எண்ணமா எதிர் மறை எண்ணமா ?

நன்றி அதீதம்

மனசே ... மனசே - அதீதம்

2012-01-28T10:30:00.000+05:30

ஒன்றைப் பற்றியே திரும்பத் திரும்ப நினைப்பது. அது நமக்கு கெடுதல் செய்யும் அல்லது நன்மை செய்யும் என்று தொடர்ந்து அது பற்றியே யோசிப்பது. நல்லதோ கெட்டதோ அதைப் பற்றிக் கொண்டு விட மறுப்பது. உண்டுறங்கி திண்டு பேண்டு புணருங்காலையும் அதையே நினைப்பது - மன நோய்க்கூற்றின் ஆரம்பக் கட்டம் என்கிறது மருத்துவம்.

திரும்பத் திரும்ப கைகளைக் கழுவிக் கொண்டே இருப்பது, பூட்டிய பூட்டை திரும்பத் திரும்ப இழுத்துப் பார்ப்பது, யார் எது சொன்னாலும் அதில் ஏதோ என்னைக் குறித்து தவறாக பேசுகிறார்கள் என்று யோசிப்பது, யார் எதை சொன்னாலும் அதில் தான் நினைத்த ஒன்றை மட்டுமே தேடுவது என்று தொடர்கிறது இந்த நோயின் அறிகுறி.

சிலர் பிறக்கும் போதே இந்த நோயுடனே பிறந்திருக்கிறார்கள் என்பது ஆச்சரியத்திற்குறிய விஷயம். மூளைப் பகுதியில் ஏற்படும் இரசாயன மாற்றமே இதற்கு காரணமாம். அந்த இரசாயணத்தை சமநிலைக்கு கொண்டுவந்துவிட்டால் போதும் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்கிறார்கள்.

சில அறிகுறிகள் :

* மன அமைதிக்கு மிகவும் கஷ்டப்படுவது. தேவையற்ற எண்ணங்களோ, பிம்பங்களோ மனதில் தோன்றி வெளியேறாமல் மன அமைதியை குலைப்பது.

* சிறு சிறு அற்ப விஷயங்களைக் கண்டும் மனம் வருந்துவது.

* எப்போதும் தன்னை சுத்தமாக வைத்துக் கொள்ள அதீதப் பிரயத்தனம் செய்வது.

* ஏதோ ஒரு பயத்தினை மனதில் கொள்வது. அது நெருப்பாகவோ அல்லது கிருமியைப் பற்றியதோ, நீரைப் பற்றியதோ, ஏதோ பயம் மனதில் எப்பொழுதும் ஆட்கொண்டிருக்கும்.

* மனதுக்குள்ளேயோ அல்லது வாய்விட்டு உரத்தோ சில வார்த்தைகளை, வாக்கியங்களை அல்லது ஓசைகளை எழுப்பிக் கொண்டே இருப்பது.

* தான் சரி என்று நினைக்கும் வரை ஒரே வேலையை திரும்பத் திரும்ப செய்வது.

* தான் நினைத்த வகையிலே தான் வேலை நடக்க வேண்டும். அப்படி இல்லையேல் அந்த வேலையை தான் நினைத்த வகையிலே நடக்கும் வரை திரும்பத் திரும்ப செய்விப்பது.

* வழக்கமான தினவாழ்கை முறையில் சிறிது மாறுதல் ஏற்பட்டாலோ, தன்னுடைய " பெர்சனல் ஸ்பேஸ் " க்குள் யாரேனும் உள்நுழைந்ததாக கருதியோ அடிக்கடி மனச் சீற்றம் கொள்வது.

* யாரேனும் ஒருவரைப் பார்த்தால் அவரைப் போலவே நாம் இருந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று யோசிப்பது

* தான் வாழும் சுற்றுப் புறத்தில் இருக்கும் பலவற்றை திரும்பத் திரும்ப எண்ணிப் பார்ப்பது. அந்த எண்ணிக்கை மாறுபட்டால் அதனால் மன அழுத்தம் கொள்வது.

* செய்த வேலையை திரும்பத் திரும்ப செய்வது, சரி செய்வது, மீண்டும் செய்வது அதை மீண்டும் சரி செய்வது. எல்லாம் சரியாக இருக்கிறது என்று தெரிந்த போதிலும் அதை மீண்டும் சரி பார்ப்பது. அது இன்னும் சரியாக செய்யப்படவில்லை என்ற எண்ணம் எழும்.

* ஏதாவது ஒன்று பேசும் போதும் எழுதும் போதும் அல்லது நினைக்கும் போதாகிலுமாகட்டும் கெட்ட வார்த்தைகள் வலிய திணிப்பது.

*ஏதோ ஒன்றை திரும்பத் திரும்ப தொட்டுக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பது.

* தான் சொல்ல நினைத்த ஒன்றை சரியாக சொல்ல இயலாமல் போவது. இப்படித்தான் சொல்ல வேண்டும் என்று ஏற்கனவே பல முறை ஒத்திகைப் பார்த்தாலும் சொல்ல வரும்போதும் தடுமாறி சொல்லாமல் விடுவது.

இந்த ஆரம்ப நிலை ஒன்றும் வருந்த தக்க நிலை அல்ல. ஆனால் இது தொடர்ந்து கொண்டே போகுமானால் அது மனநோயில் கொண்டு விடலாம். இதில் ஏதோ ஒரு அறிகுறி நம்மில் யாருக்கும் இருக்கலாம். ஆனால் அது மனநோய் என்று அர்த்தம் ஆகிவிடாது. ஆனால் அந்த அறிகுறி உங்களின் சாதாரண வாழ்க்கையில் குறுக்கிடும்போதோ அல்லது தொடர்ந்து எப்போதும் இருக்கிறது என்று நீங்களோ அல்லது உங்களைச் சார்ந்தவர்களோ நினைக்கும் போது அதை சரி செய்ய முழுமனதுடன் முன் வந்தாலே போதும். அனைத்தும் சுகமே.

ஒருத்தன் யாரையோ நினைச்சுட்டே இருக்கிறது வேறு. ஆனா என்னையேன் நினைக்கவில்லை என்று ஒருத்தரை வற்புறுத்தறது வேறு இல்லையா ?. ஒருத்தன் தன் காதலி கூட உக்கார்ந்து சாப்டுட்டு இருக்கான். அந்த காதலிக்கு திடீர்னு புரையேறிட்டுது. உடனே காதலன் சும்மா இல்லாம நான் தான் திரும்ப நினைச்சேன்னு சொன்னான். உடனே காதலிக்கு வந்ததே கோபம்...

உள்ளினேன் என்றேன் மற்று என்மறந்தீர் என்றென்னப்
புல்லாள் புலத்தக் கனள்.

என்னைய மறந்திருக்க அதனாலத்தானே திரும்ப நினைச்சிருக்க... என்னை மறக்கற அளவுக்கு போயாச்சா அப்படின்னு கோச்சுக்கிட்டு போய்ட்டாங்களாம். இதுவும் நோய் கூற்றில் வருமான்னா ? வரும் ஆனா அந்த நோய்க்கு வேற பேருங்க. அதுக்குப் பேர் ஊடல். அதே போல ஒருவரின் பிரிவை நினைத்து நினைத்து வேதனைப் படுதலும் இந்த நோய்க்கூற்றில் வராது.

வருவார் கொழுநர் எனத் திறந்தும்
வாரார் கொழுநர் என அடைத்தும்
திருகும் குடுமி விடியளவும் தேயும் கபாடம் திறமினோ.

வெளியே போன கணவன் வீடு திரும்புவான்னு ஏதோ சத்தம் கேட்டா, உடனே கதவைத் திறந்து பாப்பாங்களாம். அடடே அந்த சத்தம் அவர் வந்ததால வந்தது இல்லைன்னு மறுபடி கதவடைப்பாங்களாம். இப்படி திறந்து மூடி திறந்து மூடி, விடியறதுக்கு முன்னாடியே அந்த கதவின் மரத்தாலான குடுமி தேஞ்சுட்டதாம். இதெல்லாம் ஏக்கம், கணவனைப் பற்றிய எதிர் பார்ப்பு. இதுவும் அதே நோய்க்கூறா என்றால் இருக்கலாம். ஆனால் நாயகனைக் கண்டதும் உடனடியாக குணமாகக் கூடிய நோய். இது தவறே இல்லை.

இப்படித்தான் பாருங்க ஒருத்தர் மருத்துவரிடம் சென்று முறையிட்டார்.

" டாக்டர்.. நான் எப்பவுமே என் மனசுக்குள்ள கிரிக்கெட் ஆடறதப் பத்தியே நினைச்சுட்டிருக்கேன். நேத்து கூட பாருங்க சச்சின் டபுள் செஞ்சுரி போடறதுக்குள்ள அவுட் ஆகிட்டார். ரொம்ப மனசு கஸ்டமாய்டுச்சு. பிரட்லீ போட்ட ஸ்பீட்ல ஸ்டம்ப்பு அப்படியே எகிறிடுச்சு "

" அடடே.. கவலையே வேண்டாம். சரி பண்ணிடலாம். அப்படி உக்காருங்க. இந்த தண்ணி கொஞ்சம் குடிங்க. ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் அமைதியா இருந்தீங்கன்னா சச்சின் நூறாவது செஞ்சுரி போடப் போறார். அது முடிஞ்சதும் உங்களை கவனிக்கிறேன்" அப்படின்னு சொல்லிட்டு கண்ணை மூடிக்கிட்டாராம்.

சிறகசைக்கும் உயிர் பறவை - அதீதம்

2012-01-27T10:30:00.000+05:30

சில்லென்று ஊடுறுவும்
உருவமற்ற உன் உணர்வு,
மெல்ல என்னை வெளியே
இழுக்கிறது.

இழுத்துக் கட்டிய தேகமென்று
எத்தனை முறை பார்த்திருப்பேன்
எத்தனை பேர் வியந்திருப்பார்
இன்று முழுதாய் பார்க்கப் போகிறேன்
என்னை நானே
வெளியிலிருந்து.

பனிக்கட்டியாய் குளிர்ந்த
உன் கைகள் பற்றி மேலெழுகிறேன்
என் தேகமும் குளிரட்டுமென

ஒற்றைக் கூட்டின் சிறைவாசம் விடுத்து
பரந்து விரிகிறேன்
விழிப்புலன்களுக்கெட்டா தேசத்தில்
இருந்தும் இல்லா பெருவெளியில்
ஏகாந்தம் தேடி
எனக்கான இடம்
வேண்டுமென!

: நன்றி அதீதம் :

தருமன் நல்லவரா ? கெட்டவரா ? - ஈற்றிலை - பண்புடன்

2012-01-26T14:00:00.000+05:30

தருமரும் சராசரி மனிதர். அவரிடம் நல்ல குணம் மற்றவர்களை விடக் கூட இருந்தது. குணம் நாடி குற்றமும் நாடி அவற்றுள் மிகைநாடினால் தருமர் மற்றவர்களைக் காட்டிலும் மேலே நிற்கிறார்.

தருமனை விதுரன் வந்து சூதுக்கு அழைக்கிறார். தருமர் பேசும் அறங்கள் பாருங்க

அரசச் சிறப்பு, பராக்கிரமம், பலம், சேனை, அழகு, வெற்றி , குடி பிறப்பின் மேன்மை, மானம், செல்வம் பெருமை, வம்சம், இன்பம், ஓளி, நற்குணம், ஒழுக்கம், புகழ், கல்வி இது எல்லாமே அழிஞ்சு போய்டுமே சித்தப்பா. இப்படி வஞ்சனையா சூதாடக் கூப்புடறானே அந்த துரியோதனன். நம் குருகுலத்துக்குத் தகுமா.? மனக்கவலையில் தானே மாட்டிக்கொள்ளும் வகை அல்லவா இந்தச் சூதாட்டம். இப்படிக் கள்ளச் சூது ஆடறதுக்கு மொடாக் கள்ளை அப்படியே குடிச்சுட்டலாமே? பெரும் ஞானிகளும் முனிவர்களும், ரிஷிகளும் மாபதகச் செயல் என்று இந்தை சூதை ஒதுக்கி வைத்திருக்கிறார்களே. அப்படிப்பட்ட சூதுக்கு என்னை ஏன் இந்தச் சகுனி அழைக்கிறான். அப்படின்னு எல்லாம் பேசறார்.

பாஞ்சாலி சபதத்துல

.........
எண்ணங் கலங்கிச் சிலசொல் உரைப்பான்;
'மன்று புனைந்தது கேட்டுமிச் சூதின்
வார்த்தையைக் கேட்டுமிங் கென்றன் மனத்தே
சென்று வருத்தம் உளைகின்ற தையா!
சிந்தையில் ஐயம் விளைகின்ற தையா!
நன்று நமக்கு நினைப்பவ னல்லன்;
நம்ப லரிது சுயோதனன் றன்னை. 126

'கொல்லக் கருதிச் சுயோதனன் முன்பு
சூத்திர மான சதிபல செய்தான்!
சொல்லப் படாதவ னாலெமக் கான
துன்ப மனைத்தையும் நீ அறி யாயோ?
வெல்லக் கடவர் எவரென்ற போதும்
வேந்தர்கள் சூதை விரும்பிட லாமோ?
தொல்லைப் படுமென் மனந்தெளி வெய்தச்
சொல்லுதி நீஒரு சூழ்ச்சிஇங்' கென்றான். 127

அந்த துரியன் இப்படிப் பண்றானே, எங்களுக்கு நல்லது பண்றவன் இல்லை அந்த சுயோதனன். ஏற்கனவே எங்களைக் கொல்ல திட்டம் போட்டவன். அவனால நாங்க பட்ட பாடு கொஞ்ச நஞ்சமில்ல ஐயா... வேந்தர்கள் சூதை நாடிடலாமா ? அது தவறில்லையா?

யாரு சொல்றது இதெல்லாம் ? பின்னாடி சூதுக்கு ஒத்துக்கிட்ட அதே தருமன் தான். விதுரன் சொல்றாரு, " தருமா எத்தனையோ நீதிய எங்கண்ணன் எடுத்து சொன்னான். அந்த புத்தி கெட்ட துரியோதனனாவது கேக்கறதாவது. என்ன என்னப்பா செய்யச் சொல்ற. நான் வெறும் அம்பு. தூதுவன். இதுல உனக்கு எது நல்லதுன்னு படுதோ அதைச் செய்" யுன்னு சொல்லிடறார்.

நாம ஒண்ணு புரிஞ்சுக்கனும். தருமனுக்கு எதுவுமே முக்கியம் இல்லை. தாயோ தந்தையோ அண்ணன் தம்பி... யாவையும் விட தருமமே முக்கியம்.

'தந்தையும் வரப்பணிந் தான்;-சிறு
தந்தையும் தூதுவந் ததைஉரைத் தான்,
சிந்தை யன்றினி இல்லை'-எது
சேரினும் நலமெனத் தெளிந்து விட்டேன்,
முந்தையச் சிலைரா மன்-செய்த
முடிவினை நம்மவர் மறப்பது வோ?
நொந்தது செயமாட் டோம்;-பழ
நூலினுக் கிணங்கிய நெறிசெல் வோம். 131

இதுவரைக்கும் பேசிய வீரப் பேச்சு சட்டுன்னு மாறிடுச்சு. பெரியப்பா வர சொல்றார். சித்தப்பா வந்துக் கூப்புடறார். இனி நான் வரமாட்டேன் சொல்ல முடியுமா? ஒரே அந்தர்பல்ட்டி. சரி பீமா உன் கருத்து என்னன்னு கேட்க பீமன்
உர்ர் உர்ருன்னு. அவனுக்கும் துரியோதனனுக்கும் ஏழாம் பொருத்தமில்லையா ? சரியா திட்டறான். வளரும் பகையை சூது கொண்டு அல்ல, முளையிலேயே போரிட்டு அழிக்கனும். அண்ணா உனக்கு நான் சொல்ல வேண்டுமா. அப்படினு பீமன் பேச தருமன் " பீமா என்ன பேச்சு பேசற நீ? முன்னாடி இராமன்னு ஒருத்தன் இருந்தான் தெரியுமா? அவன் என்ன செஞ்சான் தெரியுமா? அப்பா ஒரு வார்த்தை சொல்லிட்டா அதை மறுத்து பேச மாட்டான். நீ என்னடான்னா பெரியப்பா சொல்லியனுப்ப சித்தப்பா வந்து கூப்ட அவங்க ரெண்டு பேரையும் மதிக்க மாட்டேங்கிறே " அப்படின்னு ஒரேபோடு. அதுக்கு மேல பீமனாலும் பேச முடியல.தருமர் எல்லார் கிட்டயும் ஒபினியன் கேட்டார் அர்சுனன், நகுலன் தங்களுக்கு விருப்பமில்லை. ஆனால் அண்ணன் சொல்லுக்கு நாங்கள் பணிவதாகச் சொல்கிறார்கள்.

சகாதேவனிடம் கேட்கிறார்.

" அண்ணா.. யார் வந்து அழைத்தது "
" பெரியப்பா சொல்லி நம் சித்தப்பா அழைத்திருக்கிறார் "
" அண்ணா தவறாக என்ன வேண்டாம். யார் வந்து அழைத்தது "
" நம் பெரியப்பா சொல்லி சித்தப்பா தான் தேரில் வந்தார். என்ன சகாதேவா கேட்டதையே திரும்பத் திரும்பக் கேட்கிறாய் "
" மன்னியுங்கள் அண்ணா, அழைத்தது பெரியப்பாவோ தேரில் ஏறி வந்தது சித்தப்பாவோ இல்லை"
" பின் யார் தான் அழைத்தது ?"
சகாதேவன் சொல்கிறான்.

" விதி முன்னின்று செலுத்த , அது சித்தப்பனின் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து இங்கு வந்திருக்கிறது. விதி வெளியே நமக்காக காத்திருக்கிறது "

எல்லார் சொன்னதையும் கேட்டு விட்டு தருமர் மறுபடி சொல்றார் பாருங்க

" நியாய வழியில் சென்றால் நமக்கு என்றுமே புகழ் தான். நம் மீது மாறாத அன்பு கொண்டிருக்கும்(??) பெரியப்பா சொல்லி அழைத்திருக்கும் போது நாம் போகாமலிருந்தால் நமக்கு மிகப் பெரிய பழி வந்து சேரும். ஆகவே நாம்
போகிறோம் "

அண்ணன் கட்டளையை மீறி யாருக்குமே பழக்கமில்லையே. அவ்ளோ தான். எல்லாரும் பொட்டிப் படுக்கைக் கட்டி தயாராய்ட்டாங்க.

எடுத்துரைப்ப,இளைஞர்களுந் தங்கை கூப்பிக்
'முன்றினிலே ஏற்றிவைத்த விளக்கைப் போலக்
குவலயத்திற் கறங்காட்டத் தோன்றி னாய் நீ!
வென்றிபெறுந் திருவடியாய்!நினது சொல்லை
மீறிஒரு செயலுண்டோ?ஆண்டான் ஆணை
யன்றிஅடி யார்தமக்குக் கடன்வே றுண்டோ?
ஐயனே!பாண்டவர்தம் ஆவி நீயே! 143

துன்பமுரும் எமக்கென்றே எண்ணி நின்வாய்ச்
சொல்லைமறுத் துரைத்தோமோ?நின்பா லுள்ள
அன்புமிகையா லன்றோ திருவுளத்தின்
ஆக்கினையை எதிர்த்துரைத்தோம் அறிவில் லாமல்
மன்பதையின் உளச்செயல்கள் தெளியக் காணும்
மன்னவனே!மற்றதுநீ அறியா தொன்றோ?
வன்புமொழி பொறுத்தருள்வாய் வாழி,நின்சொல்
வழிச்செல்வோம்,''எனக்கூறி வணங்கிச் சென்றார். 144

உலகத்துக்கு வெளிச்சம் காட்ட தோன்றிய உத்தமனல்லவா நீ அண்ணே. பாண்டவர்களின் ஆவி அல்லவா. உங்களை மீறி ஏதேனும் செய்வோமா நாங்கள். உங்களுக்கு துன்பமேற்படும் வகையில் உங்களை மறுத்துப் பேசினோம் என்று நினைத்துக்கொள்ளாதே அண்ணே. உம் அடிமை நாங்கள். இங்கயே சாசனம் எழுதிக் குடுத்துட்டாங்க. உன் அடிமை நாங்கள் நீ என்ன வேணும்னாலும் பண்ணிக்கோ அப்படின்னு. உன்மேலுள்ள அன்பினால் சொன்னோம். மற்ற படி உன்னை எதிர்த்து பேசியது எங்களின் அறிவின்மையே. நீ அறியாத தர்மமா. எங்கள் சொல் பொறுத்து நீ வழி நடத்து. அவ்வழி நாங்கள் நடப்போம்னு எல்லாரும் அவர் பின்னாடி அப்படின்னு கிளம்பி நின்னுட்டாங்க.

இங்க ஏன் தருமன் ஒத்துக் கொண்டார் ? தந்தை அழைப்பை மகன் மறுக்கக் கூடாது என்பது மட்டுமல்ல. இயல்பிலேயே தருமனுக்கு சூதில் நாட்டம் உண்டு. மேலும் அரச தர்மப் படி சூதுப் போரோ அல்லது ஏதேனும் பந்தயமோ, அழைப்பை மறுத்தல் என்பது அவமானப் படுத்தலுக்குச் சமம். அல்லது தோல்வியை ஒப்புதலுக்குச் சமம். இதில் தருமன் தவறேதும் இருக்கிறதா ? இருக்கலாம் சூதில் உண்டான நாட்டம் தவறு தானே ?

:: நன்றி பண்புடன் இணைய இதழ் ::

சும்மா-இரு-சொல்-அற - அதீதம் கடைசிப் பக்கம்

2012-01-25T22:33:00.001+05:30

"மனம் ஒரு குரங்கு.. மனித மனம் ஒரு குரங்கு "

கண்ணதாசனின் வரிகள் பாடலாக டி.எம்.எஸ்ஸின் குரலில் என் கணினியில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. உண்மை தான். மனித மனம் என்றும் எப்போதும் ஒரு நிலையில் இருப்பதில்லை. எதையும் வெகு இலகுவில் நம்பிவிடுவதில்லை. எத்தனை முயற்சித்தாலும் அது தன்னிலையில் ஒருமித்து இருப்பதில்லை. அப்படி ஒருமித்திருப்பது ஞானிகளுக்கும் யோகிகளுக்கு மட்டுமே வாய்க்கும் போலிருக்கிறது. இதோ இதை எழுதிக் கொண்டிருக்கும் போது கூட பல நினைவுகள் இங்கும் அங்குமாய் அலைபாய்ந்துக் கொண்டிருக்கிறது.

அருணகிரி நாதர், சிறுவயதிலேயே தாயை இழந்தவர். தமக்கையின் வளர்ப்பில் வளர்ந்தவர். போகங்களில் நாட்டம் கொண்டு தீ வழியில் சென்று தொழுநோயால் இடர்பட்டுக் கிடந்த போதும் அவரின் காமம் தணியவில்லை. ஆனால் தொழுநோய்க்காட்பவரை எத்தனைப் பணம் கொடுத்தாலும் பரத்தையர் ஏற்கமாட்டார். இவரிடம் பணம் வேறு இல்லை. அவரின் தமக்கையார் இவரை திருத்த எடுத்த செயல்கள் யாவும் தோல்வியிலே முடிந்தது. கடைசியாக உனக்குத் தேவை பெண் தானே. நானும் பெண்தான் என்னை எடுத்துக் கொள் என்று தமக்கை அரற்றிய போது புத்தியில் தெளிவேற்பட்டது. கண்கெட்ட பின் செய்யும் சூரிய வணக்கம் போல உடல் தொழுநோயால் சிதைந்த பின் திருவண்ணாமலை மூன்றாம் கோபுரத்தின் மேலேறி குதிக்கிறார்.

ஆனால் அவனன்றி அணுவும் அசையாது எனும் போது இவரின் முயற்சி முருகப் பெருமானின் சித்தமின்றி நடைபெருமா என்ன ? முருகா என்று கதறிக் கொண்டே விழும் அருணகிரி நாதரை கந்தன் ஏந்தி நிற்கிறான். அப்போது அருணகிரியாருக்கு முருகன் உபதேசிக்கிறான். அது என்ன என்பதை அருணைகிரியாரின் பாடல் மூலமே பார்ப்போமா ?

செம்மான் மகளைத் திருடும் திருடன்
பெம்மான் முருகன் பிறவான் இறவான்
சும்மா இரு சொல் அற என்றலுமே
அம்மா பொருள் ஒன்றுமே அறிந்திலனே.

புள்ளைங்க அப்பா இல்லாட்டி அம்மாவை உரிச்சுட்டு வந்திருக்கும். இந்த முருகன் இருக்கானில்ல அப்படியே அவங்க மாமன் கிருஷ்ணனை மாதிரி. என்ன பண்ணாங்கறீங்க ? மான் வயிற்றில் பிறந்தவளான வள்ளிய களவாடிட்டான். அப்படி திருடும் திருடனான பெருமான் முருகனுக்கு பிறப்பு இறப்பு எதுவுமே இல்லைங்க. அந்த முருகன் எமக்கு சொன்ன உபதேசம் என்ன தெரியுமா ? சும்மா இரு.. பேச்சற்றிரு. ஆனா அதற்கு பொருள் அடியேன் அறியலையே .. என்று அருணகிரி நாதர் பாடி இருக்கிறார்.

சும்மா இருத்தல் என்றால் என்ன? செயலெதுவும் செய்யாமல் இருப்பதா ? சும்மா இருத்தலும் சொல்லற்றிருத்தலும் நம்மில் இன்று எத்தனை சாத்தியம் ? ஆனால் அருணகிரி நாதர் அதை சாதித்திருக்கிறார். அந்தச் சாதனைக்குப் பின் தெளிந்தவர். முழு ஞானம் அடைந்தவர். அவர் அளித்த திருப்புகழ் அத்தனைக்கும் சாட்சியாய் நம்மிடை இருக்கிறது.

பட்டினத்தாரும் இப்படித்தான் புலம்பி இருக்கிறார்

"சும்மா இருக்கவைத்தான் சூத்திரத்தை நானறியேன்
அம்மா பொருளிதென அடைய விழுங்கினண்டி!"

தாயுமானவரும் விட்டாரா ? அவரும் "சும்மா இருக்கும் சுகம் ஒன்று அறியேன் பராபரமே" என்று புலம்பி விட்டு பின், சும்மா இருக்க அறிந்தால் என்னவெல்லாம் செய்ய முடியும் என்று சொல்கிறார் கேளுங்கள்.

கந்துக மதக்கரியை வசமா நடத்தலாம்
கரடி வெம்புலி வாயையும்
கட்டலாம் ஒரு சிங்க முதுகின் மேற் கொள்ளலாம்
கட்செவி யெடுத்தாட்டலாம்
வெந்தழலின் இரதம்வைத் தைந்துலோ கத்தையும்
வேதித்து விற்றுண்ணலாம்
வேறொருவர் காணாமல் உலகது லாவலாம்
விண்ணவரை யேவல் கொளலாம்

சந்ததமும் இளமையோ டிருக்கலாம் மற்றொரு
சரீரத்தி மும் புகுதலாம்
சலமேல் நடக்கலாம் கனல் மேல் இருக்கலாம்
தன்னிகரில் சித்தி பெறலாம்
சிந்தையை யடக்கியே சும்மா விருக்கிற
திறமரிது சத்தாகி யென்
சித்தமிசை குடி கொண்ட அறிவான தெய்வமே
தேசோ மயானந்தமே.

– தாயுமானவர்.

யானையை அடக்கலாம், குதிரையை அடக்கலாம், சிங்கத்தின் முதுகில் ஏறி செல்லலாம். இரசவாதம் செய்யலாம். எப்பவும் இளமையோட இருக்கலாம். தண்ணீர் மேல் நடக்கலாம். தீயில் நிற்கலாம்.. தன்னிகர் இல்லாத சித்தி பெறலாம். இதெல்லாம் எப்ப நடக்கும் ? சும்மா இருக்கும் திறம் அறிஞ்சா நடக்குமாம்.

உண்மையில் அலைபாயும் மனதால் எதையும் முழுமையாக சாதிக்க முடியாது. ஒரு ஜென் கதை உண்டு. ஜென் துறவி ஒருத்தரிடம் சீடனாக ஒருவன் சேர விரும்பினான். ஆனால் குரு ஒரு நிபந்தனை விதித்தார். அதாவது அங்கே இருக்கும் காலத்தில் ஆறு மாதத்திற்கு ஒருமுறை மட்டும் இரண்டு வார்த்தைகள் பேச அனுமதி உண்டு.   மற்ற நேரத்தில் மௌனம் மட்டுமே பயில வேண்டும் என்பதாய் அந்த நிபந்தனை இருந்தது. சேரும் ஆர்வத்தில் அவனும் நிபந்தனைக்கு ஒப்புக் கொண்டு சேர்ந்து ஆறு மாதம் கழித்து அவன் பேச வேண்டிய இரண்டு வார்த்தையை குருவிடம் சென்று சொன்னான்.

" படுக்கை கரடுமுரடு " அவ்வளவு தான். மீண்டும் பாடசாலைக்கு திரும்ப அனுப்பப் பட்டான். அடுத்து ஆறு மாதம் கழித்து மீண்டும் பேச வாய்ப்பு கொடுக்கப் பட்டது.

சீடன் சொன்னான்

" சாப்பாடு பிடிக்கல" சொல்லி முடிந்ததும் மீண்டும் பாடசாலைக்கு திரும்பச் சென்றான். அடுத்த ஆறு மாதம் முடிந்தது குருவிடம் வேக வேகமாகச் சென்றான். இந்த தடவை அவன் பேச வேண்டிய இரண்டு வார்த்தையை வேகமாக உதிர்த்தான்

" நான் போகிறேன் "

இப்படியாக கற்கவேண்டியதை விடுத்து மாதம் முழுதும் என்ன பேசவேண்டும் என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்த மாணவன் என்ன கற்க முடியும் சொல்லுங்க. குரு " போய்வா தம்பி. நீ இங்கிருந்த காலம் முழுதும் குறை சொல்வதை மட்டுமே உன் குறிக்கோளாய் கொண்டிருந்தாய். உன்னால் இங்கே மேலும் பயில்வது என்பது இயலாது " என்றார்.

இதைத்தான் பகவத் கீதையில் கண்ணன் அர்ஜ்ஜுனனுக்கு சொல்கிறான் யோகநிலையில் நில். யோகம் செயல்களிலே திறமையானது என்று. குழந்தையின் மனது நிஷ்கலங்கமற்றது.   உணவின் போது உணவு மட்டுமே அதற்கு நினைவில் இருக்கும். தூக்கத்தின் போது அலைபாயா மனமும் கொள்கிறது. அதனால் தான் குழந்தைகள் நித்திரை என்று வரும் போது படுத்த உடன் சட்டென்று தூங்க முடிகிறது.   பைபிளில் " நீங்கள் குழந்தைகள் போலானாலன்றி மோட்ச சாம்ராஜ்ஜியத்தை அடைய முடியாது" என்று சொல்வதும் இதைத் தான். இதயச் சுத்தி வேண்டும். தூய்மை இல்லா இதயத்தில் தெளிவேற்பட்டாற்போல் தெரிந்தாலும் மீண்டும் குழம்பி விடும்.

யோகஸ்த: குரு கர்மாணி ஸங்கம் த்யக்த்வா தநம்ஜய।
ஸித்த்யஸித்த்யோ: ஸமோ பூத்வா ஸமத்வம் யோக உச்யதே॥

என்கிறான் கண்ணன். அதாவது , அர்ச்சுனா, யோகத்தில் நின்று உன் கடமையை செய். வெற்றியோ தோல்வியோ அதை உன் கவனத்தில் கொள்வது வேண்டாம். மன ஒருமித்தலோடு செய்தால் அதற்குண்டான பலன் நிச்சயம் என்று அறிவுறுத்துகிறான்.

எளிய உதாரணத்தோடு சொல்வதென்றால் ஜென் குருவிடம் ஒருத்தர் கேட்டாராம். ஜென் என்றால் என்ன என்று. அதற்கு அவர் சொன்னார் " உண்ணும் போது உண்ணுவது, உறங்கும் போது உறங்குவது. இது தான் ஜென்" என்றார். யோசித்து பாருங்கள். நம்மில் எத்தனை பேர் நாம் உண்ணும் போது உணவில் கவனமும், உறங்கும் போது வேறெதுவும் நினைவுகளின்றி உறங்கவும் செய்கிறோம்.

ஆனால் பாருங்க இந்த அடங்கா மனசு எல்லாவற்றிற்கும் ஆசைப்படும். எதிலும் திருப்தி அடையாது.   ஒருவனுக்கு அவன் பெற்றோர்கள் திருமணம் செய்ய முடிவு செய்தார்கள். ஊர் ஊராக பெண் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இந்தப் பையன் எந்தப் பெண்ணைப் பார்த்தாலும் ஏதோ ஒரு குறை சொல்லி தவிர்த்துக் கொண்டிருந்தான். கடைசியில் எல்லோரும் நம்பிக்கை இழந்து இருந்த நிலையில் இவனே தேடி கண்டுபிடித்து இவன் நினைத்தபடியான அழகு, உயரம், கருங்கூந்தல் என எல்லா வகையிலும் தான் நினைத்தவகையில் இருந்த பெண்ணை தேர்ந்தெடுத்தான்.   திருமணமும் நடந்து முடிந்தது.

அந்த காலத்தில் வருசத்துக்கு ஒரு முறை பாரதப் பிரசங்கம் செய்யும் வழக்கம் உண்டு என்பார்கள். அப்படியாவது மக்கள் ஏதேனும் காதில் போடுவார்கள் என்று நம்பிக்கை போல. பிரசங்கம் ஆரம்பிப்பதை ஊருக்கே அறிவிக்கும் வரையில் மூன்று முறை வெடி வைத்து அறிவிப்பார்கள். இந்தப் பிள்ளையாண்டான் அந்தப் பெண்ணை மணம் முடித்து ஊருக்கு திரும்பும் போது தெரியாமல் அந்த வெடி வைக்கும் பக்கத்தில் வந்துவிட்டான். வெடி படார் படார் என்று வெடித்தது. இவன் காதைப் பொத்திக் கொண்டு நகர்ந்தான். கொஞ்ச தூரம் போனதும் மணப் பெண் இவனிடம் கேட்டாள்.

" ஏங்க அங்க பொகை வரும் போது நீங்க ஏன் காதைப் பொத்துனீங்க ? பொகை வந்தா மூக்கைத்தானே பொத்தனும் "

- நன்றி அதீதம் மின்னிதழ்

ஈரோடு சங்கமம் 2011

2011-12-30T18:01:00.000+05:30

ஈரோடு சங்கமம் பற்றி நிறைய பேர் மிக விரிவாக எழுதிவிட்டார்கள். திரும்ப திரும்ப சொன்னவற்றை திரும்ப திரும்ப சொல்லுவதை தவிர்த்து விடுகிறேன். ஏற்பாடு முதற்கொண்டு, வீடு திரும்பும் வரைக்குமான கவனிப்பு நெகிழ்வான ஒன்று. அதை தவிர்த்து சாதனையாளர்கள் அத்தனைப் பேர் நடுவில் நின்றது நிஜமாகவே கூச்சமாக இருந்தது. விழாவில் நான் ஏற்புரை சொல்லும் போது சொன்ன அதையே மீண்டும் இங்கே சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன்.

பூ என்றால் மணம் கமழ, தீ என்றால் காடெரியச் செய்யும் எழுத்து வன்மையும் செயல் வன்மையும் பேச்சு வன்மையும் கொண்டோர் நடுவில் என்னையும் மேடையேற்றியதற்கு ஈரோடு சங்கமம் குழுவினர்களுக்கு என் நன்றி பல.

இந்த புகழ் அனைத்தும் பிட் குழுவினருக்கு சமர்ப்பிக்கிறேன். அவர்கள் இல்லை என்றால் இது சாத்தியமில்லை. இது குழும சாதனை. அவர்களின் சார்பில் இதை நான் ஏற்கிறேன்.

அதே நேரத்தில் சென்னை யுடான்ஸ் விழாவிற்கு அழைத்த கேபிள், ஆதி, பரிசலுக்கும் நன்றி. கலந்து கொள்ள இயலாமைக்கு வருத்தங்கள்.

இந்த இரு நிகழ்வுகளை வைத்துக் கொண்டு அரசியல் நடத்தி அதில் குளிர் காய நினைக்கும் அத்தனைப் பேருக்கும் என் கண்டனங்கள்.

நிகழ்வின் போது எடுக்கப் பட்ட சில படங்களை இங்கே பகிர்ந்துக் கொள்கிறேன்.

View all

Get your own

மீண்டும் கல்கியில்..

2011-12-04T10:24:00.001+05:30

மீண்டும் கல்கியில் நானெடுத்த சில புகைப்படங்கள் :) நன்றி கல்கி :)

எதிர் நோக்கி..

2011-11-30T21:01:00.001+05:30

பார்க்கும் இடமெல்லாம்
அவள் தொடாத
பொம்மைகளும் புத்தகங்களும்
வரிசை மாறாமல்

இரண்டு நாள் பிரிவு தான்
இருந்தும் அடிக்கடி
சிந்தனை செயலிழக்கிறது

நினைவில் காடு கொண்ட மிருகமாய்
அவளைக் கொண்டு
அலைகிறேன்.

நாளை வீடு திரும்பும்
என் மகளை
எதிர் நோக்கி.....

நன்றி : அதீதம் (சுட்டி )

நானெடுத்த இரண்டு புகைப்படங்கள் கல்கி தீபாவளி மலரில். நன்றி கல்கி

2011-10-29T10:37:00.000+05:30

பாரம்பரியம் மிக்க கல்கி இதழில் நான் எடுத்த இரண்டு புகைப்படங்கள் வருகிறதென்றால் அதுவும் தீபாவளி சிறப்பிதழில் வருகிறதென்றால் பெருமை தானே ?

வெளியிட்ட கல்கி ஆசிரியர்களுக்கு நன்றி. உதவி செய்த இராமலக்ஷ்மி அவர்களுக்கும் நன்றி. அவருடைய இரண்டு புகைப்படங்களும் அதே இதழில் வெளியாகி இருக்கிறது. அவருக்கும் வாழ்த்துகள்.

மீண்டும் நன்றி கல்கி தீபாவளி சிறப்பிதழ்.

சரணாகதி - அதீதம் கடைசிப் பக்கம்

2011-10-07T09:27:00.000+05:30

கடவுள் இருக்கிறாரா, இல்லையா என்ற கேள்விக்கு பல ஆயிரம் மறுப்புகள் கூறிவிடலாம். ஆனால் கண்ணதாசன் சொன்னது போல் கடவுளின் நினைப்பு வராமல் யாரும் இருக்க முடியாது. ஜனனத்தின் போதே உணர்ந்த ஞானக் குழந்தைகளும் உண்டு. பட்டுத் தெரிந்து இறக்கும் போது அல்லது இருக்கும்போதே உணரத் துடிக்கும் மக்களும் உண்டு. அல்லது குறைந்த பட்சம் எதிர்க்கவாவது கடவுளை நினைத்துக் கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது.

உலகத்தில் துயரங்களே இல்லாத மனிதன் என்பவன் இருக்க முடியாது. எல்லா மனிதனுக்குள்ளும் ஏதோ ஒரு துயரம் ஏதோ ஒருவகையில் ஜனித்து நிற்கிறது. அந்த துயரம் எல்லை கடந்து தாள இயலாமல் நிற்கும் போது அதை இறக்கி வைக்க கடவுள் நமக்குத் தேவைப் படுகிறார். ஆனால் அந்த கடவுள் நம்பிக்கை எப்படி இருக்க வேண்டும்? சரணாகதி தத்துவம் மிகவும் எளிமையானது.

பாரதத்தில் ஓரிடம். சூதாட்ட சருக்கம். பகடையில் தோற்றான் தருமன். தன்னை இழந்து, தன் தம்பிகளை இழந்து பின் மனைவியையும் வைத்திழந்த இழிநிலையில் இருக்கிறான். வெற்றி பெற்ற ஆணவம் கொக்கரிக்கிறது. மேலும் மேலும் என்று ஆர்ப்பரிக்கிறது. கொண்டுவா பாஞ்சாலியை, இந்த மன்றத்தில் அவள் வந்து நிற்கட்டும். பார்த்திந்த பார் என்னைப் புகழட்டும் என்று பேயாட்டம் ஆடுகிறது.

பாஞ்சாலி இழுத்து வரப்பட்டு சபையில் நிற்கையில் ஆணவம் தன் குன்றின் மேலேறி இன்னும் ஆட்டம் போடுகிறது. மார்பில் துணி மறைக்கும் பழக்கம் அடிமைகளுக்கு உறியதல்ல, அவள் ஆடைகளை உறித்தெரி என்று ஊளையிடும் ஓநாயாய் மாறுகிறது.

கையறு நிலையில் அழுகிறாள். பெரியோர்களை நோக்கி நீதி கேட்கிறாள். தன்னை மணந்த கணவர்களாவது இதை எதிர்த்துக் காப்பாற்றுவார் என்று தன் சேலையைக் கையால் பிடித்துக் கொண்டு அரற்றுகிறாள். அனைவரும் அமைதியாய் இருக்கிறார்கள். அதுவரை இல்லாத கடவுளின் நினைவு அவளுக்கு அப்போது வருகிறது. கேசவா மாதவா கோவிந்தா நீயே சரண் என்கிறாள். உறிய உறிய சேலையாய் தருகிறான் அந்த கோவிந்தன்.

சரணாகதி தத்துவத்திற்கு இது ஒரு எடுத்துக்காட்டாக பரவலாகச் சொல்லப் படும் கதை இது. ஆதிமூலமே என்று அலறிய யானையின் கதையும் பரிபூர்ண சரணாகதியின் உதாரணம் அல்லவா.

ஆனால் பரிபூர்ண சரணாகதி யாரிடம் இருக்கிறது இப்போது ? பகவான் ஸ்ரீ இராமகிருஷ்ணர் வேடிக்கையாகவும் ஒரு கதை சொல்வதுண்டு.

ஒரு சலவைத் தொழிலாளி துணியை ஆற்றங்கரையில் காயவைத்திருந்தார். அந்த பக்கம் ஒரு ரிஷி தெரியாமல் அந்த துணியை மிதித்த வாறு நடந்து சென்றுவிட்டார். சலவைத் தொழிளாளிக்கு வந்ததே கோபம். ஆத்திரத்தில் திட்டிக் கொண்டு கையில் கொம்பெடுத்துக் கொண்டு ஓடினார். அந்த ரிஷியோ அய்யோ கேசவா மாதவா நாராயாணா என்று அலறினார்.

மேலே இதெல்லாம் பார்த்த நாராயணன் அவசர அவசரமாக ஓடி வந்தவர் சற்று நேரத்தில் திரும்ப வைகுந்த்தம் சென்று விட்டாராம். அதை பார்த்த லட்சுமி கேட்டார். அவ்ளோ அவசரமா ஓடினீங்க. அதே வேகத்துல திரும்ப வந்துட்டீங்களேன்னு கேட்டாராம். அதுக்கு நாராயணன் சொன்னாராம்

" என்னை நம்பி ஒரு பக்தன் காப்பாத்துன்னு கூப்டான். நானும் போனேன் "

" ஓ அவ்ளோ சீக்கிறம் காப்பாத்திட்டு வந்துட்டீங்களா... யூ ஆர் தி க்ரேட் "

" அட நீ வேற... அவன் அதுக்குள்ள என்னை நம்பாம கல்லெடுத்து சண்டை போடப் போய்ட்டான். இனிமே நமக்கென்ன வேலைன்னு திரும்பி வந்துட்டேன்" அப்படின்னாராம்..

நன்றி அதீதம் :

கம்பனும் நானும் சில கிறுக்கல்களும் (2)

2011-08-18T21:31:00.001+05:30

கவியரசர் கண்ணதாசன் தன்னுடைய பல பாடல்களுக்கு இன்ஸ்பைரேஷனாக இருந்தது கம்பராமாயணம் என்று சொல்லி இருப்பார் பல நேரத்தில். கம்பரின் கற்பனை வளம் எல்லைகளற்றது.

பொதுவாகவே வர்ணனைகளில் முன்னோரின் மரபு கடை பிடிக்க வேண்டும் தொல்காப்பியர் மரபியல் அதிகாரத்தில் சுட்டிக் காட்டுகிறார். கிட்டத்தட்ட பன்னிரண்டாயிரம் பாடல்கள் ( பத்தாயிரம் + மிகைப்பாடல்கள் ?? ) எழுதிய கம்பர் அந்த மரபுக்குள்ளே மட்டும் கட்டுப்பட்டு இருக்க முடியுமா என்ன ? கட்டுக்குள் அடங்குமோ காட்டாற்று வெள்ளம் ? கம்பனின் கற்பனை யார் சொல்லி தடுத்து நிறுத்த முடியும் ? கோசல நாட்டின் தாய் நதி சரயு. பண்டை மரபை பல இடங்களில் அதை தாய்ப்பாலுக்கு இணையாக கம்பர் கூறி இருக்கிறார். சில இடத்தில் யாருமே எதிர் பார்க்காத வகையிலான வர்ணனைகளை எடுத்துப் போட்டு திக்கு முக்காடச் செய்வதில் வல்லவர் கம்பர்.

" இரவிதன் குலத்து எண் இல் பல் வேந்தர்தம்
பரவு நல் ஒழுக்கின் படி பூண்டது,
சரயு என்பது-தாய் முலை அன்னது, இவ்
உரவு நீர் நிலத்து ஓங்கும் உயிர்க்கு எலாம் "

இரவி குலத்தின் எண்ணிலா பல வேந்தர் போற்றிப் புகழ்ந்த நல்லொழுக்கம் கொண்ட இந்த சரயு நதியானது தாயின் பால் போல ஓங்கு உயிர்க்கெல்லாம் தாயன்பை தரும் நல்லாறு என்று கூறுகிறார் கம்பர். இன்னுமொரு இடத்திலோ

கல்லிடைப் பிறந்து, போந்து, கடலிடைக் கலந்த நீத்தம்,
'எல்லை இல் மறைகளாலும் இயம்ப அரும் பொருள் ஈது' என்னத்
தொல்லையில் ஒன்றே ஆகி, துறைதொறும், பரந்த சூழ்ச்சிப்
பல் பெருஞ் சமயம் சொல்லும் பொருளும்போல், பரந்தது அன்றே.

மலையில் தோன்றி பின் அங்கிருந்து கடலில் கலந்த சரயுவின் வெள்ளம், அளவிட மறைகளாலும், சொல்லுதற்கு இயலாத பரம்பொருள் இவ்வெள்ளம் என்று கூறுதற்கு ஏற்ற வண்னமாய் ஆதிமுதலில் ஒன்றாகவே இருந்து பல்வேறு நீர் நிலைகளான ஏரி, குளம் முதலிய எல்லா இடங்களிலும் பரந்து விரிந்து பல்வேறு ஆராய்ச்சி உடைய சமயவாதிகள் விளக்கி உரைக்கின்ற பரம்பொருள் போல பரவியது இந்த உலகில் என்கிறார். ஆக மொத்தத்தில் உலகத்துக்கான ஞானாசிரியன் என்று ஒப்புமை கூட்டுகிறார். ஆனால் இந்த பாடல்களுக்கு எல்லாம் முன்பாக

தலையும் ஆகமும் தாளும் தழீஇ அதன்
நிலை நிலாது இறை நின்றது போலவே
மலையில் உள்ள எலாம் கொண்டு மண்டலால்
விலையில் மாதரை ஒத்தது அவ்வெள்ளமே!

தலை முதல் கால் வரை எல்லா உறுப்புகளையும் தழுவி மகிழ்ந்து ஆனால் சிறிது நேரமே தங்கியது போல மலையின் உச்சி முதற்கொண்டு அடிவரை எல்லா பகுதிகளில் உள்ள அனைத்தையும் வாரி எடுத்துக்கொண்டு விரையும் சரயுவில் பெருகும் வெள்ளம் விலைமகளிரை ஒத்தது என்றும் கூறி இருக்கிறார்.

அப்படியானால் நதியை இழிவு செய்கிறாரா ? அப்படி ஏதும் இல்லை. அந்த காலத்தில் இவர்கள் சமூகத்தின் அங்கம் அவ்வளவே. அதே நேரத்தில் ஒப்புமை என்பது உயர்ந்தவைக் காணல் என்று மட்டும் இல்லாமல் எல்லா வகையிலும் ஒப்பிட்டிருக்கிறார். சில இடங்களில் போரையும், சில இடங்களில் குடிகாரன், சில இடங்களில் செழுமை என அச்சமூக அங்கத்தினரை ஒப்பிட்டிருக்கிறார். அவ்வகையில் இது போன்ற ஒப்புமை அப்போதைய சமூக நிலையைக் காட்டும் கண்ணாடி என்றும் கொள்ளலாம் அல்லவா ?

செழுமைன்ன உடனே இன்னொரு பாடல் குறிப்பிடத் தோணுது.

பருவ மங்கையர் பங்கய வாள்முகத்து
உருவ உண் கணை, ‘ஒண் பெடை ஆம்’ எனக்
கருதி, அன்பொடு காமுற்று, வைகலும்,
மருத வேலியின் வைகின, வண்டுஅரோ. 23

இளமங்கையரின் ஒளி நிறை முகம் பார்த்து அதில் இருக்கும் மையிட்ட அழகிய கண்ணை பார்த்த வண்டுகள், ஆஹா இது ஒளி பொருந்திய பெண் வண்டுகள்னு அதன் மேல மையலோட அன்பு பெருக அந்த மருத நிலத்திலேயே தங்கிட்டனவாம் கருவண்டுகள்.

இது மாதிரியான பாட்டெலாம் படிச்சுட்டுத்தான் கண்ண தாசன் எழுதினார் போல.

"" பொன் வண்டொன்று மலரென்று முகத்தோடு மோத,
நான் வளை கொண்ட கையாலே மெதுவாக மூட,

என் கருங்கூந்தல் கலைந்தோடி மேகங்களாக,
நான் பயந்தோடி வந்தேன் உன்னிடம் உண்மை கூற!! ""

என்ன ஒரு ஆழ்ந்த உவமை ? எளிமையான ஒன்று ? உங்களுக்கும் அவ்வாறு உவமைகளும் கற்பனைகளும் ஊற்றெடுக்க வேண்டுமா.... கம்பனை கற்போம் வாருங்கள் !

கம்பனும் நானும் சில கிறுக்கல்களும் (1)

2011-08-18T21:21:00.000+05:30

உலகம் யாவையும் தாமுளவாக்கலும்.
மு.கு : எறும்பொன்று தன் நாவினால் கடலை முழுக்க நக்கி வற்றிடச் செய்யும் முயற்சியாய் இது இருந்தாலும் ஆங்காங்கே தவறு கண்ட இடத்தில் திருத்துவதற்கு கற்றோரும் பெரியோரும் தயங்குதல் வேண்டாம் எனும் வேண்டுதலுடன் இந்த இழையை ஆரம்பிக்கிறேன். இதில் பெரும்பாலானவை ஏற்கனவே யாராலோ சொல்லப்பட்டவை, படித்தவை,கேட்டவையாக இருக்கக் கூடும். ஆகவே இதை இன்னார் இன்னார் சொன்னதை நீங்கள் திருடி எழுதி இருக்கிறீர்கள் என்ற வாதம் தவிர்க்கலாம். இதுவரை யாரும் சொல்லாததை நான் எழுத முயலவில்லை.

மு.கு.கு : இந்த இழையில் இறையியல் கோட்பாடு ஆங்காங்கே வரும். ஆகவே நம்பிக்கையற்றோர் கடவுள் நம்பிக்கைப் பற்றிய வாதங்கள் விதண்டா விவாதங்களை இந்த இழையில் தொடர வேண்டாம் என்றும் கேட்டுக் கொள்கிறேன். அதற்கென தனித் திரி தொடங்கி அதில் கேள்விகளை வைத்தால் என் சிற்றறிவுக்கு எட்டிய விதத்தில் பதில் அளிக்க முயலுகிறேன்.

***

"உலகம் யாவையும் தாமுளவாக்கலும்,
நிலை பெறுத்தலும், நீக்கலும், நீங்கலா,
அலகிலா விளையாட்டுடையார், அவர் தலைவர்!
அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே"

கம்பராமாயணத்தின் முதல் பாடல். அதென்னங்க தாமுள ஆக்குதல் ? அமீபா இருக்கே அது தன்னைத்தானே பெருக்கி எல்லாவற்றிலும் தாம் உளவாக ஆக்குமாம். சரி இப்ப நாம ஒரு வீடு கட்டுறோம். ஆசை ஆசையாய் ஒவ்வொரு செங்கல்லும் பாத்து பாத்து வைக்கிறோம். வாஸ்த்து படி எல்லாம் சரியா வச்சாச்சு. ஒவ்வொரு அங்குலத்திலும் உங்களின் உழைப்பை, கவனத்தை வைத்திருக்கிறீர்கள். சரி வீட்டுக்கு கிருகப் பிரவேசம் பண்ண அழைப்பிதழ் வச்சு எல்லாரும் வராங்க.

" சார் அற்புதமான வீடு சார். ரொம்ப பிரமாதம்" பல பேர் இப்படிச் சொல்லிட்டுப் போவாங்க. சில பேர் இருக்காங்க

" சார் சொல்றேன்னு கோச்சுக்கப் படாது "
" சொல்லுங்க சார் "
" உங்க வீட்டுக்கு யாரு சார் ப்ளான் போட்டது "

போச்சு என்னமோ குண்டு வைக்கப் போறான்னு மனசுக்குள்ள பகீர்ன்னு பயம் வரும்.
" இது இண்டீரியர் எஞ்சினியர் தான் சார் ஏன் என்னாச்சு ? "
" வாஸ்த்து பிரகாரம் இந்த அக்கினி மூலைல ஏன் கிச்சன் வச்சீங்க ? அடிக்கடி பத்திக்குமே "
" சரி சார் போங்க உள்ள போயி சாப்டுங்க "
" இல்ல சார் நான் என்ன சொல்ல வரேன்னா, வாஸ்து சரியா வைக்கலைன்னா வீடு புட்டுக்கும் சார் "
" சரிங்க சார் உள்ள சாப்பாடு ஆறிடும் "
" சாப்பாடு கெடக்குதுங்க சார். இந்த ஈசானி மூலைல... "
" யோவ் போய்யா வெளில "
" என்ன சார் ..."
" ஒவ்வொரு செங்கல்லும் பாத்து பாத்து செஞ்சது. ஒவ்வொரு செங்கல்லிலும் நானிருக்கேன். இன்னொரு முறை வீடு பத்தி ஏதாச்சும் பேசுன... கொண்ணே போட்டுடுவேன். "

இதே வாடகை வீடோ இல்லை வேற யாரோ கட்டி அதுல நாம போகும்போதோ இந்த உணர்வு வருமா ? நாம கட்டுன வீட்டுல ஒவ்வொரு செங்கல், ஃபர்னிச்சர், செடி கொடி ... எல்லாத்திலயும் " தாமுள " ஆக்கி கட்டிருக்கோம். இல்லையா ?

அதான். உலகம் எத்தனைங்க ? கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சு இத்தனைன்னு சொல்லலாம். தெரியாம ? அதைத்தான் கம்பர் சொல்றார். இருக்கிற உலகம் எல்லாத்தையும் " தாம் உள ஆக்கலும்" அப்படின்னு. அதாவது கடவுள் படைச்சு அப்படியே விட்டுடல. ஒவ்வொண்ணுத்திலையும் அவர் இருக்கார். ஜடப் பொருளாகட்டும். உயிர் பொருளாகட்டும். அசைபொருளாகட்டும் யாவற்றிலும் எல்லாவற்றிலும் கடந்து உள் நிற்பவனல்லவா கடவுள் ?

அது சரி ... அதென்ன நீக்கலும் நீங்கலா அலகிலா விளையாட்டுடையார் ? கடவுளுக்கு படைப்பது ஒரு விளையாட்டு. அவர்கிட்ட ஏன்னு கேள்வி கேட்க முடியுமா ? குழந்தையும் தெய்வமும் குணத்தால் ஒன்று அப்படிம்பாங்க இல்லையா ?

சரி இப்ப ஒரு குழந்தை விளையாடிட்டு இருக்கு, மண்ணால் வீடு கட்டுது, சொப்பு வச்சு மண்ணு சோறு செய்யுது... நீங்க அப்ப போறீங்க. மாமா இந்தா சோறு, இது கொழம்புன்னு எதோ செய்யுது. ஏன் ? தன் மன மகிழ்ச்சிக்காக. அதே குழந்தை வேற விளையாட்டு விளையாடனும். தான் கட்டின மண்வீடு எல்லாம் கலைச்சுப் போட்டுட்டு பந்தெடுத்துட்டு தெருவுக்கு ஓடி விளையாடுது ? ஏன் அதே மனமகிழ்ச்சிக்காக.

அந்த குழந்தை கிட்ட ஏன் அப்படி செஞ்சேன்னு கேக்க முடியுமா ? குழந்தையின் செயலுக்கு காரணம் எதுவும் பெரியதாக இல்லை. இப்படி விளையாட தோன்றியது விளையாடியது. அடுத்த விளையாட்டில் மனம் நாடியதும் பழைய வீட்டைக் கலைத்து விட்டு அடுத்த விளையாட்டு. இது தான் அலகிலா விளையாட்டு. இந்த விளையாட்டுக்கு இன்ன இன்ன காரணங்கள் என்று வரையறை செய்ய முடியாத விளையாட்டு. உதைப்பந்தை உதைத்து கோல் போடுவது, கிரிக்கெட்டில் இத்த்தனை ஓட்டங்கள் பெற்றால் வெற்றி என்ற அலகுகள் இல்லை. ஏனென்றால் இறைவனுக்கு எதிராக விளையாடி வெற்றி பெற யாரும் இல்லை. அவர் தலைவர். அப்படியான விளையாட்டை விளையாடும் தலைவனாகிய இறைவனை சரணடைவோம் அப்படிங்கறார் கம்பர்.

மிக முக்கியமான ஒன்றை இந்த கடவுள் வாழ்த்துப் பாடலில் நாம் காண வேண்டும். அல்லா ஏசு ஹரி ஹரசுதன், என யாரையும் கடவுளாக முன்னிறுத்தவில்லை. எந்த மதத்தினரும் ஏற்கும் வகையிலான கடவுள் வாழ்த்து இது இல்லையா ?

தரும அடி - பண்புடன் - ஈற்றிலை

2011-08-15T11:54:00.003+05:30

ஒருத்தரு ஆஃபீஸ் கிளம்பற நேரமா பார்த்து அவங்க சக தர்ம பத்தினி சொன்னாங்க.

" இன்னைக்கு மாசம் 1ம் தேதி ஆச்சுது நாவகம் இருக்கா ? "

"ஹ்ம்ம்"

" சம்பளத் தேதி நாவகம் இருக்கா "

" ஹ்ம்ம் "

" எனக்கு ரெண்டு பவுன்ல தோடு வாங்கனும்னு சொல்லிருந்தேனே நாவகம் இருக்கா "

" ஏண்டி புள்ளைக்கு ஸ்கூலு ஃபீஸ் கட்டலையே இன்னும் "

" ஆமா நான் எப்ப எனக்கு எதாவது வேணும்னு கேக்கறேன் பாருங்க அப்ப தான் உங்களுக்கு புள்ளைக்கு ஃபீஸு, கரண்ட்டு பில்லு எல்லாம் நாவகம் வரும் "

" தங்கம் விக்கிற வெலையில இப்ப எப்படி... "

" நான் கெளம்பறேன் எங்கம்மா ஊட்டுக்கு.... எல்லாத்துக்கும் இப்படியே எறைஞ்சுக்கினே இருந்தேன்னா என் உசுரே போய்டும் "

" இப்ப என்ன நான் ஆஃபீஸ் போகவா வேண்டாமா "

" போங்க ஆஃபீஸ்க்குன்னா போங்க எங்கயாவது போங்க.. நான் போய் தொலையறேன் அப்ப தான் உங்க எல்லாருக்கும் நிம்மதி "

" சாயந்திரம் வந்து பேசறேன்... போதுமா "

" வந்தா வாங்க வராட்டி போங்க "

இப்படியே ஆஃபீஸ் போக முடியுங்களா ? கெஞ்சி தாஜா பண்ணி எப்படியோ கத்தி முடிச்ச இந்த உளைச்சல்ல அவருக்கு ஆஃபீஸு போறதுக்கு லேட்டாயிடுச்சு. ஆத்திரமோ ஆத்திரம். அதே ஆத்திரத்துல பைக்க உதைச்சா பெட்ரோல் இல்லாம வண்டியும் ஸ்டார்ட் ஆகல. அவசர அவசரமா ஆட்டோ பிடிக்க ஓடுனாரு. அங்க வழியில ஒருத்தனை நாலு பேரு போட்டு சாத்து சாத்துன்னு சாத்திட்டு இருந்தாங்க. இவரு விடு விடுன்னு போனார். என்ன ஏதுன்னு கேக்கல.

" இவன் எப்பவுமே இப்படித்தான் சார் " அப்படின்னு தன் பங்குக்கு தானமா நாலு அடிய அடிச்சுட்டு கெளம்பிட்டார். ஏன்னா வீட்ல அடிக்க முடியாது பாருங்க. ஏன்னா பாவம் இவர் கை உடைஞ்ச பின்னாடி வேலை செய்ய முடியாதுல்ல. வீட்டு ஆத்திரத்தை வெளியாளுக்கு தருமமா, இப்படி அவர் தானமா குடுத்த அந்த அடி தான் தரும அடின்னு நினைக்கிறேன். மேலும் இது மாதிரி தரும அடி குடுக்கறதும் வாங்கறதும் நமக்கென்ன புதுசுங்களா ?

முந்தைய கட்சி செஞ்சதுன்னு இப்போதைய ஆட்சியாளர்கள் தூக்கி எறியறதும், அடுத்து வர்றவர் இவர் செஞ்சதை தூக்கி எறியறதுமா பந்தாடும்போது நடுவில தரும அடி வாங்கறது நாம தானுங்களே. முன்னாடி ஆட்சியில வந்த புத்தகங்கள் சரியில்லைன்னு மூணு மாசத்துக்கும் மேலா அவதிப்படுற நம்ம மக்கள் வாங்குறது தரும அடி இல்லாம வேற என்ன?

இப்படி தரும அடி எல்லாம் என்னமோ இப்பத் தான் வந்ததுன்னு நினைக்காதீங்க. புராண காலத்துலயே இருந்திருக்கு. மதுரையில வைகையாறு உடைப்பெடுத்து ஓடுது. வீட்டுக்கு ஒருத்தர் கட்டாயமா வந்து கரைய அடைக்கச் சொல்லி ஆணையிட்டுப் போறார் பாண்டிய மன்னர். அந்த நேரத்துல் ஒரு விடலைப் பையனாட்டம் ஒருத்தர் உடைப்பை அடைக்கிறேன்னு மண்ணெடுக்கிறார். அடைப்பில போடறேன்னு போட்டு உடைப்பை பெருசாக்குறார். நடுவில இடுப்பில் கட்டி வைச்ச பிட்டு எடுத்து திங்கறார். எல்லாருக்கும் தர்றார். கைக் கொட்டிச் சிரிக்கிறார். எல்லாருக்கும் பயம் அது பைத்தியமோன்னு. அது யாருன்னு விசாரிச்சா ஒரு பிட்டு சுடும் பாட்டி தன்னால முடியலைன்னு வேலைக்கு வச்சப் பையனாம்.

கொட்டு மண் சுமந்து செல்வர் கூடையை உடைப்பில் வீழத்
தட்டுவார் எடுப்பார் போலத் தாவி வீழ்ந்து அலையில் ஓட
விட்டு ஒரு மரத்தைப் பற்றி மிதப்பார் திண் கரையில் ஏற
முட்டுவார் சுழியில் ஆழ்வார் சேண் சென்று முளைப்பார் மீள்வர்.

காவலாளிகள் அவரைப் பார்த்த மாத்திரத்துல அவரை எதிர்க்க தோணலை. அப்படி ஒரு தேஜஸு. ஓடிப்போயி மன்னர் கிட்ட சொல்றாங்க. மன்னரும் வந்து பாக்கறார் அவனோட சேட்டையை. மன்னர் அவரைப் பார்த்ததும் சுரீர்னு கோவம் தலைக்கேறிடுச்சு. கையில இருந்த பிரம்பை எடுத்து போட்டார் ஒரு போடு அவர் மேல.

கண்டனன் கனன்று வேந்தன் கையில் பொன் பிரம்பு வாங்கி
அண்டமும் அளவு இலாத உயிர்களும் ஆகம் ஆகக்
கொண்டவன் முதுகில் வீசிப் புடைத்தனன் கூடையோடு
மண் தனை உடைப்பில் கொட்டி மறைந்தனன் நிறைந்த சோதி.

பாண்டியன் முதுகில் பட்டது செழியன் பன்னியர் உடம்பினில் பட்டது
ஆண் தகை அமைச்சர் மேனி மேல் பட்டது அரசு இளம் குமரர் மேல் பட்டது
ஈண்டிய கழல் கால் வீரர் மேல் பட்டது இவுளி மேல் பட்டது பருமம்
பூண்ட வெம் கரிமேல் பட்டது எவ் உயிர்க்கும் போதன் மேல் பட்ட அத் தழும்பு.

பரிதியும் மதியும் பாம்பும் ஐங் கோளும் பல் நிறம் படைத்த நாள் மீனும்
இரு நிலம் புனல் கால் எரி கடும் கனல் வான் எனும் ஐம் பூதமும் காரும்
சுருதியும் ஆறு சமய வானவரும் சுரர்களும் முனிவரும் தொண்டின்
மருவிய முனிவர் கணங்களும் பட்ட மதுரை நாயகன் அடித் தழும்பு.

வானவர் மனிதர் நரகர் புள் விலங்கு மாசுணம் சிதல் எறும்பு ஆதி
ஆன பல் சரமும் மலை மரம் கொடி புல் ஆதி ஆம் அசரமும் பட்ட
ஊன் அடை கருவும் பட்டன தழும்போடு உதித்தன உயிர் இல் ஒவியமும்
தான் அடி பட்ட சரா சர சடங்கள் தமக்கு உயிர் ஆயினோன் தழும்பு.

அடிச்சது அவரைத்தான். ஆனா வலியால துடிச்சது உலக ஜீவராசிகள் அத்தனையும். அப்பறம் தான் தெரிஞ்சது அது சிவ பெருமான்னு. இது மாதிரி முடியாதவங்களை வேலை செய்ய வைக்கிற பாண்டிய நாடு எப்படி நல்லா இருக்கும் ? அதை மன்னனுக்கு உணர்த்த அவர் வந்து நடிச்சாராம்.

இதை அருமையாக கண்ணதாசன் தன் எளிய இனிய தமிழில் பாடலாய் வடிவமைத்திருக்கிறார். அதில் இருந்து ஒரு பகுதி பார்ப்போம்

"
ஆடல் காணிரோ.... விளையாடல் காணீரோ
...
ஊற்றுப்பெருக்காலே உவப்பூட்டும்
ஆற்று வெள்ளம் தடுக்கவே
வீட்டுக்கொரு ஆள் தந்து
வேந்தனின் ஆணை தன்னை
ஏற்று வினை முடிக்கவே
பேற்றடையாத ஒரு வந்தியின் கூலியாளாய்
பிள்ளைப் பேற்றடையாத ஒரு வந்தியின் கூலியாளாய்
பிட்டுக்கு மண் சுமக்கவே வந்து பித்தனைப் போலே
கைப்பிரம்பாலே பட்ட அடி பேசிடும் சகல ஜீவராசிகள்
முதுகிலும் பட்டு வடுவுற்ற ஈசன் திருவிளையாடல் காணீரோ ( ஆடல்)
"

பாருங்க.... தப்பு பண்ணது மன்னன். இந்த சிவபெருமான் என்ன செஞ்சிருக்கனும் ? மன்னனை தண்டிச்சிருக்கனும். அது அவர் பண்ணலை. அடைப்பை உடைச்சு உடைச்சு விளையாடினது விடலைப் பையன். அடிச்சது மன்னன். ஆனா அடி ஏன் எல்லாருக்கும் விழுந்துச்சுன்னு கேட்டா.... எனக்கும் மட்டுமா விழனும் அடி... எப்ப பார்த்தாலும் எல்லா உயிர்லயும் இருக்கேன்னு சொல்றீங்களே.... நான் வாங்குனா போதுமா... நீங்களும் வாங்குங்கன்னு தான் வாங்குன அடியை தருமம் தவறாம உலகத்து உயிரனைத்திற்கும் பகிர்ந்துக்கிட்டாராம் பெருமான். இப்ப தெரியுதுங்களா தரும அடிய ஆரம்பிச்சு வச்ச புண்ணியவான் யாருன்னு ?

வில்லி பாரதம் - 1

2011-08-07T00:15:00.000+05:30

நீடாழி யுலகத்து மறைநாலொ டைந்தென்று நிலைநிற்கவே
வாடாத தவவாய்மை முனிராசன் மாபார தஞ்சொன்னநாள்
ஏடாக வடமேரு வெற்பாக வங்கூரெ ழுத்தாணிதன்
கோடாக வெழுதும்பி ரானைப் பணிந்தன்பு கூர்வாமரோ.

பெரும் சமுத்திரங்களால் சூழப்பட்ட இந்த பூமியில் உலகத்தின் வேதங்கள் நான்கு மட்டுமாக இருந்ததை ஐந்தாக நிலை நிறுத்தும் வகையில், தன் பொய்யா வாக்கு கொண்ட தவம் நிறைந்த முனிவர்களின் மேம்பட்டவரான வியாசரால் சொல்லப் பட்ட பாரதத்தை, வடமேருவை ஏடாக வைத்து, தன் தந்தத்தையே எழுத்தாணியாகக் கொண்டு எழுதிய விநாயகப் பெருமானைத் தொழுவோமாக !

பாடலுக்குண்டான கதை :

வியாசர் மாபாராதத்தை எழுத முனையும் போது தான் சொல்லும் வேகத்திற்கு எழுதக் கூடிய ஒரு எழுத்தரை தேடினாராம். மனோவேகத்தில் ஓடும் சூத்திரங்களை அதே வேகத்தில் சொல்லும் போது அதற்கு ஈடு கொடுத்து எழுதும் வகையில் யாரும் இல்லையே என்று வருந்தி பிரம்மனை நினைந்து கேட்ட போது, வினைகளை நீக்கும் நாயகன் விநாயகனையே தொழுது கேட்டால் அவர் உமக்கு உதவுவார் என்று சொல்ல, அவ்வாறே விநாயகரும் எழுதுவதற்கு இசைந்தார். ஆனால் விநாயகரும் ஒரு நிபந்தனையோடு அதை ஒப்புக் கொண்டாராம். அதாவது தான் எழுதும் அதே வேகத்திற்கு அவர் சொல்ல வேண்டும் என்று. மறுபடியும் வியாசர் ஒரு நிபந்தனை இட்டார். தான் சொல்லும் ஒவ்வொரு பாடலையும் அதன் பொருளணர்ந்து அப்புறம் எழுத வேண்டும் என்று.

அவ்வாறு எழுத எழுத்தாணியைத் தேடிய போது அடிக்கடி எழுத்தாணி கூர் மழுங்கி எழுத்துப் பணி இடையிடையே தடைபட, தன்னுடைய கூரிய வலது தந்தத்தையே உடைத்து அதையே எழுத்தாணியாகக் கொண்டு விநாயகர் பாரதம் முழுதும் எழுதி முடித்தார் என்பதும் விநாயகரின் வேகத்துக்கு ஈடு கொடுக்க, வியாசர் பல கடினவழக்குடைய சூத்திரங்களை கூறி அதை விநாயகர் பொருளுணர எடுத்துக் கொள்ளும் நேரத்தில், பல பாடல்களை மனதில் ஏற்றிக் கொண்டு தொடர்ந்தார் என்பதும் பாரதக் கதையின் வழக்கு.

நாயும் கழுதையும் #அப்பா எப்பவோ சொன்ன குட்டிக் கதைகள்.

2011-08-05T16:37:00.001+05:30

" ஏய் ஏய்"

கத்தியது கழுதை. நாய் அதைப் பற்றி எந்த ஒரு சலனும் இல்லாமல் இருந்தது.

" உள்ள யாரோ போறாங்க. நீ குலைச்சு நம்ம முதலாளிய எழுப்பு "

" அது பழக்கப்பட்ட வாசனை தான். நீ ஒண்ணும் கவலப் படவேண்டாம். எனக்குத் தெரியும் எப்ப குலைக்கனும்னு "

" அவன் கைல பாரு எவ்ளோ பெரிய கம்பி வச்சிருக்கான். நம்ம வீட்டை உடைச்சு உள்ள என்னமோ திருடப் போறான்னு நினைக்கிறேன் "

கழுதை இடைவிடாது பொருமியது. நாய் அது பற்றி கொஞ்சமேனும் கவலை இல்லாமல் இருக்கவே கழுதைக்கு கோபம் வந்துவிட்டது

" நீ இப்ப குலைக்கப் போறியா இல்லையா "

" முடியவே முடியாது. உள்ள முதலாளியோட சின்னக் குழந்தை தூங்குது. நான் குலைச்சு குழந்தை எழுந்துட்டா இராத்திரி முழுக்க அழுதுட்டே இருக்கும் பாவம். நான் மாட்டேன்பா "

நாய் சோம்பல் முறித்து வசதியாகப் படுத்துக் கொண்டது.

கழுதைக்கு கோபம் தலைக்கேறியது. உள்ளே நுழைந்த மனிதர் கதவு பக்கம் போகவே தன் எஜமானரை எழுப்ப கழுதை தன் வழக்கமான குரலில் கத்தத் தொடங்கியது. கழுதை போட்ட சத்தத்தினால் குழந்தை எழுந்து அழத்தொடங்கியது

கழுதைக் கத்துவதைக் கேட்டு வெளியே வந்த அந்த வீட்டு எஜமானன் தன் வீட்டுக்கு வந்த அந்த மனிதரை வீட்டுக்குள் அனுப்பி விட்டு நேரம் கெட்ட நேரத்தில் கத்தி எல்லாரையும் எழுப்பியதற்காக கழுதைய நாலு சாத்து சாத்தினார். அவர் உள்ளே போனதும் நாய் சொன்னது

" அவங்க அவங்க தங்களோட வேலை செஞ்சா போதும். மத்தவங்க வேலையில தலையிட்டு குழப்பம் விளைவிச்சா தனக்கே கேடு விளையும்"

நன்றி : நாற்றங்கால்

அப்பா !

2011-08-02T22:37:00.002+05:30

கனத்துக் கிடக்கும் மனதில்
தகித்துக் கிடக்கும் நினைவுகள்.
அதனுள்ளே
நீ சொல்லிச் சென்ற
வார்த்தைகள் தாம் இன்னும்
சுட்டுக் கொண்டிருக்கிறது
தானாய் நடக்கும் கால்களும்
நீ சொன்ன பாதை வழிதான்

என் பிள்ளை அவன் என்று
கர்வியாய் மற்றவர் முன்
நீயிருந்தாலும்
என்னெதிரில் ஏனோ
திரைமூடிய மனதோடிருந்தாய்

நம்மில்
யாரேனும் ஒருவர்
உடைத்திருக்கலாம்
நம்மிடை எழுந்த
கண்ணாடிச் சுவரை...
நீ காணாமல்
போகுமுன்னேயாவது
******

நன்றி : அதீதம்

காற்றோடு காற்றாக

2011-07-28T16:06:00.000+05:30

உத்தரத்தின் மீது தலை கீழாக தொங்கிக் கொண்டு இருந்த அவள், ரொம்ப அழகாய் இருந்தாள். அது என்று சொல்வதா அவள் என்று சொல்வதா என்ற ஆராய்ச்சி எல்லாம் நீங்களே செய்துக் கொள்ளுங்கள். பாவம் அவள் இறந்து போய் நூறு வருடங்களுக்கு கிட்ட ஆகிவிட்டது. சுதந்திரப் போராட்டக் காலகட்டத்தில் இறந்து விட்ட ஒரு பிரிட்டிஷ் பெண். இந்த வீட்டுக்கு ராஜன் வந்ததில் இருந்து தமிழ் கற்றுக் கொண்டு விட்டாள்.

இந்திய பிராமணனைக் காதலித்து அவளது கத்தோலிக்க அப்பனால் மறுக்கப்பட்டதால், காதல் தோல்வியில் இதே உத்தரத்தில் தூக்குப் போட்டுக்கொண்டு அவள் இறக்கும் போது 25 வயது தான். இறக்கும் போது என்ன? இப்பவும் கூட அதே வயசு தான்.

" செல்வி, எத்தனை தடவை சொல்றேன். மாடில காய வச்ச துணிய கொண்டு வந்து வைக்கறதா இருந்தா நைட்ல மட்டும் கொண்டுவான்னு. யாராவது பாத்துட்டா பேயோடு குடும்பம் நடத்துறான்னு என் பேருல்ல கெட்டுப் போகும். அப்புறம் யாரு எனக்கு பொண்ணு குடுப்பாங்க "

ராஜன் உத்தரத்தைப் பார்த்து கத்தினான். முப்பது வயது கடந்த முதிர் இளைஞன். இன்னும் ஒருமுறை கூட கல்யாணம் ஆகவில்லை என்று பார்ப்பவர்களிடத்தில் எல்லாம் புலம்பிக் கொண்டிருப்பவன்.

" ஸில்வியான்ற பேரைக் கடிச்சுக் குதறி செல்வின்னு கூப்டாதேன்னு எத்தனை முறை சொல்லிருக்கேன் " முனுமுனுத்தாள் ஸில்வியா.

" நேத்து நைட்டு துணி எடுக்கப் போனேன். பேய்க்காத்து அடிச்சது தெரியுமா. என்னோட பாதி உடம்பு பிஞ்சு போயி வேப்ப மரத்துல மாட்டிக்கிடுச்சு. கஸ்டப்பட்டு எடுத்து சரி பண்ணேன். அதான் விடியக்காலைல போய் எடுத்துட்டு வந்துட்டேன். "

" யாரும் பாக்கலல்ல "

" பக்கத்து வீட்டு பையன் மட்டும் எக்சர்சைஸ் செய்யும் போது காத்தே இல்லாம துணி பறக்குதேன்னு ஆச்சரியப்பட்டான்"

" நீ துணி எடுக்க போயிருக்க மாட்ட. அவன் சின்னப் பையன் அவனை சைட்டடிக்கலாம்னு போயிருப்ப "

ஸில்வியா அமைதியானாள். சற்று நேரத்தில் விசும்பல் சத்தம் வந்தது.

" நான் இருந்து செத்து போன வீடாச்சேன்னு சென்ட்டி மெண்டா இங்கே இருக்கறதுக்கு எனக்கு இதுவும் வேணும் இன்னமும் வேணும் "

" அட இப்ப என்ன சொல்லிட்டேன்னு இப்படி மூசு மூசுங்கற"

" யாருக்கும் தெரியாம இந்த வீட்ல இருந்தேன். உங்கண்ணுல எப்படியோ மாட்டிட்டேன். அதுல இருந்து உன்னைத் தவிர வேற யாரையும் பாத்திருக்கேனா ? உனக்காக எவ்வளவு வேலை செய்யறேன். என்னைப் போயி இப்படி சொல்லிட்டியே " விசும்பிக்கொண்டே உத்திரத்தை விட்டு கீழிறங்கினாள் ஸில்வியா.

" சரி சரி. அழ ஆரம்பிக்காத. எனக்கு தூக்கம் வருது "

ஸில்வியா டாம் அண்ட் ஜெர்ரி பார்க்க, ராஜன் தூங்க ஆரம்பித்தான்.
**

" அன்னிக்கு சைட்டடிக்கிறியான்னு சொன்னதுக்கு என்னமோ கோச்சுக்கிட்டியே. இப்ப நானில்லாதப்ப ரெண்டு மாசமா யாரோ ஒருத்தன் அடிக்கடி வந்துட்டு போறானாமே. "

" உனக்குத் தெரிஞ்சு போச்சா ? அவன் ரொம்ப நல்லவன். சின்ன வயசுல அவனும் நானும் க்ளாஸ் மேட் தெரியுமா. நான் சாகறதுக்கு ரெண்டு மாசம் முன்னாடி, சண்டைல அவன் குண்டு பட்டு செத்துட்டான். ரொம்ப நாளைக்கப்புறம் இப்ப கோஸ்ட்மேட் ஆகிட்டோம். பீட்டர் இங்க வா. ராஜனுக்கு எல்லாம் தெரிஞ்சுடுச்சு "

" நான் இங்க தான் இருக்கேன். ரொம்ப கஸ்டப்பட்டு தேடி கண்டுபிடிச்சேன் இவளை. எங்களோட கோஸ்ட் அக்கவுண்ட்ல இவ பேரே இல்லை. எடுத்துட்டாங்க"

உத்தரத்தின் பக்கத்தில் இருந்த அட்டத்தில் இருந்து வெளி வந்தான் பீட்டர்.
"என்ன ஒரே சைவ வீடா இருக்கு ஸில்வியா. ஒரு எலி கூட கிடைக்கல. எனக்கு ரொம்ப பசிக்குது. "

வாயில் கதவு தட்டப்பட்டது. இருவரும் உத்தரத்தில் ஒளிந்து கொண்டார்கள்.

" அங்கிள் என்னோட பூனையக் காணோம். இங்க வந்துச்சா? நீங்க பாத்தீங்களா"

" இல்லையேப்பா "

" சரிங்க அங்கிள். ரொம்ப சாது பூனை எங்க போச்சோ " என்று ஆரம்பித்து ஒரு மைல் நீளத்துக்கான அந்தப் பூனையின் பெருமைகளை சொல்லி புலம்பிக்கொண்டே போனான் அவன்.
சில்வியா சைவப் பேய். அவள் மிஞ்சிப் போனால் எங்காவது கடையில் பூசணிக்காயோ அவரைக்காயோ பச்சையாக தின்றுவிட்டு வந்துவிடுவாள். எல்லாம் அவளின் இறக்கும் முன் காதலனின் பழக்கத்தால் வந்தது. ராஜன் வீட்டில் அசைவம் சமைக்கும் போதெல்லாம் அவள் வெளியில் எங்காவது தங்கிவிடுவாள்.

ராஜன் உத்தரத்தைப் பார்த்தான்.

" என்னை சந்தேகப் படறியா ராஜன் ? நான் சைவம்னு உனக்குத் தெரியாதா ? " ஸில்வியா கேட்டுக் கொண்டிருக்க, இராஜனின் பார்வை பீட்டரின் மேல் பதிந்தது.

" கோஸ்ட் காட் பிராமிஸ். நானில்லை ராஜன். நான் போன வாரம் காட்டுல அடிச்ச மானே இன்னும் காலியாகல. அதை மரத்து மேல வச்சுட்டு இங்க வந்திருக்கேன்." பீட்டர் உத்தரத்தின் மேல் அடித்து சத்தியம் செய்தான்.
வேகமாக அடித்ததில் மணிக்கட்டோடு கை கழண்டு எதிரே இருந்த கேலண்டரில் போய் ஒட்டிக் கொண்டது.

" ரெண்டு மூனு வாரமாவே இங்க கோழி, ஆடு, பூனைன்னு காணாம போகுது. எனக்கு உங்க மேல தான் சந்தேகமா இருக்கு. சில்வியா நீ கூட இப்ப எல்லாம் நான்வெஜ் சாப்டறது தெரியும் எனக்கு "

" அது வந்து அது வந்து...." மென்று முழுங்கினாள் ஸில்வியா.

"சாரி ராஜன். எல்லாம் பீட்டர் பழக்கம் பண்ணி விட்டுட்டான். ஆன நான் வெறும் மான் கறி மட்டும் தான் சாப்டறேன். வேற எதுவும் இல்லை. என்னை நம்பு "

" எனக்கு எந்த விளக்கமும் வேண்டாம். ரெண்டு பேரும் இன்னைக்கே இந்த இடத்தை விட்டு காலி பண்ணுங்க. இல்லாட்டா கோடங்கிய கூட்டி வந்து தொரத்திடுவேன் உங்க ரெண்டு பேரையும்"

கொஞ்ச நேரம் மூன்று பேரும் சண்டை போட்டார்கள். எல்லாம் பீட்டரால் தான் என்றாள் ஸில்வியா. பீட்டர் மறுபடி மறுபடி அது தான் இல்லை என்று சொல்லி களைத்துப் போனான்.

" நாங்க போறோம் ராஜன். ஆனா சத்தியமா அக்கம் பக்கத்துல காணாம போற ஆடு மாடு கோழிகளுக்கு நாங்க காரணமில்லை. " சொல்லி விட்டு பீட்டரும் ஸில்வியாவும் ஜன்னல் வழியாக வெளியே சென்றனர்.

"பீட்டர், ராஜனுக்கு ஒரு விஷயம் சொல்ல மறந்துட்டேன். அவனோட பெட் இருக்கிற இடத்துக்கு கீழ நாலு தங்க காசு பதுக்கி வச்சிருந்தேன். இத்தனை நாள் இங்க இருந்ததுக்கு வாடகையா அத அவனுக்கு குடுத்துட்டு வந்துடறேன்"

கொஞ்ச தூரம் போனதும் ஸில்வியா சொல்லிவிட்டு திரும்பி வந்தாள்.
வெளியில் சென்ற அதே சன்னல் வழியாக ஸில்வியா உள்ளே நுழைந்த போது அங்கே இராஜன் சம்மனமிட்டு அமர்ந்திருந்தான். பக்கத்து வீட்டுப் பூனை கழுத்து இறுக்கப் பட்டு இறந்திருந்தது. ஒரு வெறியுடன் ராஜன் அந்த பூனையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் வாயில் கடைவாய் பக்கத்தில் இருந்து கோரைப்பற்கள் இரண்டு மெதுவாய் நீண்டுக் கொண்டிருந்தன.

(பட உதவி : currenttamilnews.blogspot.com)

அதீதம் மின்னிதழில் வெளி வந்தது.
நன்றி அதீதம்:

சக்கரவியூகம் - 02

2011-03-12T07:45:00.004+05:30

(சற்றே பெரிய கதையான இதன் முதல் பகுதி முந்தைய இதழில் வெளியாகியிருக்கிறது)

-04-
பதின்மூன்றாம் நாள் போர் தொடங்குவதற்கு ஆயத்தமாக இரத்தத்தை தன் உடலில் பூசிக் கொண்ட கதிரவனின் கரங்களுடன் காலை புலர்ந்தது. படைகளுக்கான வியூக ஆயத்தங்களை போர்த்தளபதியும், பாஞ்சாலியின் அண்ணனுமான திருஷ்டத்துய்மன் செய்துக் கொண்டிருந்தான். துரோணர் சக்கரவியூகத்தை வகுத்துக் கொண்டிருந்த அதே நேரம் அர்ஜுனன் கண்ணனின் பாசறைக்கு வெளியில் நின்று கண்ணனை அழைத்தான். "கண்ணா உள்ளே வரலாமா?"

அர்ஜுனனின் குரல் வழக்கத்தக்கு மாறாக சுரத்தின்றி ஒலித்தது. வாய் ஒப்புக்காக அனுமதி கேட்டாலும் தன் மைத்துனனின் குடில் என்ற உரிமையில் அர்ஜுனன் உள் புகுந்தான்.

"மாதவா, காலையில் இருந்தே என் இடது கண் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. தூதுவர்களின் செய்திப் படி திரிகர்த்த அரசன் சுசர்மன் என்னை அழிக்க சபதம் பூண்டுள்ளானாம். தவபலன் காரணமாக அவர்கள் என்னைத் தனித்துப் போரிட அழைத்தால் நான் மறுக்கக் கூடாது. அது என் காண்டீபத்துக்கு இழுக்கு. அந்த நேரம் பார்த்து என் அண்ணன் தருமனை துரோணர் பிணையாகப் பிடித்திடுவாரோ என்ற அச்சம் என்னுள் ஏற்படுகிறது. என் மனம் கலங்குகிறது கண்ணா"

"சரியாய் போனது போ. உனக்கு எத்தனை முறை உபதேசித்தாலும் தெளிவு வராது போலிருக்கிறது. மேலும் அர்ஜுனா, நானிருக்கும் வரை உங்கள் ஐவருக்கும் எந்த தீங்கும் நேரிடாது என்று சகதேவனிடம் வாக்குக் கொடுத்திருக்கிறேன். கலக்கம் வேண்டாம்." இதைச் சொல்லும் போதே கிருஷ்ணனின் சிரிப்பில் விஷமம் சேர்ந்தது.

"கண்ணா, இன்றைய போர்வியூகத்தை துரோணாச்சாரியர் சக்கர வியூகமாக வகுத்து இருக்கிறார். அதைப் பிளக்க நம்மில் நீயும் நானும் தவிர்த்து வேறு யாருக்கும் தெரியாது. அபிமன்யூவிற்கு உடைக்கத் தெரியும். வெளிவரத் தெரியாதே. இந்த நேரம் பார்த்தா சுசர்மன் சபதம் போட வேண்டும். பாவி, அவனை நிர்மூலமாக அழித்து விடுகிறேன் பார்"

இத்தனை பேசியும் கண்ணனின் இதழில் குடி கொண்டிருந்த மௌனத்திற்கு அர்த்தம் தெரியாமல் வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அர்ஜுனன்.

"சரி, நீ தேரை ஆயத்தம் செய்து கொண்டு வா. அது வரை நான் சக்கரவியூகத்திற்கு மாற்று வியூகத்தை திருஷ்டத்தூய்மனிடத்தில் சொல்லி விட்டு வருகிறேன்" அர்ஜுனன் வெளியேறினான்.

சக்கர வியூகத்திற்கு எதிராக மகர வியூகம் அமைக்கப் பட்டது. இரண்டு செதில்களும் கால்களென நீண்டு, மீனின் தலையும் உடலும் வாலும் கொண்ட மகர மீனின் வடிவம் கொண்ட வியூகம் அது. சக்கர வியூகம் நகரும் போது இரண்டு கால்களும் சுழலும் சக்கரத்தின் இரண்டு புறம் பற்றிக் கொள்ள, தலைப்பகுதி சக்கரத்தின் வெளி ஆரத்தை உடைத்து உள் புகுவதற்கு வசதியாக வியூகம் வகுத்துக் கொடுத்தான் திருஷ்டத்துய்மன். அதையும் மீறி வெளி வரும் படைகளை அழிக்க, மீனின் வால் சுழன்று சுழன்று போரிடும்.

போர் ஆரம்பிப்பதற்கான சங்க நாதத்தை துரோணர் எழுப்பினார். அந்த சங்க நாதம் அடங்குமுன்னமே சுசர்மனின் தற்கொலைப் படை அர்ஜுனனை வலிய போருக்கு அழைக்க அவன் வேறு வழியின்றி சக்கர வியூகத்தை விட்டு ஐந்து காத தூரம் தள்ளிச் சென்று அவர்களுடன் போரிட வேண்டியதாயிற்று. அர்ஜுனன் இல்லாத பாண்டவப் படைகளை சக்கரம் சுழன்று சுழன்று தாக்கியது. மகரவியூகம் பல முறை உடைக்கப்படவும் திருஷ்டத்துய்மனின் திறமையான படை நடத்தலில் மீண்டும் உடைபட்ட வியூகத்தை சேர்த்து போரிட்டுக் கொண்டிருந்தாலும் படை சோர்வுற்றது. இப்படியே போனால் இன்னும் சிறிது நேரத்தில் பாண்டவர்களின் படை சக்கரவியூகத்தின் சுழலில் சிக்கி சின்னாபின்னமாகிவிடும். மகரவியூகத்தின் வலது கால் பகுதியில் தருமன் நின்றிருந்தார். அவருக்கு பாதுகாப்பாக அபிமன்யூவும் மற்றும் பல மாபெரும் போர்வீரர்களும் நின்றிருந்தனர். துரோணரின் தேர்க் கொடி தருமனைக் குறி வைத்து விரைந்து கொண்டிருந்தது.

"அபிமன்யூ, இங்கே இருப்பவர்களில் உனக்கு மட்டுமே சக்கர வியூகத்தை பிளக்கும் யுக்தி தெரியும். ஆகவே நீ முன்னின்று வியூகத்தை உடைக்க வேண்டும். இல்லையேல் அர்ஜுனன் திரும்பும் போது இங்கிருக்கும் படை அனைத்தும் அழிக்கப் பட்டிருக்கும். இவர்களை நீ தான் காப்பாற்ற வேண்டும். செய்வாயா மகனே?" தருமனின் குரலில் வேதனை துளிர்த்தது.

"பெரியப்பா, மாமாவும் அப்பாவும் எனக்கு வியூகத்தை உடைத்து உள் புக மட்டுமே சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். இன்னும் அதிலிருந்து மீளும் உபாயம் அறியேனே"

"அது பற்றி கவலைப்படாதே, அபிமன்யூ. நீ வியூகத்தை பிளந்த உடனேயே உன் பின்னால் அனைவரும் இடைவெளியின்றி உள் புகுந்துவிடுவோம். அனைவரும் சேர்ந்து வியூகத்தை சின்னா பின்னமாக்குவோம்"

"அப்படியே ஆகட்டும், பெரியப்பா"

அபிமன்யூ வியூகத்தை கவனித்தான். வழக்கம் போல் குதிரைப் படை, காலாட்படை, தேர்படை யானைப் படை என தனித் தனியாக இல்லாமல், துரோணர் தந்திரமாக வியூகம் அமைத்திருந்தார். ஒரு யானைக்கு ஐந்து தேர்களும், ஒவ்வொரு தேருக்கும் பத்து குதிரை வீரர்களும், இருபது காலாட்படைகளும் என்று சிறு சிறு குழு படைகளாக மாற்றி வியூகத்தை நிரப்பி இருந்தார். இந்த வியூகத்தை உடைப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல என்பது அவனுக்குப் புரிந்தது. இந்த வியூகத்தை வழக்கமான மகர வியூகத்தால் எதிர் கொள்வது சிரமம். வியூகத்தை சற்று மாற்ற வேண்டும்.

"பெரியப்பா, நாம் வியூகத்தின் தலைப் பகுதிக்குப் போக வேண்டும். நீங்களும், பெரியப்பா பீமரும், இரண்டு சித்தப்பாக்களும் என் பின் அணிவகுத்து நில்லுங்கள். யானைப் படையை முன்னால் நிறுத்த வேண்டாம். முதலில் அதிவேக குதிரைப் படைகளைக் கொண்டு வாருங்கள். பதினைந்து குதிரைக்கு இரு யானை பின் புறமும், நான்கு தேர்ப் படைகள் இரண்டு புறமும் நிற்கட்டும். வியூகத்தின் முறையை மாற்ற வேண்டும். இந்த வியூகம் மூன்று முகம் கொண்ட ஊசி வியூகமாக மாறட்டும். எதிரில் நிற்கும் யானைகளில் பெரிய யானைகள் ஊசி முனைக்கு வரும் போது தாக்குங்கள். மாமாவும் அப்பாவும் சொல்லிக் கொடுத்த அத்திரங்கள் அனைத்தும் இன்று எதிரிகளை நாசமாக்கச் செலுத்தப் போகிறேன். நடுப்புறத்தில் நான் அதிக சேதாரம் ஏற்படுத்தி பிளவு உண்டு பண்ணியதும் என் பின்னே அனைவரும் வந்துவிடுங்கள். மிக முக்கியமாய் உள் நுழைய அதிவேகம் தேவை. இல்லையேல் சக்கரம் மறுபடி மூடிக் கொள்ளும்."

தருமனின் திறந்த வாய் மூடுவதற்கு சற்று தாமதமானது. பதினைந்து வயது சிறுவனா இவன்.? என் தம்பி அர்ஜுனனை விட மிகச்சிறந்தவனாக வருவான் இவன். தருமன் அபிமன்யூவை ஆரத்தழுவினான். அபிமன்யூவின் விற்பிரயோகத்தாலும் போர் முறையாலும் சக்கரத்தில் பெரிய விரிசல் கண்டது. அந்த விரிசல் மூடுவதற்கு முன் சட்டென்று உள் நுழைந்தான் அபிமன்யூ.

"பார்த்தாயா துரியோதனா, பாண்டவர்களைக் காப்பது அர்ஜுனன் மட்டும்தான் என்று நினைத்தது எவ்வளவு பொய்த்து விட்டது. ருத்திரனின் மறு அவதாரம் போல் உள் நுழைந்த இந்த சிறுவனின் போர்வன்மையைப் பார். என் மனம் நெகிழ்கிறது. அவனைக் கட்டித் தழுவ என் கரங்கள் துடிக்கிறது. இவன் பத்து அர்ஜுனர்களுக்கு ஈடானவன்."

துரோணரின் பேச்சு துரியோதனனுக்கு வேம்பாய் கசந்தது.

"பிராமணரே, உமது தொழிலான புரோகிதம் செய்வதை விட்டு நீர் போரிட வந்தது தவறுதான். இப்போது உணர்கிறேன்."

உயிர் பிளக்கும் சொல்லம்புகள் வெளிப்பட்டன. துரோணர் மவுனித்தார். பின் மேலும் உக்கிரமாய் பாண்டவர்களைத் தாக்க முற்பட்டார். அதே நேரம் உடைந்திருந்த அந்த வாயிலில் தருமனும் மற்றவர்களும் நுழைய முற்பட்ட போது உடைந்த மதகில் இருந்து வெளிவரும் வெள்ளம் என ஜெயத்ரதன் பாய்ந்து வந்து வாயிலை மூடினான். அவன் பெற்ற வரமும், அபிமன்யூவின் வேகத்துடன் ஈடு கொடுக்க முடியாமையினாலும் அபிமன்யூ தவிர்த்து மற்றவர்கள் வெளியே நிற்க நேரிட்டது. சற்றே ஒட்டியிருக்கும் எண்ணைப் பசைக் கொண்ட விளக்கின் திரி பிரகாசிப்பது போல அன்று ஜெயத்ரதன் அதி அற்புதமாய் போரிட்டு பாண்டவர்கள் நால்வரையும் வெளியே நிறுத்தினான்.

சக்கரம் உள்ளே மெல்ல இறுகியது. அபிமன்யூ உள்ளே தனியனாய் சிக்கினான். அவனின் போர் வன்மைக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் கர்ணன் பலமுறை தலை தெரித்து ஓடினான். கர்ணனே ஓடியதைக் கண்டு மற்றவர்களும் சிதறினர்.

"போதும் ஆச்சாரியரே. உமது சக்கரவியூகத்தின் மகிமையைக் கண்ணார காண்கிறேன். இதை அழிக்க ஒரு சிறுவன் போதும் போலிருக்கிறது. இன்றே என் தோல்வி கிட்டிவிடும் என்றே நினைக்கிறேன். ஒன்று உங்கள் அம்பினால் அவனை அழியுங்கள். அல்லது அந்த அம்பினை என் மீது தொடுங்கள்" என்று மார்பைத் திறந்து கொண்டு நின்றான் துரியோதனன்.

"துரியோதனா துரியோதனா, எத்தனை முறைச் சொல்வது? அவனை சிறுபயல் என்று நினைத்து ஏளனம் செய்கிறாய். பார்த்தாயா உன் செல்ல நண்பன் தலை தெறித்து ஓடியதை. அவனை நேர்வழியில் வெல்ல முடியாது."

"இந்தப் படைக்கும், நாட்டுக்கும் தலைவன் நான் ஆணையிடுகிறேன். அவனை அதர்மவழியிலாவது நீங்கள் கொன்றே தீர வேண்டும். இது என் கட்டளை" உத்தரவிட்டு விட்டு அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்து சென்றான் துரியோதனன்.

என்ன ஒரு வாழ்க்கை. தின்ற சோற்றுக்கு தருமம் மீறுவதா? இதனால் எனக்கு ஸ்வர்கம் கிட்டுமா? என்று நினைத்துக் கொண்டு கையில் இருந்த தனுசை தேர்த்தட்டி வீசி எறிந்தார் துரோணர்.

"என் பெரியம்மாவை துகில் பிடித்து இழுத்தவனல்லவா நீ, இன்றோடு உன் ஆயுள் முடிந்திருக்கும் கீழ்மகனே துச்சாதனா, என் பெரியப்பாவின் சபதப் படி நீ அவர் கையால் கொல்லப்படவேண்டும். என் கண்ணில் படாமல் தூரம் ஒதுங்கிப் போ"

அபிமன்யூவின் அம்புகளும் வார்த்தைகளும் துச்சாதனனை துரத்தியது. கௌரவர்களில் அதி சிறந்த பல போர்வீரர்களும் எதிர் கொண்டு நிற்க முடியாமல் தடுமாறுவதைக் கண்டார் துரோணர். தானும் எதிர்த்து நிற்க இயலாமல் பலமுறை அவனிடம் இருந்து விலக நேரிட்டது. இன்னும் சிறிது நேரம் விட்டால் இவன் படைகளை நிர்மூலமாக்கிவிடுவான் என்று உணர்ந்தார்.
"கர்ணா, நீ அவன் பின் நின்று சாரதியையும், குதிரைகளையும் அழித்து விடு. பின் அவனுடைய வில் நாணை அறுத்து விடு. மற்றவர்களும் அவனை வட்டமாகச் சூழ்ந்துக் கொண்டு தாக்குங்கள் "

துரோணரின் குரலில் இதுவரையில் காக்கப்பட்டு வந்த போர் தர்மம் காற்றில் பறந்துகொண்டிருந்தது. வில்லிழந்து, அபிமன்யூ வாளெடுக்க அதையும் பின்னின்று அழித்தான் கர்ணன். தேர்ச்சக்கரத்தைக் கொண்டு பிரளயத்தின் நாயகன் போல் அனைவரின் மீதும் பாய்ந்தான் அபிமன்யூ. ஏற்கனவே பலருடன் போரிட்டு சோர்ந்திருந்த அந்த நேரத்தில் அவனுக்கு வெளிச் செல்வதற்கான உபாயம் தெரியவில்லை. அப்படிச் செல்லவும் அவன் விரும்பவில்லை. வீரச்சுவர்கத்தை வேண்டி நின்றான். ஒருவனை பல பேர் முன்னின்றும் பின்னின்றும் தாக்க அபிமன்யூ வீழ்ந்தான். தன் உயிர் பிரியும் முன் துரோணரைப் பார்த்து அலட்சியமாய் சிரித்தான், அச்சிரிப்புடன் உறைந்தான். அந்த சிரிப்பு, துரோணர் மீது அபிமன்யூ விட்ட பல அம்புகளை விட அதிக சக்தி வாய்ந்ததாய் சென்று இதயத்தை தாக்கியது. விதி தன் சக்கரத்தை உருட்டிக் கொண்டு துரோணருக்கு முன்னால் சென்று போர் களத்தில் ஒரு பக்கத்தில் காத்திருந்தது.

-5-
"என்னைக் கொன்று விடு அர்ஜுனா, அபிமன்யூவின் மரணத்திற்கு முழு காரணமும் நான் தான்" தருமர் புலம்பிக் கொண்டிருந்தார். அவர் கண்களில் நீர் சூழ்ந்திருந்தது. தருமரைச் சுற்றி இருந்தவர்களின் முகமும் சோகத்தில் ஆழ்ந்திருந்தது. ஆனால் அர்ஜுனனின் முகம் இறுகி இருந்தது. சோகத்தையும் மீறிய வெறி அவனுள் புகுந்திருந்தது.

" நீங்கள் ஏன் அபிமன்யூவுடன் உள் நுழையவில்லை"

"ஜெயத்ரதன் தனக்கு கிடைத்த வரத்தின் வலிமையால் எங்களை தடுத்து நிறுத்தி விட்டான்"

"தருமண்ணா, நீங்கள் ஏதும் பேசாதீர்கள். உங்களின் தருமத்தை என் உயிர் கொடுத்தாவது காப்பது என்று இருந்தேன். எங்களை விட உங்களுக்கு அதுமட்டுமே அல்லவா முக்கியம். ஆனால் பாவம், அபிமன்யூ அதற்கு மாற்றாக சென்று விட்டான். இத்தனை பேர் இருந்தும் என்ன பயன்.? உலகத்தின் ஒப்பற்ற வீரனைக் கொன்றுவிட்டீர்கள்"

"அந்த ஜெயத்ரதன்தான்..." பீமன் இழுத்தான்.

"ஜெயத்ரதன் ஜெயத்ரதன். அந்தக் கோழை நிறுத்தினானாம், இவர்கள் நின்றார்களாம்"

"சினம் அடங்கு பார்த்தா. அவன் தன் வலிமைக் கொண்டு நிறுத்தவில்லை. உங்களைப் பழி தீர்க்க சிவன் தந்த வரம் கொண்டு நிறுத்தினான்."

"கிருஷ்ணா, பரந்தாமா, உள் சென்றது சிறுவன் என்றும் பாராமல், அவனை அதர்மவழியில் கொல்ல வழி வகுத்த ஜயத்ரதனை நாளை போர் முடியும் முன் கொன்று விடுவேன். ஜெயத்ரதா நீ அழிந்தாயடா.. அப்படி கொல்லாமல் போனால் தீ மூட்டி, காண்டீபத்துடன் நான் அதில் இறங்குவேன். இது எம் தேவி பாஞ்சாலி மீது ஆணை. என்னுயிர்த் தோழன் கண்ணனின் மீது ஆணை. என் உயிருக்கும் மேலான இந்தக் காண்டீபம் மீது ஆணை."

ஊழித்தீயென அவன் ஆணையிட்டு காண்டீவத்தின் நாணைச் சுண்டியது எட்டு திக்கும் எதிரொலித்தது. கௌரவர்கள் படையிலும் கூடத்தான். அர்ஜுனனின் சபதம் கேள்வியுற்றதும் ஜயத்ரதன் தன் நாடு திரும்பத் தலைப்பட்டான். துரோணரும் மற்றவர்களும் தூண்டியதன் பேரில் போர்க்களம் புக ஒப்புக்கொண்டான் ஜயத்ரதன். மறுநாள் துரோணர், ஜயத்ரதனை பன்னிரண்டு காததூரத்தில் நிறுத்தினார். இருந்தும், கண்ணனும் அர்ஜுனனும் தீயும் காற்றும் சேர்ந்து வனத்தை எரிப்பதைப் போல் கௌரவப் படைகளை துவம்சம் செய்துக் கொண்டு ஜயத்ரனை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தனர். கண்ணனின் தந்திர மாயைகளும், அர்ஜுனனின் வீரத்தாலும் ஜெயத்ரதன் அழிக்கப்பட்டான். துரியோதனனின் கோபத்தால், வழக்கத்தை மீறி இரவிலும் போரிட உத்தரவிட்டார். பெரும் சேதத்தில் முடிந்த போரில் மறுநாள் போருக்கு முன் சற்று ஓய்வு அனைவருக்கும் தேவைப்பட்டது.

"அஸ்வத்தாமா.. அஸ்வத்தாமா"

துரோணரின் குரல் அவர் குடிலைத்தாண்டி வெளியே கேட்டது. பதில் ஏதும் வரவில்லை. வழக்கமாக அவர் குரல் கேட்டதும் உடன் வருபவன்தான் அஸ்வத்தாமன். ஆனால் இப்போது வரவில்லை. சட்டென்று அவருக்கு உரைத்தது. இந்த நேரத்தில் அவன் துரியனுடன் இருப்பானல்லவா.? அபிமன்யூ வதத்திற்கு அப்புறம் அவன் துரியோதனனுடன்தான் அதிகம் இருக்கிறான்.

"யாரங்கே?"

அவர் குரல் கேட்டதும் குடிலின் வெளியே இருந்த காவலன் உள்ளே வந்து தலை குனிந்து நின்றான். விடிவதற்கு இன்னும் இரண்டு நாழிகை மட்டுமே இருந்தது.

"நான் உடனடியாக துரியனையும் அஸ்வத்தாமனையும் பார்க்க வேண்டும். வரச்சொல்." உத்தரவு பிறந்தது.

துரோணரின் மனத்தின் வலி அவரைத் தூங்க விடாமல் அலைகழித்துக் கொண்டிருந்தது. அதுவும் நேற்று இரவும், இன்று காலையிலும் துரியோதனன் செலுத்திய சொல்லம்புகள் அவரைப் பாதி கொன்றுவிட்டிருந்தது. பல ஆயிரம் சேனைகளுக்குப் பின்னால் பதுக்கப்பட்டிருந்த ஜயத்ரதனை கண்ணனின் சூழ்ச்சியும் அர்ஜுனனின் அம்புமா கொன்றது? அவன் அபிமன்யுவை பின்னின்று தாக்கியதற்கு உதவிய பாவமல்லவா முன்னின்று அவனைக் கொன்றது. அதையேன் துரியன் உணர மறுக்கிறான்?

சக்கரவ்யூகமும் அதை உடைத்து உள் நுழைந்து படைகளை சிதறடித்த அபிமன்யூவின் வீரமும் அவரின் கண்கள் முன் நிழலாடியது. எத்தனை அற்புதமாகப் போராடினான் அந்தச் சிறுவன்.

தன்னால் அமைக்கப்பட்ட அந்த சக்கர வியூகத்தின் முறை பற்றியும் அதை உடைத்து உள் புகுவதோ அல்லது அதில் இருந்து மீள்வதோ பீஷ்மரும், தானும், கிருஷ்ணனும், அர்ஜுனனையும் தவிர்த்து போரில் பங்கு பெறாத கிருஷ்ணனின் மகன் அநிருத்தனுக்கு மட்டுமே தெரியும், வேறு யாருக்கும் தெரியாதென்று நினைத்தது தான் அந்த வியூகத்தை உருவாக்கினார். ஆனால் தன் தந்தையும் மீறிய இலாகவத்துடன் அல்லவா அபிமன்யூ அந்த வியூகத்தையே உடைத்தான். உள் நுழைந்ததும் அன்றி அவனழித்தப் படைகளின் எண்ணிக்கைக் கண்டு தான் அஞ்சியது குறித்து அவர் தற்போது சற்றே வெட்கினார். ஏழு மகாரதர்கள் எனப்படும் மாபெரும் படைத்தலைவர்கள் சூழ்ந்திருந்து தாக்கியும் ஜயத்ரதன் பின் நின்று அபிமன்யூவைத் தாக்கியும், அவன் வில் கர்ணனால் துண்டிக்கப்பட்டும் கூட அவன் தாக்குதலின் வீரியத்தைக் குறைக்க இயலவில்லை. அவன் தேர்த்திகிரியைக் கொண்டு தன் கடைசி நிலையிலும் விடாமல் ஏழு மகாரதர்களையும் தாக்கி அழிக்கத் துணிந்தவனை அதர்ம வழியில் கொல்வதற்கு தானும் உடந்தையாய் இருந்ததை நினைத்து தன் உயிர் மீது வெறுப்புற்றார்.

"ஆச்சாரியர் அழைத்தீர்களாம்."

துரியோதனன் உள் நுழைந்தான். அவன் குரலின் கோபம் இன்னும் குறையவில்லை என்பது துரோணருக்குத் தெளிவாகப் புரிந்தது. துரியோதனனின் பின்னால் ஏதும் பேசாமல் அஸ்வத்தாமன் நின்றுக் கொண்டிருந்தான்.

"பாண்டவர்கள் அழிவைத் தவிர்த்து வேறெதுவும் பேச நான் சித்தமாயில்லை ஆசார்யரே" துரியனின் வார்த்தைகளில் இயலாமையும் கோபமும் கொப்பளித்தது. இவர் பாண்டவர்களை அழிப்பார் என்ற நம்பிக்கை சுத்தமாக அவனிடம் இல்லை.

"படையில் பாதிக்கும் மேல் அழிக்கப்பட்டுவிட்டது ஆச்சாரியரே.. உங்களால் பாண்டவர்களை அழிக்க முடியாவிட்டால் சொல்லுங்கள். என் நண்பன் கர்ணனைக் கொண்டு அவர்களை தூசு போல ஊதிவிடுவேன்."

துரோணாச்சாரியார் பலத்தக் குரலில் சிரித்தார். அந்தச்சிரிப்பில் இருந்த அதீதக் கோபம் துரியோதனனை அச்சங்கொள்ள வைத்தது. பின்னிருந்து அஸ்வத்தாமனும் துரியோதனனை அமைதிப் படுத்தவாய் தோள் பிடித்து அழுத்தினான்.

துரியோதனனின் வார்த்தையின் கடுமை சற்றே குறைந்தது.

"ஆச்சாரியார் குறைந்த பட்சம் தருமனையாவது சிறைப் பிடித்துத் தாருங்கள். அவனை மீண்டும் சூதாடச் செய்து காட்டுக்கு அனுப்பிவிடுகிறேன். அப்புறம் போர் நின்றுவிடும்"

துரோணர் தன் சிரிப்பை நிறுத்தினார்.

"உண்மையாகவா துரியோதனா? தருமன் சிறைப்பட்டால் போதுமா?"

"ஆம், ஆச்சாரியரே. அது தான் எனது விருப்பம். பாண்டவர்கள் அழிவை நீங்கள் விரும்பாதபோதில் எனக்கு வேறு வழியும் தோன்றவில்லை."

"நாளை நிச்சயம் தருமன் பிடிபடுவான், துரியோதனா.. மகிழ்ச்சியான கட்டளை சொன்னதற்கு நான் உன்னை வாழ்த்துகிறேன்"

"ஆச்சாரியரே, உங்களை குறைத்து மதிப்பிடுவதாக எண்ண வேண்டாம். ஒருவேளை தருமனை சிறையெடுக்க முடியாதுபோனால்? "

"பாண்டவர்கள் படையும் பாண்டவர்களும் நாளை அழிந்தார்கள் எனக் கொள் துரியோதனா "

"ஆச்சாரியரே.."

துரோணரின் முகம் இறுகியது.

"வேறெதும் பேசத் தேவையில்லை, துரியோதனா.. நீ போகலாம்."

துரியோதனனும் அஸ்வத்தாமனும் குடிலை விட்டு வெளியேறினர். துரோணரின் கண்களில் அழிவின் சக்தி ஊழித்தாண்டவம் ஆடத் தொடங்கியது. அவரது கை இதுவரை இந்தப் போரில் உபயோகப் படுத்தப்படாத பேரழிவு ஆயுதத்தை மெல்லத் தடவிக் கொடுத்தது. அவர் வாய் மெல்ல அதன் பெயரை உச்சரித்தது.

"பிரம்ம தண்டம்"

-6-
சுற்றிச் சுழலும் சக்கர வியூகம் போன்றதே இந்தப் போர். இதன் அச்சாய் நிற்பவன் இதோ இந்த மாயக்கண்ணன். அவனின்றி ஏதும் நடந்திடாதே. பதினைந்தாம் நாள் போர் இது. ஏனோ இன்றே என் கடைசி நாள் என்று தோன்றுகிறது. முடிந்தால் தருமனை பிணையாகக் கொடுப்பேன். அல்லது இன்றே என் வாழ்வு முடியட்டும். துரோணரின் எண்ணம் அலை பாய்ந்துக் கொண்டிருந்தது. கொழுந்து விட்டெரியும் நெருப்பைப் போல துரோனணர் எதிரிகளைச் சுட்டெரித்தாலும் அவரின் மனதில் அபிமன்யூவின் சிரிப்பு வேதனையைக் கூட்டிக் கொண்டிருந்தது. தன் மகனை இழந்த அர்ஜுனனின் துயரம் மனதில் எழுந்தது. அது அஸ்வத்தாமனை நினைவுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தது. நடு நடுவே துரியோதனனின் சுடு சொற்கள் அவரை வதைத்துக் கொண்டே இருந்தன. ஏற்கனவே சோர்ந்திருந்த படைகளை அழித்து முடித்திடவேண்டும் என்ற வேகத்தில் அவர் சுழன்று சுழன்று போரிட்டாலும் அர்ஜுனனின் தீரம் அவரை தருமனின் பக்கம் நெருங்க விடாமல் தடுத்ததோடு இல்லாமல் கௌரவர்களின் படைகளை பலமாக அழித்துவிட்டிருந்தது.

இனியும் பொறுக்க இயலாது. செஞ்சோற்றுக் கடன் முடித்தாக வேண்டும். எதிர் நிற்பவன் என் பிரிய அர்ஜுனனாகவே இருக்கட்டும், அவன் என் எதிரி. அவனிடம் நான் அறிந்த எல்லா அஸ்த்திரப் பிரயோகமும் அளித்திருந்தேன். மிச்சமிருப்பது பிரம்ம தண்டம் மட்டுமே.

பிரம்ம தண்டம், வழிவழியாய் துரோணரின் முன்னோர்களால் தங்களின் வாரிசுகளுக்கு அளிக்கப்பட்டு வருகிறது. காமதேனுவை அபகரிக்க வந்த அரசனையும் அவன் பெரும்படையும் எதிர் கொண்ட வசிட்டன் உபயோகித்த ஆயுதம். துரோணரின் தந்தை பரத்வாஜர் மூலமாக இன்று இவரிடம் கிடைத்திருக்கிறது. பார்ப்பதற்கு ஊன்றுகோல் போலக் காணப்படும் அதில் பல அத்திரங்களும் அடக்கம். பிரம்மாஸ்த்திரம் முதற்கொண்டு அனைத்து ஆயுதங்களையும் கொண்டது பிரம்ம தண்டம். அதை எதிர்த்து அழிக்கும் வலிமை கண்ணனுக்கு மட்டுமே உண்டு. ஆனால் அவன் இந்தப் போரில் பங்கேற்க மாட்டேன் என்று உறுதியளித்திருக்கிறான்.

துரோணர் பிரம்ம தண்டத்தை உபயோகிப்பதற்கான மந்திரங்களை உச்சரிக்க ஆரம்பித்தார்.

"அர்ஜுனா ஆபத்து. பிரம்ம தண்டம் பயன்படுத்தப்பட்டால் போர் இன்றே முடிந்து போகும். அவரைத் தடுக்க ஒரே வழி, அவரைத் தானாகவே ஆயுதத்தை கீழே போட வைப்பதுதான்"

கண்ணன் பதைத்தான்.

"என்ன செய்வதென்று சொல் கண்ணா"

"அவரின் தற்போதைய மனநிலைக்கு அவர் அஸ்வத்தாமன் இறந்தான் என்ற செய்தி கேட்டால் மட்டுமே ஆயுதம் கீழே வைப்பார்"

"ஆனால் அதெப்படி கண்ணா.. கண்ணுக்கெட்டிய தூரத்தில் எங்கும் அஸ்வத்தாமன் இல்லையே"

"துரோணர் உன் கண்ணெதிரெ இருக்கிறார். அவருக்குத் தேவை அஸ்வத்தாமன் இறந்தான் என்ற வார்த்தை மட்டுமே. அதை நீ சொல்ல வேண்டும் " "அதென்ன பிரமாதம் நான் சொல்கிறேன் கண்ணா " பீமன் ஓடிவந்தான்.

"பொய் சொல்வது அதுவும் குருவிடம் பொய் சொல்வது தீநரகத்தை வலிய அழைப்பதற்கு ஒப்பானதல்லவா? மாபெரும் பாவத்தை செய்யத் தூண்டுகிறாயே கண்ணா", தருமம் பேசியது.

"தருமநந்தரே.. தருமநந்தரே, நேரம் காலம் தெரியாமல் தருமம் பேசுகின்றீர். அபிமன்யூ நேர்வழிப் போரிலா அழிந்தான்? அதை செய்தது உம் ஆச்சாரியர் அல்லவா ? அவருக்குத் தெரியாத தருமமா? ஏன் அப்படிச் செய்தார்?"

"அவர் செய்தார் என்பதற்காக தருமத்தை மீற முடியுமா கண்ணா" கண்ணன் கவலையுடன் துரோணர் பக்கம் பார்த்தான். துரோணர் ஏறக்குறைய பிரம்ம தண்டத்தை எய்வதற்கான ஆயத்தங்கள் அனைத்தும் செய்து முடித்துவிட்டிருந்தார்.

"தருமா, விரைவாகச் செல். அதோ அங்கே நிற்கிறதே ஒரு யானை. அதன் பெயரும் அஸ்வத்தாமன் தான். அதைக் கொல், தாமதிக்க நேரமில்லை"

"அஸ்வத்தாமா அழிந்தாயடா" துரோணருக்கு கேட்கும் வகையில் கூக்குரலிட்டுக் கொண்டே பீமன் விரைந்தான். துரோணரின் மனம் துணுக்குற்றது. சுற்றிலும் பார்த்தார். அஸ்வத்தாமனின் தேர்க் கொடி எங்கும் காணப்படவில்லை. அவரின் மந்திர உச்சாடனம் தடைப்பட்டது.

"துரோணரே அஸ்வத்தாமன் அழிந்தான். அஸ்வத்தாமன் அழிந்தான்" துள்ளலுடன் குதித்த பீமனை அவர் மனம் நம்ப மறுத்தது. அவர் அர்ஜுனனை நோக்கினார். அர்ஜுனன் தலை கவிழ்ந்திருந்தான். ஒருவேளை நண்பனின் மரணம் அவனை துக்கம் கொள்ளச் செய்ததோ. சத்தியசீலன் தருமனைக் கேட்போம் என்று தேரைத் தருமனிடத்தில் செலுத்தச் சொன்னார். பிரம்ம தண்டம் இன்னும் விசத்தைக் கக்குவதற்கு ஆயத்தமாகவே இருந்தது.

"தருமா, யார் சொல்வதையும் நான் நம்ப மாட்டேன். நீ சொல். அஸ்வத்தாமன் இறந்தானா? "

தருமன் கண்ணனைப் பார்த்தான். அபிமன்யூவின் முகம் மனதில் நிழலாடியது. அவர் மனம் இறுகியது.

"ஆம், ஆச்சாரியரே..."

குரல் உயர்த்தி தருமர் கூறினார்.

"அஸ்வத்தாமன் இறந்தான்.. அது ஒரு யானை" என்றார்.

அஸ்வத்தாமன் இறந்தான் என்ற வார்த்தைகளுக்கு அடுத்து துரோணரின் காதுகளுக்கு வேறு வார்த்தைகள் விழவில்லை. அதோடு தருமனின் வாக்கியத்தின் இரண்டாவது பகுதியை கண்ணனின் சங்கநாதமும் கேட்கவிடாமல் செய்தது. அவர் கண்கள் அர்ஜுனனை நோக்கியது. அவனிடம் மன்னிப்புக் கோரும் வகையில் தலை தாழ்த்தினார். பிரம்ம தண்டத்தை தூளாக உடைத்தார். தன் கையில் இருந்த வில்லை தேர்த்தட்டில் வீசி எறிந்தார். அம்புகளைப் பரப்பி அதன் மீதமர்ந்தார். அவர் மனதில் அபிமன்யூவின் சிரிப்பு உறுத்தியது. மனமடக்கி இறுதி யோகத்தில் அமர்ந்தார். வாளெடுத்து அவர் தேரிலேறிய திருஷ்டத்துய்மன் அவர் தலையைக் கொய்தான். தனுர்வேதத்தின் அத்தனை நுணுக்கங்களையும் தெரிந்த துரோணரின் உடலில் இருந்து யாவரும் காணும் வண்ணம் எழுந்த ஜோதி ஒன்று மெல்ல மெல்ல வானுயர்ந்தது.

வழக்கம் போல அனைத்தையும் பார்த்துக் கொண்டு காலம் தன் வட்டத் திகிரியை மேலும் சுழற்றிக் கொண்டே இருக்கிறது இன்று வரையிலும்.
(முற்றும்)

நன்றி அதீதம் : http://pazasu.atheetham.com/feb2/chakar.htm

சக்கரவியூகம் - 01

2011-03-11T17:43:00.006+05:30

-1-

அடர்ந்த வனாந்தரத்தின் நடுவே, சலசலத்து ஓடும் நதியின் கரையில், அந்த ஐந்து குடில்களும் அமைந்திருந்தது. அவிழ்த்து விடப்பட்ட ஒரு குதிரையின் பக்கத்தில் நடுத்தர வயதுடைய ஒரு மனிதனும், அவனது இளம்பிராயத்தவன் போலவே ஒரு இளைஞனும் நின்றிருந்தனர். இடுப்பில் வரிந்துக் கட்டப்பட்டிருந்த உடையும், முகத்தில் இன்னும் மறைந்திடாத பால்வண்ணமும், தேகத்தின் வனப்பும் அந்த இளைஞனை பேரழகனாகக் காட்டியது. பதினைந்து பிராயங்கள் தாண்டி இருக்கும். விரைவில் எதையும் கற்றுக் கொள்ளும் ஆர்வம் அதிகமாய் அவனிடத்தில் காணப்பட்டது.

"அடங்க மறுக்கும் குதிரையை அடக்கிக் காட்டு. குதிரையின் சுழியங்கள் நன்கு பழக்கப்பட்டால் எந்த வித குதிரைகளும் அடங்கிப் போகும். இதுவரை நீ எத்தனை குதிரை அடக்கி இருந்தாலும் இந்த உயர்வகைக் குதிரையை அடக்குவதில் தான் உன் திறமையை நான் காணப் போகிறேன். உனக்கான இன்றையப் பயிற்சி இதுதான். "

அந்த இளைஞனின் தந்தைக் கூறுவது காதில் விழுந்தாலும், அவன் கவனம் முழுதும் எதிர் நிற்கும் புரவியின் மீதே இருந்தது. அது அவன் தந்தையின் குதிரை. அவன் தந்தையைத் தவிர யாருக்கும் கட்டுப்படாதது. அந்த இளைஞன் சட்டென்று தாவி ஏறி அந்தப் புரவியின் கடிவாளத்தை இழுத்துப் பிடித்து தன் வலிமையால் அதை அசையவொட்டாமல் நிறுத்தினான். பின் தந்தையை வெற்றி மிதப்புடனும், ஒரு சிறிய அலட்சியத்துடனும் நோக்கினான். அந்த ஒரு வினாடியில் குதிரை அவனைப் புரட்டிக் கீழே தள்ளிவிட்டுவிட்டு அவன் தந்தையின் அருகே சென்று நின்றுகொண்டது.

"இந்த அலட்சியம் தவறு அபிமன்யூ. வெற்றிக்கு அப்புறம்தான் அதிக நிதானம் தேவை. நிதானம் தவறும் போது எதிரி அந்த இடத்தைக் குறிவைத்து தாக்குவான். மேலும் குதிரைகளிடம் உள்ள சுழிகள், நிறம், உயரம், நீளம், பருமன், வால், கால், கழுத்து போன்றவற்றைக் கொண்டு அந்த குதிரை ராசியானதா, அதன் குணம் என்ன, ஜாதி என்ன, எப்படிப்பட்ட ஓட்டம் கொண்டது என்பதெல்லாம் கணிக்கப்படவேண்டும். ஒரு சத்திரியனுக்கு இதையெல்லாம் கணிக்கும் அசுவ சாத்திரம் கை கூடி இருக்க வேண்டும். அவன் போர் வாழ்க்கை அவன் ஏற்கும் குதிரையைப் பொறுத்தே நிர்ணயிக்கப்படுகிறது "

குதிரையை தடவிக் கொண்டே மேலும் சொன்னான் அர்ஜுனன்.

"அபிமன்யூ, உனக்கு வீரம் இருக்கும் அளவிற்கு தேவையான பொறுமையும், அதை செயல் படுத்தும் விவேகமும் இன்னும் கைகூட வேண்டும். குதிரையை பழகும் முன் குதிரையைப் பற்றி நன்கு அறியாமல் அதன் மீது கை வைக்கக் கூடாது. குதிரைக்கு மட்டுமல்ல இது எல்லாவற்றிற்கும் பொருந்தும்.."

"ஆகட்டும் தந்தையே. குதிரைகளை எப்படி பழக்குவது என்று சொல்லுங்கள்."

"நல்ல உயர்தரக் குதிரைக்கு நான்கு முழங்கால்களுக்குக் கீழேயும், நெற்றியிலும், ஆக மொத்தம் ஐந்து இடங்களில் வெள்ளையாக சுழிகள் இருக்கும். இந்த இலட்சனம் உள்ள குதிரை எளிதில் யாருக்கும் அடங்காது. ஆனால் பழகினவனை தன் உயிர் போகும் வரை காப்பாற்றுவதில் குறியாக இருக்கும். அதே போல் அதன் எஜமானன் இறந்து போனால் அந்த வேதனையிலே அதுவும் இறந்து போகும்."

அர்ஜுனன் கைகள் குதிரையை தடவிக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது.

"குதிரை என்பது நம்முடன் பழகும் நண்பனைப் போன்றது அபிமன்யூ. அதே நேரம் அதற்குறிய அத்தனை உபசாரங்களும் நாம் செய்தாக வேண்டும்."

உணர்ந்தாற் போல தலையாட்டினான் அபிமன்யூ. அர்ஜூனன் தொடர்ந்து குதிரையை பழக்கும் பல வழிமுறைகளை சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.

"இனி இந்தக் குதிரை உன்னுடையது அபிமன்யூ. நான் சொன்ன முறைகளைக் கொண்டு அந்த குதிரையிடம் பழகு. எல்லாம் விரைவில் கை கூடும். "

"இந்தக் குதிரையைப் பழக்கிவிட்டால் எனக்கு என்ன தருவீர்கள் தந்தையே.." சிரிப்புடன் கேட்டான் அபிமன்யூ.

"நீ நீண்ட நாட்களாய் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் சக்கர வியூகத்தின் அமைப்பு முறையையும் அதனை உடைத்துள் புகுவது மற்றும் மீள்வது பற்றியும் சொல்லித்தருவேன்"

"ஆகட்டும், தந்தையே"

"சரி, உச்சிப் பொழுதாகிவிட்டது, உணவருந்தப் போகலாம் வா"

"நீங்கள் சென்றுக் கொண்டிருங்கள். இன்னும் சற்று நேரத்தில் நான் வந்துவிடுகிறேன்"

அபிமன்யுவின் குதிரையின் கண்களை உற்று நோக்கியவாறே சொன்னான். குதிரை மெல்ல அவனிடம் நகர்ந்து வந்தது.

-2-

"நன்றாக கவனி அபிமன்யூ. எந்த ஒரு போரிலும் வெற்றி என்பது படைத்தளபதி வகுக்கும் வியூகத்தின்படிதான் அமையும். நம் முன்னோர்கள் பலவகையான போர் வியூகங்களை நமக்காக விட்டு சென்றுள்ளார்கள்."

"நான் சொல்கிறேன் தந்தையே.. மகரவியூகம், சர்ப்ப வியூகம், க்ரவுஞ்ச வியூகம், ஊசி வியூகம், சக்கர வியூகம் என பலவகைகள் இருக்கின்றன, சரியா" அபிமன்யூவை ஒட்டி நின்றது புரவி. கடந்த சில வாரங்களில் அந்த புரவியும் அபிமன்யூவும் மிகவும் ஒன்றி விட்டனர். எதையும் எளிதில் புரிந்துக் கொள்ளும் தன் மகனை கர்வத்துடன் நோக்கினான் அர்ஜுனன். பின்பு தொடர்ந்தான்.

"ஆம் அபிமன்யூ. அதில் மிக முக்கியமான வியூகம் சக்கரவியூகம். சுற்றிவைக்கப்பட்ட இரும்புச்சுருள் போல, சுருண்டு கிடக்கும் மரவட்டைப் போல அமைப்புக் கொண்டது சக்கரவியூகம். மொத்தம் ஐந்து வட்டங்கள் கொண்ட வியூகம் அது. பெரும் யானைப் படை முகப்பு வாயிலில் அரணாக முதல் வட்டத்திலும் அதைத் தொடர்ந்து உள் சுருளும் வட்டங்களில் எறிபொறிகள் கொண்ட படைகளும் மற்றும் வில்லாளிகள் கொண்ட படை நிறுத்தப்படும். மேலும் காலாட்படை தேர்ப்படை என யாவும் வட்டங்களின் ஆரத்தை நிரப்பும். இரண்டு வட்டத்துக்கும் நடுவில் எவ்வளவு பெரிய படை கொண்ட எதிராளியும் நுழைந்தால் மெல்ல மெல்ல நடுப்பாகம் தொடும் முன் முற்றிலும் அழிக்கப் படுவான். ஒவ்வொரு வட்டத்திற்கும் அதி சிறந்த வீரர்களாகிய மகாரதர்கள் பொறுப்பேற்பார்கள்."

"அதே நேரம் அந்த வியூகம் மற்ற வியூகங்களைப் போன்று நிலையாக ஒரிடத்தில் இருக்காது. நடுப்பாகத்தை அச்சாகக் கொண்டு அந்த வியூகம் நின்று நின்று சுற்றிக் கொண்டே இருக்கும். எதிராளி வியூகத்தில் அகப்பட்டால் அந்த சக்கரத்தில் உருட்டப்பட்டு, தான் இருக்கும் திசையும் அறியாது, வெளியேறும் வழியுமற்று, அங்கேயே அழிய வேண்டியதுதான். அப்படி வட்டம் சுற்றும் போது எதிராளி ஒவ்வொரு சுற்றுக்கும் புதுவகைப் படைகளை எதிர் கொள்ள வேண்டி இருக்கும். உள் நுழைவதற்கு முன்பே கூட முழுப்படைகளும் அழிக்கப்படலாம்."

"அதன் உள் எப்படி நுழைவது தந்தையே "

"சக்கர வியூகத்தை உடைப்பது அத்தனை எளிதன்று மகனே. எதிரில் நின்று படைகளை அழித்து உள் நுழைய வாயில் ஏற்படுத்திய அடுத்த சில நிமிடங்களில் சக்கரம் சுழன்று உடைபட்ட அந்த வாயில் உடனடியாக அடைக்கப்பட்டுவிடும். மேலும் குதிரைப் படைக்கென்று ஆயத்தங்கள் செய்து போரிட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது சுழலும் அந்த சக்கரத்தில் திடீரென்று யானைப்படையோ அல்லது காலட்படையோ வந்து திணறடிக்கும்"

"சுற்றிக் கொண்டிருக்கும் அந்த வியூகத்தை உடைப்பதற்கு அதிக வேகமும், அதே நேரம் சரியான நேரம் பார்த்தும் நுழைய வேண்டும். சக்கரம் சுழன்று நிற்கும் நேரத்தை கணித்து இடது, வலது புறங்களில் தாக்கி படைகள் அழிக்கப்பட வேண்டும். அப்போது இரண்டு புறமும் அழிக்கப் பட்ட இடத்தின் இடைவெளியில் நுழைய இயலாது. ஆகவே இரண்டு பக்கமும் அழிக்கப்பட்ட பின் நடுவில் நிற்கும் படை சுழலும் திசை நோக்கி நகரும் போது ஏற்படும் இடைவெளியில் உள் நுழைய வேண்டும். முக்கியமாக வியூகத்தின் பலமிழந்த பகுதி எது என்று கணிக்க வேண்டும். வேகமாய் நகரும் குதிரைப்படைகளை குறி வைக்கக் கூடாது. சக்கரம் சுற்றி காலாட்படை எதிர் வரும்போது மின்னலென தாக்கவேண்டும்."

"ஆஹா ஆஹா.. அற்புதம் தந்தையே. ஆனால் இது வரை சொன்னதெல்லாம் நீங்கள் எனக்கு பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சொன்னவை போலவே எனக்கு நினைவில் அலைகிறது. ஆனால் வெளி வருவது எப்படி என்கிற சூட்சுமம் மட்டும்தான் புரியவில்லை"

அந்த நேரத்தில் சலசலப்பு ஏற்பட்டது. சகாதேவன் அர்ஜுனனிடம் விரைந்து வந்து ஏதோ சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். கண்ணன் தூதுக்கு துரியன் மறுப்பு தெரிவித்ததோடு இல்லாமல் கண்ணனைக் கொல்லவும் முயற்சித்தானாம். அர்ஜுனனுக்கு அதற்கு மேல் இருப்புக் கொள்ளவில்லை. மகனிடம் சொல்லவும் கூடத் தோன்றாமல் சட்டென்று எழுந்து தருமனின் குடிலுக்கு விரைந்தான்.

அபிமன்யூவின் எண்ணம் முழுக்க சக்கரவியூகம் வியாபித்தது. அர்ஜுனனுடன் அபிமன்யூ செல்ல, அவன் விதி அவனை முந்தி விரைந்தது.

-3-

குருஷேத்திரப் போர் துவங்கி பன்னிரண்டு நாட்கள் ஆகிவிட்டன. பிதாமகர் பீஷ்மர் வீழ்ந்து, துரோணர் போர்த்தலைமைப் பொறுப்பேற்று நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார். துரோணர் அனல் பறத்தி பாண்டவப் படைகளை துவம்சம் செய்தாலும், அதை விட தீவிரமாய் அர்ஜுனன் கௌரவப் படைகளை அழித்துக் கொண்டிருந்தான். இரு பக்கமும் அதிக சேதம் அடைந்திருந்தது. ஆனால் நாளுக்கு நாள் பாண்டவர்களின் பக்கம் வெற்றியின் சாயல் படர ஆரம்பித்திருந்தது. பன்னிரண்டாம் நாள் இரவு ஆலோசனை மண்டபத்தில் துரியோதனனின் குரல் வெறுப்பும், ஆத்திரமும் இயலாமையும் கலந்து வெளிப்பட்டது.

"ஆச்சாரியருக்கு பாண்டவர்கள் மேல் பாசம் போகவில்லை போலிருக்கிறது. வயிறு கவுரவர்களுக்கும் மனது பாண்டவர்களுக்கும் ஏன் வைக்கிறீர்கள் ஆச்சாரியரே"

"துரியோதனா... நாவடக்கம் தேவை. எதிரிகள் என்ன தெருவில் செல்லும் சாதாரண மானிடர்களா. அவர்களும் அஸ்திரங்கள் அறிந்த அதி வீரர்கள். முக்கியமாக அர்ஜுனனைப் பற்றி உனக்குத் தெரியாததல்லவே. அவனிருக்கும் வரை பாண்டவர்களின் படைகளை அழிப்பதென்பது கனவிலும் நினைக்க முடியாத ஒன்று."

அர்ஜுனன் பெயர் உச்சரிக்கப்பட்ட போதில் தானாக அவர் குரல் நெகிழ்ந்ததை துரியோதனன் கவனிக்க மறுக்கவில்லை.

"மன்னிக்க வேண்டும் ஆச்சாரியாரே. நீங்கள் நினைத்தால் இந்திரனே எதிர் வந்து போரிட்டாலும் அழிக்கும் வன்மை படைத்தவர் என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். பிதாமகர் பீஷ்மர் தலைமையில் இருந்த போதும் சரி நீங்கள் பொறுப்பேற்ற பின்னும் சரி. நம் படைகளின் அழிவு அதிவேகமாக நடக்கிறதே தவிர்த்து பாண்டவர்களின் அழிவைக் கண்டிலேன் யான்."

"துரியோதனா, நீ அவசரத்தில் பேசுகிறாய். அர்ஜுனனை வெல்வது என்பது அவ்வளவு எளிதானதல்ல. எனக்குத் தெரிந்த அத்தனை அஸ்த்திரப் பிரயோகங்கள் அஸ்வத்தாமனுக்கும் அவனுக்கும் தெரியும். நாங்கள் எதிர் நின்று போரிட்டால் வெற்றி தோல்வி யாருக்கென்பது முடிவு செய்வது முடியாத காரியம்."

"முடியாதென்றால் ஒதுங்கிவிடுங்கள் துரோணரே. என் நண்பன் கர்ணன் அனைவரையும் தவிடு பொடியென ஆக்கிக் காட்டுவான். சத்திரியர்கள் போரிட்டால் யுத்தம் வெல்லலாம். காட்டில் தவம் செய்யும் முனிவரைக் கொண்டு வந்து போரிடு என்று சொல்லிக் கொண்டிருப்பது என் தவறுதான்."

இப்படியான இழிச்சொல் துரோணருக்குப் புதிதல்ல என்றாலும் தன் வீரத்தை ஒருவன் பழிக்கிறான் என்ற போதில் அவருக்கு தாங்க முடியவில்லை. இயன்றவரையில் கோபத்தை அடக்கிக் கொண்டார்.

"துரியோதனா, உன்னிடம் இருப்பதற்கு காரணம் நீயல்ல, உன் தந்தை. என்னை இங்கே ஆச்சாரியனாக அங்கீகரித்து, என் குழந்தையைப் பசியிலிருந்து காத்தவர் அவர். அவர் குழந்தையை காப்பது என் கடன் என்று இங்கிருக்கிறேன். ஒன்று மட்டும் கேள். என் உயிர் இருக்கும் வரை உன் உயிர் காப்பேன். இது சத்தியம்"

"என் உயிர் பற்றி எனக்கு கவலை இல்லை, ஆச்சாரியரே. பாண்டவர்கள் தோற்றோடவேண்டும். அது மட்டுமே எனக்குத் தேவை"

"அப்படியானால் நாளை அர்ஜுனனை முடிந்தால் களத்தில் இருந்து அகற்று. அதுவும் உன் வீர தீரம் கொண்ட கர்ணனைக் கொண்டு செய், பார்ப்போம். மிச்சத்தை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்." கர்ணனைப் பற்றி சொல்லும் போது அவரின் குரலில் வெளிப்பட்ட எள்ளல் கர்ணனை காயப்படுத்தியது. அவன் அவமானத்துடன் அமைதியாக தலை குனிந்தான்.

"அப்படியே ஆகட்டும். ‘சம்ஸப்தகர்'களைக் கொண்டு அர்ஜுனனைக் களத்தை விட்டு வெகுதூரம் கொண்டு செல்கிறேன். ஆனால் பாண்டவப் படைகளை எப்படி அழிப்பீர்கள்?"

"இதுவரை யாரும் உபயோகிக்காத வியூகம் ஒன்றை நாளை அமைக்கப் போகிறேன். அதை உடைக்க எதிர் தரப்பில் இருவரால் மட்டுமே முடியும். ஒருவன் கண்ணன், மற்றொருவன் அர்ஜுனன். கண்ணன் போரிட மாட்டேன் என்ற சபதத்தை மீற மாட்டான். ஆனால் அர்ஜுனன் இதை தவிடு பொடியாக்கிவிடுவான். அவன் மட்டும் வியூகத்தை எதிர்க்க இல்லை என்றால் எளிதாக பாண்டவப் படை அழிக்கப்பட்டுவிடும்"

"அப்படி என்ன வியூகம் ஆச்சாரியரே.."

முதலாசான் கிருபாச்சாரியார் எழுந்து நின்று சொன்னார்.

"என் யூகம் சரியென்றால் அது சக்கரவியூகம்"

துரோணர் ஆமோதிப்பதைப் போல் தலையசைத்து விட்டு வியூகங்கள் பற்றியும் அதற்கு யாரார் எந்த இடத்தை பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதையும் தெளிவு படுத்தத்துவங்கினார்.

"ஆச்சாரியரே, அர்ஜுனன் இல்லை என்றாலும் மற்ற நான்கு பேரும் ஒன்று சேர்ந்து முயற்சித்தால் வியூகத்தை உடைத்து உள்புக முடியாதா"

துரியோதனனின் குரலில் நம்பிக்கையையும் மீறி தொனித்தது சற்றே அவநம்பிக்கை.

"அவர்களை நான் தடுப்பேன். என்னை மீறி அவர்கள் உள் செல்ல முடியாது"

மண்டபத்தின் ஓரத்தில் இருந்து ஒருவன் எழுந்து சொன்னான். அவன் சிந்து தேசத்தின் அரசன், கௌரவர்களுடன் மருமகன் உறவு பூண்டவன். அவன் பெயர் ஜெயத்ரதன். பாண்டவ வனவாசத்தின் போது திரவுபதியைக் கடத்த முயன்று பின் பயத்தால் அவளைப் பாதிவழியில் விட்டு தப்பியோட முயற்சித்து அப்புறம் பீமனிடம் அகப்பட்டவன். அபயம் என்று கேட்டதால், தர்மன் இரக்கப்பட்டு உயிர் பிச்சையிட்டு அனுப்பப்பட்டவன். அப்படி அனுப்பப்படும் போது அவமானச்சின்னமாக ஐந்து குடுமிகளை தலையில் பீமனால் பிறையம்பு கொண்டு சிரைத்து அனுப்பப்பட்டவன்.

"இத்தனை மஹாரதர்கள் இருக்கும் போது அவர்களால் முடியாத ஒன்று உன்னால் முடியுமா?"

"முடியும். பாண்டவர்களின் வனவாசத்தின் போது அவர்களிடம் நான் பட்ட அவமானம் இன்னும் மறக்கவில்லை துரியோதனரே. எனக்கு ஐந்து குடுமி வைத்து அவமானப்படுத்தினார்களே அதை மறக்க முடியுமா? தங்களை வெல்ல யாருமில்லை என்ற அகங்காரத்தை அடக்க அன்றே சபதமிட்டேன். என் தவத்தால் அதன் விளைவான சிவனின் வரத்தால், அவர் தந்த செங்கொன்றை மலரைச் சூடி அர்ஜுனன் தவிர்த்த நால்வரையும் என்னால் ஒரு நாள் முழுக்க போரில் வெல்லமுடியும்"

"ஆஹா ஆஹா.. இது போதுமே.. ஆச்சாரியரே இதைவிட வேறென்ன வேண்டும் நமக்கு?"

"அப்படியே ஆகட்டும். இவன் சக்கர வியூக வாயிலைக் காப்பான். ஒவ்வொரு ஆரத்திற்கும் ஒவ்வொரு மஹாரதர்கள் பொறுப்பேற்கட்டும். அச்சாணியில் துரியோதனன் இருக்கட்டும். தருமனை சிறைபிடித்ததும், அச்சாணிக்குள் கொண்டு வரப்படுவான். சக்கர வியூகத்தை மீறி வேறு யாரும் உள் நுழைய முடியாது. வெற்றி நிச்சயம் நமதே. தருமன் நிச்சயம் பிடிபடுவான்."

துரோணர் உரத்துக் கூறினார். அந்த வியூகத்திற்கு ஏற்படப்போகம் பங்கத்தை அவர் அறிந்திருக்கவில்லை. சட சடவென காற்றில் பறக்கப் போகும் போர் தர்மங்களைப் போல வெளியில் மரங்கள் காற்றில் சலசலத்துக் கொன்டிருந்தன.

(சற்றே பெரிய கதையான இதன் முடிவுப் பகுதி அடுத்த இதழில் வெளியாகும்).

நன்றி அதீதம் மின்னிதழ் : http://pazasu.atheetham.com/feb1/sirukathai2.html

காதோடு தான் நான் பேசுவேன் - 6 ( முடிந்தது )

2010-11-19T00:14:00.001+05:30

மரத்தடி குழுமத்தில் எழுதியதன் மீள் பதிவு
______________________________________

யாரோ கதை சொன்னார்கள் நானும் கேட்டேன் அது உண்மையாகத்தான் இருக்கும் நீங்கள் எல்லாம் தான் பொய்யர்கள் என்ற வகையில் தான் நாம் இதிகாசங்களை எடுத்துக் கொள்கிறோம் என்று படுகிறது. அதாவது இப்போது பெரும்பாலோர் செய்யும் வழிபாடு போல.

வழிபாடு என்பது தன் மனம் கடவுளிடம் வைத்து முழுமையாக அதில் ஈடுபடுவது. காலைல சில வீட்டு அம்மாக்கள் பூஜை பண்ணுவாங்க. சுப்ரபாதத்தோட ஆரம்பிக்கும். "கவுசல்யா சுப்ரஜா ராம பூர்வா.. ஏண்டா இன்னைக்கு இண்டர்வியூன்னியே இன்னும் தூங்கிட்டு இருக்கியே எழுந்திருடா முண்டம்.. சந்தியா.... பிரவர்த்ததே... டீ சந்தியா, எழுந்து குழாய்ல தண்ணி பிடிக்கலாமில்லை.... தடி மாடு மாதிரி தூங்குறதைப் பாரு தடி மாடு தடி மாடு... .உத்திஸ்ட நரசார்தூல....." எனப் போய்க்கொண்டு இருக்கும். இந்த வழிப்பாட்டை எதில் சேர்க்கலாம்... அது போலதான் நம்மில் பலரின் புரிந்துகொள்ளலும்.

கடமைக்காகத்தான் சொல்கிறேன். அதில் மகிழ்ந்து பயன் தருவாய் ஆயின் நன்று. இல்லையேல் கடவுள் என்பது சுத்த வேஸ்ட். என்பது போல இருந்தால் அதில் என்ன பயன்?

இதிகாசங்களைப் பற்றிய நிறை/ குறை சொல்ல வருவீர்களா? அன்புடன் வரவேற்கப்படுவீர்கள். வரும் போது கம்பராமயணம் பற்றி பேச விரும்புவோர் அதைப் படித்தபின் பேசலாம். வால்மீகியா சரி அதைப் படித்துவிட்டு வாருங்கள். பாரதமா சரி வியாசரோ அல்லது வில்லிபுத்தூரார் எழுதியதோ படித்துப் பார்த்துச் சொல்வதைத் தெரிந்துகொண்டு வாருங்கள். அட அதெல்லாம் இல்லை, எனக்குத் தெரிந்ததைத் தான் நான் சொல்லுவேன் என்றால் ? அது தான் சரி என்றால்...?

ஓசோ அவர்களின் முல்லா நசுருதீன் கதை நினைவுக்கு வருகிறது முல்லா நசுருதீன் ஒரு முறை மங்கலான விளக்கின் வெளிச்சத்தின் கீழ் எதையோ தேடிக் கொண்டு இருந்தாராம். அந்தப் பக்கம் ஒரு வழிப்போக்கன் கேட்டானாம் என்ன தேடுகிறீர்கள் என்று. முல்லா சொன்னாராம், எனக்கு அற்புதமான விளக்கு ஒன்று கிடைத்தது. அந்த விளக்கு இருந்தால் போதும், அதை ஏற்றியதும் இந்தப் பகுதி முழுவதும் இருட்டு என்பதே இருக்காது ஆனால் அதைத் தொலைத்து விட்டேன் அதை தேடுகிறேன் என்றாராம். அதற்கு அந்த வழிப் போக்கன் எங்கே தொலைத்தீர் எனக் கேக்க, முல்லா ஒரு இருட்டான பகுதியைக் காண்பித்து அங்கு என்று சொன்னாராம். அங்கே தொலைத்து விட்டு இங்கே எதற்கு தேடுகிறீர்கள் என்று கேட்டால் இங்கு தானே வெளிச்சமாக இருக்கிறது அதான் இங்கே தேடுகிறேன் என்றாராம்.

அதைப் போலத் தான் நாமும் இருக்கிறோம். அற்புதமான விளக்கு நம்மிடம் இருக்கிறது. அதை முழுவதும் தொலைத்து விட்டு இல்லாத இடத்தில் தேடுவதில் பலன் இருக்காது. நமது இதிகாசங்கள் ஒரு அற்புத தகவல் பெட்டகம். தருமம், நீதி, போதித்ததோடு நில்லாமல் அவை தவறப்பட்டால் என்ன விளைவு என்று காட்டுகிறது. வாழ்க்கைக்குச் சரியான பாதை காட்டுகிறது. திட்டமிடுதல், செயல்படுதல், ஆட்சி முறை இதெல்லாம் எப்படி இருக்கவேண்டும் என்பதை அற்புதமாகக் காட்டுகிறது.

இவை ஒரு ISO documents மாதிரி. அதில் இப்படி செய்தீர்களாயின் இந்த வகையான முடிவு என்று வரைமுறை விதித்து இருக்கும். எதை செய்து எந்த வழியில் சேரவேண்டும் என்பது படிப்பவர்கள் முடிவு செய்ய வேண்டும். சிலர் நான் அதெல்லாம் முடியாது, ஐ.எஸ்.ஓ என்பது நான் எப்படி நினைக்கிறேனோ அது போலத்தான் என்று இருந்தால் தர நிர்ணயத்தில் தவறவிடப்பட்டவர்களாகிறோம். அந்த தரத்தை நிர்ணயிப்பவர்கள் யார் என்ற கேள்வி எழுமாயின் அதற்கும் பதில் உண்டு.

"மனசாட்சி"

மணல் கடிகாரம்

2010-11-04T21:18:00.001+05:30

மணல் கடிகாரம்
*****************
அவன் எப்போதும்
என்னைப் பின் தொடர்கிறான்.

தவறி கிணற்றில் விழுந்தபோது
எட்டிப் பார்த்தான்.
விஷச்சுரத்தின் போது சற்றே
அருகமர்ந்தான்.

இப்படியாய் எனக்கு
நண்பனாகி
நகர மறுக்கிறான்
என்னை விட்டு எப்போதும்

அவன் மணல் கடிகாரத்தின்
கடைசித் துகளுக்காய்
காத்திருக்கிறான்
என்னுடன்

Image courtesy : http://www.cartoonstock.com/vintage/directory/s/sand_timer.asp

All copyrights to the image to http://www.cartoonstock.com/vintage/directory/s/sand_timer.asp

கண்ணன் மனநிலையை தங்கமே தங்கம்...!

2010-08-31T11:56:00.005+05:30

கிருஷ்ண ஜெயந்தி : செப் 1 - 2010
-----------------------------------------

கிருஷ்ணன் அல்லது கண்ணன் இருக்கானே இந்த பயபுள்ள வளரவே மாட்டேங்கிறாங்க. நான் சின்ன வயசுல இருந்தே பாத்துட்டு இருக்கேங்க சீடை முறுக்கு அதிரசம்னு கேட்டு வாங்கித் திம்பான். இன்னமும் அப்படியே இருக்கான் இவன். ஏன் வளரல? என்ன காரணம் ? எத்தனை வீட்டில நல்ல சாப்பாடு போட்டும் அப்படியே சின்ன புள்ளையா விளையாட்டுத் தனமாவே இருக்கானே ?

ஆனாலும் விளையாட்டுப் பிள்ளைன்னு சும்மா விட முடியாதுங்க. அப்படி நினைச்ச கோபியரே திகைச்சுப் போற மாதிரி ஒரு காரியம் பண்ணவன் இவன்

" காலினில் சலங்கைக் கொஞ்ச
கைவளை குலுங்க முத்து
மாலைகள் அசைய தெரு
வாசலில் வந்தான் "

இப்படி வந்த எந்தக் குழந்தை வந்தாலும் நீங்க என்ன பண்ணுவீங்க ? செல்லங் கொஞ்சி வாரி அணைச்சு முத்தம் குடுப்பீங்க தானே. அதைத் தான் அங்கிருந்த கோபிகள் செஞ்சாங்களாம். உடனே இவன் என்ன பண்ணான் பாருங்க

" பாலன் என்று தாவி அணைத்தேன்
அணைத்த என்னை
மாலையிட்டவன் போல் வாயில்
முத்தமிட்டாண்டி "

என்ன வில்லத்தனம் பாத்தீங்களா ? அது மட்டும் இல்லையாம் அவன் குழந்தையே இல்லையாம்.

" பாலனல்லடி உன் மகன்
ஜாலமிக செய்வதெல்லாம்
நாலு பேர்கள் கேட்க சொல்ல
நாணம் மிக ஆச்சுதடி "

இப்படி எல்லாம் நிறைய பேர் கம்ப்ளெயிண்ட் குடுக்கிறாங்க யசோதா கிட்ட. என்ன சொல்றது அம்மா அவனை சரியா வளக்கல போல. அதனால தாங்க தெருவில இவன் தொல்லை அதிகம். பசங்க கூட விளையாடிட்டே இருப்பானாம். சட்டுன்னு யாராவது ஒரு பெண் பிள்ளையோட பின்னலை பின்னாடி இழுத்துட்டு ஓடி மறைஞ்சுக்குவானாம். பாவம் அந்தப் புள்ள பேந்தப் பேந்த முழிக்கும். பசங்க எல்லாம் இருக்கிற இடத்துக்கு பழங்கொண்டு வந்தா பகிர்ந்து சாப்டனுமா இல்லையா ? இவன் ஒரு கோட்டிக் காரங்க. குடுக்கற மாதிரி குடுத்து பாதில கைல இருந்து புடுங்கிக்குவான். அவன் கிட்ட நின்னு கெஞ்சனும். அப்பத்தான் குடுப்பானாம். அதுவும் அப்படியே இல்லை.

" என்னப்பன் என்னய்யன் என்றால்
அதை எச்சில் படுத்திக் கடித்துக் கொடுப்பான் "

இப்படி எல்லாம் பண்ணலாங்களா ? தப்பில்லைங்களா... இதெல்லாம் கேட்க யாருமே இல்லையா ?. ஆனா இதெல்லாம் இப்படி செஞ்சிட்டு இருந்தவனுக்குத்தான் ஒருத்தி தூதனுப்பறா.

" கண்ணன் மனநிலையை தங்கமே தங்கம்
கண்டு வரவேணுமடி தங்கமே தங்கம் "

அப்படின்னு கெஞ்சறா. தோழி கிட்ட எதுக்கு கெஞ்சனும் ? ஏன்னா தோழிக்கும் கண்ணனைக் கண்டா பயம். அவன் கண்ணை பாத்தா பயம். அவன் கண்ணை பார்த்து மயங்காதவங்களே இல்லையே. தன் பெண்டாட்டியை விட பேரழகி யாருமில்லைன்னு நின்ன தனுர் தாசனையே கட்டிப் போட்ட கண்களாச்சே அது. அதனாலத்தான் தோழி கெஞ்சுறா. என் தங்கமில்ல என் செல்லமில்ல. போயிட்டு நான் சொல்ற மாதிரி சொல்லிட்டு ஓடி வந்துடுங்கறா.

" எண்ணமுரைத்துவிடில் தங்கமே தங்கம் பின்னர்
ஏதோனும் செய்வோமடி தங்கமே தங்கம் "

ஆனா அவன் தெரியல அது இதுன்னு வம்பு பண்ணான்னு வச்சுக்கோ, ஆற்றங்கரையில என் கிட்ட பேசினதெல்லாம் அப்படியே மனசுல இருக்கு. டமாரம் கொட்டி ஊரெல்லாம் சொல்லி அவனைத் தூற்ற வைப்பேன்னு சொல்லு. நான் வீர மறக்குலத்துப் பெண் நான் கோபியர்கள் மாதிரி இல்லை அவனோட சூழ்ச்சி என் கிட்ட பலிக்காதுன்னு சொல்லுங்கறா.

ஆற்றங்கரை அதனில் முன்னம் ஒருநாள் - எனை
அழைத்துத் தனி இடத்தில் பேசியதெல்லாம்
தூற்றி நகர் முரசு சாற்றுவேன் என்று
சொல்லி வருவாயடி தங்கமே தங்கம்!
(கண்ணன் மனநிலையை..)

சோரம் இழைத்து இடையர் பெண்களுடனே - அவன்
சூழ்ச்சித் திறமை பல காட்டுவ தெல்லாம்
வீர மறக் குலத்து மாதரிடத்தே
வேண்டிய தில்லையென்று சொல்லி விடடீ!

ஆஹா ஆஹா :) நாயகி பாவத்தில் வரும் பாடல்கள் நாயகனை இறைஞ்சுவதைப் போலத்தானே எல்லாரும் எழுதனும். ஆனா பாரதியார் என்னைக்கு இறைஞ்சுதலை விரும்பி இருக்கார். வீரச்சுதந்திரம் வேண்டியவராச்சே. அதுமட்டுமா என்னைக் கலி தீர்த்தே உலகில் ஏற்றம் புரிய வந்தாய் அப்படின்னு தன் பெண் குழந்தையை போற்றியவராச்சே. ஆஹ அவர் வந்து கண்ணனே ஆனாலும் கெஞ்ச விடுவாரா ? கண்ணன் என் காதலனே ஆனாலும்னு ? அடுத்து என்ன சொல்றார் பாருங்க

சரி இதெல்லாம் சொல்லியும் அவன் கேக்கலைன்னா ? என்ன செய்யறதுன்னு யோசிக்கிறியா ? என்ன செய்யறது? பெண்ணாக பிறந்ததே பிழையாய்டுச்ச்சே அதுவும் அவன் ஊதும் குழல் கேட்டு அவன் மேல பித்தாகி கிடைக்கிறேனே... அந்தப் பாவியையே மனசு நினைச்சு மயங்குது. ஆகறது ஆகட்டும் சொல்ல வேண்டியதை சொல்லிடு. அப்புறம் தெய்வம் அப்படின்னு ஒண்ணு இருக்கு. மிச்சமெலாம் அந்த தெய்வம் பாத்துக்கும்

பெண்ணென்று பூமிதனில் பிறந்துவிட்டால் - மிகப்
பீழை இருக்குதடி தங்கமே தங்கம்
பண்ணொன்று வேய்ங்குழலில் ஊதி வந்திட்டான் - அதைப்
பற்றி மறக்கு தில்லை பஞ்சை உள்ளமே.

நேர முழுதிலும் அப்பாவி தன்னையே - உள்ளம்
நினைந்து மறுகுதடி தங்கமே தங்கம்
தீர ஒருசொல் இன்று கேட்டு வந்திட்டால்
பின்பு தெய்வம் இருக்குதடி தங்கமே தங்கம்!

இந்தப் பாடலை திருமதி ஜானகி அம்மாளின் குரலில் கேட்க கேட்க ... என்ன ஒரு இனிமை. கேட்டு மகிழுங்கள்.

சர்வம் க்ருஷ்ணார்ப்பணம். அனைவருக்கும் கிருஷ்ண ஜெயந்தி வாழ்த்துகள்.

குறுக்கெழுத்துப் போட்டி :)

2010-07-03T09:01:00.002+05:30

இடமிருந்து வலம்:

1 - அங்கத்தின் தலை வெட்டி தறுதலையின் தலை சேர்த்தால் மினுமினுக்கும் ( 4 எழுத்து )
3 - பதக்கத்தின் தலையெடுத்து, சாலையின் காலுடைத்து சேர்த்தால் மணமான பெண்களின் தனிமை நோய் ( 3 எழுத்து )
5 - சிற்றம்பலத்தானுக்கு மரியாதை தந்தபின் அம்பலத்தானை கழட்டி விடு (4 எழுத்து)
6 - தூக்க முடியாமல் கீழே போட்டதால் குழம்பியதால் பெண்ணின் பெயரானது (3)
8 - குதிரை இழுத்துச் செல்வது தலை குழம்பி இருக்கிறது. ( 3)
10 - திருகாணியின் உடலோடு உண்மையின் தலையை கடைசியாய் போட்டால் துணி மாற்றுவதற்குத் தேவை (3)
11 - அரரம் என்றால் வாயில் காப்போனுக்குத் தெரியும்.
14 - மழைக்கும், கண்ணீருக்கும், வாலிக்கும் சொந்தம்.

மேலிருந்து கீழ் :

1 - அய்யோக் கிழவி பழத்தைத் தின்றுவிட்டு பல்லாண்டு வாழ்ந்து இந்த நாட்டையும் வாழ்த்திவிட்டு போ! என்றான் மன்னன் (4)
2 - சகத்திரம் சேர்த்தப் பின் பார்த்தால் போதும்.
3 - செம்பருத்தியின் நிறம் நீக்கி ஒருத்தியின் முதலிரண்டையும் நீக்கினால் அய்யோ.. கிள்ளாதே வலிக்கும். (2)
4 - அடிச்சா நூறு எனச் சாதனையாளர் மகிழ்ந்ததால் மொத்தம் ஒரு பெயராகிப் போனது. (8)
5 - பெண்ணுக்கு மரியாதை சேர்த்து அந்தப் பெண் குளிரோடு பாடியது. (5)
8 - வால்நீங்கிய வறுமைக்கு தலை ஒட்டிபாருங்கள்... இதை நீங்கள் தெரிந்து செய்திருந்தால் திருந்தப் பாருங்கள். (3)
9 - நெல்லுக்குள்ளே மணியை நெருப்பினிலே ஒளியை உள்ளுக்குள்ளே வைத்த இறைவன், ஒரு உயிரை ஏன் இங்கே கொண்டு உள்ளே ஒளித்து வைத்தான் ? (2)
13 - எழுத்து மாறிய இந்த வார்த்தைக்கு செல்வம் என்ற பொருளும் உண்டாம். இல்லை எனில் மானம் போகும். (2)

வலமிருந்து இடம் :

12 - நேரம் சொல்லும் ஆங்கிலப் பத்திரிகை .(2)

கீழிருந்து மேல் :

7 - அருச்சுனனுக்கும், ஏகலைவனுக்கும், கோவில் கோபுரங்களுக்கும் உள்ள தொடர்பு.(2)
*****

உங்களின் பதில்களை கீழே அல்லது நேரடியாக இங்கே அளிக்கலாம்

Loading...

உறவுகள் - சிறுகதை. அகநாழிகையில்.

2010-06-23T17:38:00.000+05:30

உறவுகள்
0000000000000

"ஏம்ப்பா எத்தினி தடவை சொல்லுறது அங்க உக்காராதேன்னு" வாய்க்காலில் இருந்து எம்பி கத்தினான் ராசு. வயலுக்கு பக்கத்திலே வீடு. "அப்பால அங்க பூச்சி கடி இங்க பூச்சி கடின்னா கெட்ட கோவம் வரும் தெரிஞ்சுக்கோ" ராசுவின் அப்பா பச்சமலைக்கு போன தையோடு அறுபத்தி ஐந்து வயதாகி விட்டது.

வேலை செய்து வேலை செய்து உரமேறிய கட்டை. இருந்தாலும் வயது அவரை ஒதுங்கி இரு என சொல்லியது. அவ்வப்போது வயலில் மகனுக்கு உதவினாலும் பெரும்பாலான நேரத்தில் அது அவனுக்கு உபத்திரவமாகத் தான் முடிந்தது. "இல்ல கண்ணு.... இந்தத் தென்னைல கொஞ்சம் பூச்சி அடிக்கிறமாதிரி இருக்கு கண்ணு.. அதான் பாத்துட்டு இருக்கேன்"

ராசு பிறந்து ஒரு மாதத்தில் அவன் தாயை இழந்து விட்டான். அவனுக்கு எல்லாமே அவன் தந்தைதான். பச்சமலையின் கல்யாணத்தப்போ வச்ச தென்னை மரத்துக்கும் ராசு என்றே பெயரிட்டு வளர்த்தார்; பச்சமலை அந்தப் பேரைத்தான் மகனுக்கும் வைத்தார்.

"என்னமோ போ!! எத்தினி சொன்னாலும் நீ கேக்கறதே இல்ல ஒரு நாளைக்கு அதுல இருந்து தேங்கா தல மேல விழுந்து நட்டுக்கப்போற சொல்லிட்டேன்" பச்சமலையின் முன் கோபம் அந்த ஊரில் பிரசித்தி பெற்றது. அப்பனிடம் வளர்ந்ததால் அப்பனைப் போலவே அதிகம் முன் கோபம் ராசுவுக்கும் உண்டு. குடிக்க போகும்போதும் பையனைக் கூடக் கூட்டி போனதால அவனுக்கும் அந்த பழக்கம் மெதுவாய்த் தொற்றிக் கொண்டது.

"கெழம், இந்த மாடு கூட சொல்ற பேச்சி கேக்க மாட்டேங்குது. எல்லாம் என் தலை எழுத்து... வந்து வாய்ச்சது பாரு எனக்குன்னு இதை அடி மாட்டுக்கு தான் விக்கணும்" மாட்டை சுரீர் என புளியம் விளாரால் விளாசினான் ராசு.

அவன் பாடு அவனுக்கு. அப்பன் உழைத்ததில் பெரும்பாலும், குடித்துக் கழித்தும், மிச்சத்தை பாங்கில் வைத்து இருந்ததாலும் குடும்ப நிர்வாகம் நடப்பது இவன் உழைப்பால். அவன் அக்காள் கல்யாணமும் ஆறு மாதத்துக்கு முன்னால் நடந்த இவன் கல்யாணமும் இவன் உழைப்பு. படிக்கவும் இல்லை. "டேய் என்மேல கோவம் இருந்தா எங்கிட்ட காட்றா, அந்த வாயில்லா ஜீவனை ஏண்டா அப்பிடி அடிக்கிற" பச்சமலைக்கு மாட்டை அடித்ததை விட அவன் பேசியது சுரீர் என்றது. இவன் தன்னைத் தான் சொல்கிறான் என்ற கழிவிரக்கம் ஏற்பட்டது.

"உன்ன யாரு சொன்னா.... ஒதவாத இந்த மாடு இருந்தா என்ன போனா என்ன... பாரு எப்படி சண்டித்தனம் பண்ணுது.. கெழ மாட்டை வச்சி இன்னா பண்ணப் போறனோ தெரியலை" பச்சமுத்து மவுனமாய் குடிசைக்குள் நுழைந்தார். "யப்போவ் அந்த கயத்துக் கட்லுல படுக்காத... .. ஒம் மருமவ முழுவாம கீறால்ல அப்ப அப்ப வந்து காத்தாட ஒக்காரும்... நீ படுத்து அடைச்சிக்காதே" கிழவருக்கு மனதில் எதுவோ உடைந்தது. சென்று திண்ணையில் படுத்தார். இரவிலும் அங்கேதான்.

"தே.. என்னா உங்கப்பன் திண்ணைல படுக்குது... உள்ளார வந்து படுக்க சொல்லு.. பனில ஒண்ணு கெடக்க ஒண்ணு ஆகப் போவுது" ராசுவின் மனைவி குரல். "அட போட்டம் உடு. ஒழிஞ்சாலாவது நிம்மதி... இருந்து இன்னாத்த சாதிக்கப்போகுது அது" கிழவருக்கு சகலமும் அடங்கியது போல் இருந்தது. மெதுவாய் எழுந்து தென்னை மரத்தடி கிட்டப் போனார்,

வழக்கம் போல மடை திருப்பிக் கொண்டு இருந்தான் ராசு. அவர் மரத்தின் கீழ் எழுந்து அமர்ந்தார். " நைட்டு முச்சூடும் இங்கியா இருந்தா... மரத்துல இருந்து அந்த தேங்கா வீந்து நீ புட்டுக்கல .. என்னான்னு கேளு என்ன" கிழவர் எதுவும் பேசவே இல்ல... அந்தத் தென்னையை அணைத்தாற்போல் உட்கார்ந்து இருந்தார். "இந்தா... சாமி ஊட்டு பக்கம் இருக்கிறதுல ஓல எல்லாம் செல்லடிச்சி போய் இருக்குது மரம் வெட்டுனா ஓல சேரும்.. வெட்டி போட சொன்னேன்... ஆளு வரும்... ஒதுங்கி உக்காரு... "

"வேண்டாம்டா இதை ஒண்ணும் செய்யாதடா... மவனே ... இது என் கல்யாணத்தன்னிக்கு வச்சதுடா அவ நாபகா இதான் இருக்குது வுட்டுடு.... "

"ஆமா பெரிய பணம் காய்க்கற மரம்... நீ இதுக்கு ஒரம் போட்ட காசுல ஒரு வூடு வாங்கி இருக்கலாம்.... வுடு... வெட்டுனா... வெறகாவது ஆகும்" சிறிது நேரம் மன்றாடிய கிழவர் தளர்ந்து போனார்... சில மணி நேரங்களில் மரம் வெட்டுபன் வந்து தன் வேலையைத் துவங்கினான்......

பார்த்துக் கொண்டிருந்த பச்சமலை அழுதுகொண்டே குடிசைத் திண்ணையில் அமர்ந்தார்..

***

இதோ ஆகிவிட்டது. மொத்தமும் சாய்ந்து விட்டது.. ஆசையாசையாய் மகனைப் போல வளர்த்த மரம். வீழ்ந்து விட்டது. மனைவி இறந்த நேரம் அதன் அருகில் தான் உக்கார்ந்து தன் துயரத்தைக் கொட்டி தீர்த்தார். மகளுக்குக் கல்யாணமாகி போனபோதும் அவள் பிரிவின் சோகத்தை இந்த மரத்திடம் தான் கொட்டித் தீர்த்தார். எப்போதெல்லாம் பிரச்சினை என்றாலும் இந்த மரம்தானே அவருக்கு ஆறுதல் தந்தது... நெஞ்சம் பிசைவது போல் இருந்தது. யாரோ ஊசியால் குத்துவது போல் வலி.... விழுந்த மரத்தைப் பார்த்துக் கொண்டே மெல்ல சாய்ந்தார்.

மாமா... இங்க வா... உங்கப்பாரு மூஞ்சில்லாம் ஒரே தண்ணியா ஒழுவுது.... கண்ணு தொறக்க மாட்டுது ... வா சீக்கிரம்"

ராசு ஒண்ணும் அடித்து பிடித்துக் கொண்டெல்லாம் வரவில்லை. மெதுவாகதான் வந்தான். எல்லோரும் சேர்ந்து பச்சமலையை கூடத்தில் படுக்கவைத்தார்கள். கிராம வைத்தியருக்கு ஆள் அனுப்பபட்டு அவரும் வந்து, "தம்பி என்னன்னு தெரியலை நாடி மந்தமா இருக்குப்பா ... இன்ன்னிக்கு ராத்திரி தாண்டாது சொல்ல வேண்டியவங்களுக்கு எல்லாம் சொல்லி அனுப்பிடு" ராசுவின் கண்களில் தெரிந்தது சந்தோசமா இல்லை துக்கமா அனுமானிக்க முடியவில்லை.

அக்கம் பக்கத்திலேயே இருப்பதால் பெரும்பாலான உறவினர்கள் வந்து சேர்ந்துவிட்டனர். மாலை நாளு மணிக்கு அவன் அக்காளும் வந்து சேர்ந்தாள். "என்னாச்சி.... " குரலில் லேசான துயரம் இருந்தது. "அட கெயவனுக்கு வயசாச்சி... போற வேளை.... என்னாச்சின்னா... நாங்க தான் என்னமோ வெஷம் வெச்ச மாதிரி.. "

வார்த்தைகளில் நெருப்பைக் கக்கினான் ராசு... அப்பன் போனதும் சொத்து கேட்பாள் என்ற அச்சமோ என்னமோ... அந்த பக்கம் திரும்பி வைத்தியரிடம் கேட்டான்.. " வைத்தியரே... இன்னுமா உசுரு போல.... பாருங்க சரியா" ஏதோ கிணற்றுக்குள் இருந்து வந்த ஓசை போல் பச்சை மலையின் காதில் விழுந்தது". "இல்லப்பா.... என்னமோ ஆசை இருக்கு அதான் அப்படியே அதான் உசுரு கெடந்து அடிச்சிக்குது போல.... எல்லாரும் ஒருத்தர் ஒருத்தரா தண்ணி ஊத்துங்க"

ஒவ்வொருத்தரும் ஊற்றிய தண்ணீர் நிரம்பியே உயிர் போய்விடும் போல அத்தனை பேரும் தண்ணி ஊற்றியாயிற்று. இருந்தும் உயிர் போகலை. "இந்தாப்பா நீயும் ஒரு தபா ஊத்திடு... இப்ப உட்டின்னா எப்ப ஊத்தப் போற?..."

சட்டென்று ஏதோ தோன்றியவனாய்.... வெளியே சென்றவன் கைகளில்.. சில தென்னை ஓலைகளும் இளநீரும் இருந்தது. "இந்தாளு கீழ இதை போடுங்க" தென்னை ஓலையை வேறொருவரிடம் கொடுத்து விட்டு இளநீரைச் சீவினான். அதை சீவி முடிப்பதற்குள் பச்சைமலை தென்னை ஓலையின் மேல் மாறி இருந்தார். வெட்டிய இளநீரைக் கொண்டு வந்து ஸ்பூனால் வாயில் ஊற்றினான்.

சிவகாமியின் இறப்புக்கு இவன் காரணம் என்ற நினைப்பே, அவர் ராசுவை வசவு பாட வைத்தது. பயந்து நடுங்கிக்கொண்டிருந்த ராசு, தன் நாலு காசில் பச்சைமலை தொக்கி நிற்கும் பொழுது, பேசியே வெறி தீர்த்த்துக்கொண்டான்

அவர் பாடிய வசவும், படிக்க முடியாமல் செய்து விட்ட ஆங்காரமும், குடித்து விட்டு அடித்த அடிகளும் வரிசையாய் ரீல்பட வலம் வந்தன. இவன் பாடிய வசவுகள் சரிக்கு சரியாய் போனதாலோ என்னவோ, லேசாய் கோடிட்ட அவன் கண்ணிரை அவன் உணர வில்லை. அவன் வாழ்வில் அவர் அப்பனா வில்லனா என்று இன்றும் அவனால் உணர முடியவில்லை.

பச்சைமலை ஒருமுறை கண் திறந்தவர் மகனின் கையிலிருந்த வெட்டுப்பட்ட இளநீரை மட்டுமே பார்த்தார். ஒரு கண நேரத்தில், அந்த தென்னையின் கதை, சிவகாமியுடன் அவர் வாழ்ந்த வாழ்க்கை என அத்தனையும் வந்து போனது.

"யப்பா போய்ட்டியா...... " மகளின் ஓலம் தெருவைப் பிளந்தது.

புடைத்து வந்த நீரை தள்ளியபடி, 'கிழம் ஒரு வழியா புட்டுகிச்சு' என்றான் ராசு கமறலுடன்.
**********

நன்றி - அகநாழிகை ஜூன் இதழ்.

தமிழில் பிறந்தநாள் வாழ்த்து :)

2010-06-10T18:08:00.000+05:30

பாடலை கேட்க

பாடல் : நன்றி பிரசாத் வேணு
பாடியவர் : ஆசிஃப்மீரான்
*****

ஆடும்தூளி ஊஞ்சலினில் இதழ் விரிக்கும் மொட்டினைப் போல்
முகம் மலர்ந்து தூங்கிடுவாய் தாலேலோ..தாய்
மனம் நிறைய பாலை உண்டு மனைமுழுதும் தவழ்ந்த நீயும்
ஓய்வெடுத்து தூங்கிடுவாய் ஆராரோ…
ஓய்வெடுத்து தூங்கிடுவாய் ஆராரோ…
ஆடும்தூளி ஊஞ்சலினில் இதழ் விரிக்கும் மொட்டினைப் போல்
முகம் மலர்ந்து தூங்கிடுவாய் தாலேலோ..

உன்னைத்தூக்கி வைப்பவரின் மடியதனை நனைத்துவிட்டு
மறக்க வைக்க சினுங்கி நிற்பாய் தாலேலோ – அந்த
தந்திரத்தில் அவர் சிரிக்க அவரைக்கண்டு நீ சிரிக்க
குடும்பத்தையே சிரிக்க வைப்பாய் ஆராரோ..
குடும்பத்தையே சிரிக்க வைப்பாய் ஆராரோ…
ஆடும்தூளி ஊஞ்சலினில் இதழ் விரிக்கும் மொட்டினைப் போல்
முகம் மலர்ந்து தூங்கிடுவாய் தாலேலோ..

அன்னைமுகம் பார்த்து விட அனைவரையும் மறந்து விட்டு
தாவி நீயும் தூக்க சொல்வாய் தாலேலோ – அந்த
தாவும் நிலை கூட ஒரு பாச நிலை என்றுணர்ந்து
தாயுமுனை தூங்க வைப்பாள் ஆராரோ
தாயுமுனை தூங்க வைப்பாள் ஆராரோ…
ஆடும்தூளி ஊஞ்சலினில் இதழ் விரிக்கும் மொட்டினைப் போல்
முகம் மலர்ந்து தூங்கிடுவாய் தாலேலோ…

பகல்முழுதும் தூங்கி விட்டு இரவினிலே தூங்கும் வீட்டை
அழுகுரலால் விழிக்க வைப்பாய் தாலேலோ – அந்த
பின்னிரவில் சிணுங்கும் உன்னை
அரவணைத்துத் தூங்க வைக்கும்
அன்னை அவள் தெய்வமடா தாலேலோ
நீ அப்பனாகும் காலத்திலும்
பெற்ற அன்னை என்றும் உன்னை
குழந்தை போலக் காத்திடுவாள் தாலேலோ

ஆடும்தூளி ஊஞ்சலினில் இதழ் விரிக்கும் மொட்டினைப் போல்
முகம் மலர்ந்து தூங்கிடுவாய் தாலேலோ…

*****
பாடல் எழுதியவருக்கும் பாடியவருக்கும் நன்றி நன்றி நன்றி

ரௌத்திரம் பழகு!

2010-06-08T15:59:00.000+05:30

ரௌத்திரம் பழகு!

யார் யாரோவின் துரோகம் பட்டுத்
தெறிக்கிறது மூளை நுனியில்

பொத்துக் கொண்ட ஆத்திரத்தில்
வெட்டிச் சாய்க்கவென வரும் கோபம்

பைக்கோட்டும் போது
" ஊட்ல சொல்லிட்டு வந்திட்டியா"
வசவும்,

ஆத்திரத்தில் திரும்பத் திட்டி வளர்த்த
மூன்றாம் மனித பகையும்

வீடு சேர்ந்து அப்பா என்று காலைக் கட்டிய
குழந்தையை விலக்கி

மனைவியிடம் எதெற்கெடுத்தாலும்
கத்திய போதில்

கண்களில் அச்சத்தோடு
ஒதுங்கும்அவளும் புரியாமல் விழிக்கும்

குழந்தையின் முகமும்
ஏனோ நினைவு படுத்த மறந்து விடுகிறது.
ரௌத்திரம் பழக!

இதை எழுதத் தூண்டிய பதிவு : http://youthful.vikatan.com/youth/Nyouth/ramalakshmipoem070610.asp - நன்றி ராமலஷ்மி அக்கா

ஓடும் குதிரைக்கு உச்சியில் கொம்பு ஒன்றா இரண்டா ?

2010-05-29T14:57:00.000+05:30

எங்கேயோ எப்போதோ படித்த ஒன்று திடீர் என்று உச்சியில் நினைவுக்கு வந்து நான் யாரெனக் கண்டுபிடி என்று வேடிக்கைக் காட்டும். அப்படி நின்னு குடாய்ஞ்சுட்டு இருந்த ஒண்ணு

" ஓடும் குதிரைக்கு உச்சியில் கொம்பு
ஒன்றா இரண்டா உடன் சொல்லும் என்பார்
நாம்
குதிரைக்கு ஏது கொம்புகள் என்றால் அது
கோர்ட் அலட்சியக் குற்றம் என்பார்

கேள்வியை நன்றாய் கேட்டுச் சொல்லும்
இரண்டா ஒன்றா என்பது என் கேள்வி
உண்டா இல்லையா என்று நான் உம்மிடம் கேட்டேனா
ஓய் காது கேட்காதா
என்றெல்லாம் சொல்லி ஏமாற்றி விடுவர் "

ஸ்டேடஸ் மெஸேஜில் போட்டு பலரிடம் இதைப் பலரிடமும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். இணையத் தேடலில் கிடைக்காத போது நண்பர் கபீஷ்-தீபா அவர்கள் ஆஹா இது எங்களூர் பற்றியது அப்படின்னு சொல்லி இது கவிமணி தேசிகவிநாயகம் பிள்ளை எழுதியது. நாஞ்சில் நாட்டு மருமக்கள் வழி மான்மியம் என்று சொன்னார். இணையத்தில் இந்தப் புத்தகம் கிடைக்கவில்லை.

கொஞ்சம் மெனக்கெட்டுத் தேடியதில் காலச்சுவடு பதிப்பகம் ஒரு ஆய்வு நூலாக இதை வெளியிட்டிருக்கிறது. உடுமலை.காம் மூலமாக வாங்கினேன்.
நல்ல நகைச்சுவையுடன் கூடிய வரலாறு படிக்கும் மகிழ்ச்சி உங்களுக்கு கட்டாயம் ஏற்படும்.

வக்கீல்கள் பீஸு பற்றியும் வக்கீல்களின் வாதப்புரட்டுகளைச் சொல்லும் போது நமக்கு கண்டிப்பாக சிரிப்பில் பஞ்சம் ஏற்படவே ஏற்படாது

" கோட்டுப் பீஸு குமாஸ்தாப் பீஸு
கூடிக் காப்பி குடிக்கப் பீஸு
வெற்றிலை வாங்கிட வேறொரு பீஸு
வக்கீல் பீஸு மகமைப் பீஸு
வக்காலத்து வாங்க வகைக்கொரு பீஸு

எழுதப் பீஸு சொல்லப் பீஸு
எழுதிய தாளை எடுக்கப் பீஸு
நிற்கப் பீஸு இருக்கப் பீஸு
நீட்டினக் கையை மடக்கப் பீஸு "

அம்மாடி இத்தோடு நிற்கவில்லை வக்கீல்கள் பீஸு வாங்கும் விவகாராம் ஏறுவதற்கும் இறங்குவதற்கும் கூட பீஸு வாங்குவார்களாம்.

வக்கீல்களின் குணாதிசயம் எப்படி என்றால்

" கூட்டில் ஏற்றி குறுக்கு மறுக்காய்
கிராஸு கேட்டுக் கிடுக்கி விடுவான்
சந்தேகமில்லை சந்தேகமில்லை
நீர்
அண்டப் புரட்டனை அறிய மாட்டார் "

இப்படியான வக்கீலை யாருடன் ஒப்பிடுகிறார் பாருங்கள்..

.....
ஈரங் கிகளை எடுத்துச் சொன்னால்
பீரங் கிகளும் பின்னிட்டோடும்
பொல்லாதவர் அவர் பொல்லாதவர் அவர்

இந்த வக்கீலுக்கு ஏழரை நாட்டனும்
இணையாவாரோ இணையாவாரோ
.....

இவர் சொல்லும் ஏழரை நாட்டான் சனி பகவான் இல்லை :) அந்தக் காலத்தில் Earderly Norton என்பவர் மிகவும் பிரசித்திப் பெற்ற ஆங்கிலேய வழக்குறைஞர். அவரின் பெயர் நாட்டார் வழக்கில் ஏழரை நாட்டான் என்றே வழங்கப் பட்டதாகக் குறிப்பிடப் பட்டிருக்கிறது.

இன்னும் பல நாஞ்சில் நாட்டு வழக்கு வார்த்தைகளும் மருமக்கள் வழி மான்மியம் பற்றியும் அறிந்து கொள்ளலாம். மேலும் அந்த காலத்தில் நிலவிய பல அவலங்களை எடுத்துச் சொல்லும் அருமையான ஒரு நூல். இந்த நூல் பற்றி இன்னும் எழுதலாம். உங்கள் நூலகத்தில் கட்டாயம் இருக்க வேண்டிய ஒரு புத்தகம் என்று சொல்வேன்.

சேர்க்க மறந்தக் குறிப்பு : ஜெயமோஹன் இந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றி விரிவான விமர்சனம் வைத்திருப்பார். மருமக்கள் வழி சொத்து முறைப் பற்றிய அவலத்தை விரிவாக எடுத்துரைக்கும் அவருடைய கட்டுரை - இங்கே

மேலும் படிக்க

கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை - நாஞ்சில் நாட்டு மருமக்கள் வழி மான்மியம்
பதிப்பகம் : காலச்சுவடு
விலை : 180 ரூபாய்.
பதிப்பாசிரியர் : அ.கா.பெருமாள்.

நானில்லாப் பொழுதுகளில்...

2010-05-03T21:02:00.000+05:30

Photo from : ImageShack.us

நானில்லாப் பொழுதுகளில்
எனை மீட்டெடுக்கும் என்று
சாசனமாய் எழுதி வைத்திருந்தேன்
மரணக் கவிகளை

என்னோடு சேர்ந்து அவை
மக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன
இந்த நானில்லாப் பொழுதில்
***

மதத்தின் சார்பில் மெயில் அனுப்பும் உத்தமர்களுக்கு!!

2010-05-02T14:44:00.000+05:30

மதம் கொண்ட மஹானுபாவர்களே உங்கள் அனைவருக்கும் என் வந்தனங்கள்.

எத்தனையோ முறை நான் பதமாகவும் இதமாகவும் மடலனுப்பி சொல்லிவிட்டேன், உங்களின் மடலுக்கானத் தேவை எனக்கில்லை என்று. உங்களின் குருட்டுக் காதில் இவை விழுந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஏனென்றால் செவிடான கண் கொண்டு நீங்கள் அதைப் படித்தீர்களா என்றே தெரியவில்லை. யான் சொல்லிக் களைத்து தாங்கள் அனுப்பும் மடலின் முகவரியை மெயிலாண்டவரிடம் தடுத்தாட்கொள்ளும் வகையில் தேவையான ஏற்பாடுகளை செய்தால், ஐயன்மீரவர்கள் தங்களின் முகவரியை மாற்றிக் கொண்டு வரும் கயவாளித்தனத்தை செய்து தாங்கள் சேற்றில் புரண்டுவரும் வராகத்தின் அவதாரம் என்று நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

முக்கியமா அதிரை ஃபரூக் என்பதோர் மஹானு"பாவர்" தான் செய்வது இன்னதென்று தெரிந்தே செய்துக் கொண்டிருக்கிறார். இவரை எந்த பரமண்டலத்தில் இருக்கும் பரமபிதா இரட்சிப்பார் என்று தெரியவில்லை.

" டேய், பரதேசி, பன்னாடை, உனக்குச் சொன்னாலும் புரியாது... சேற்றுறை வராகமே, தானாவும் தெரியாத தறுதலயே.. கஸ்மாலத்துக்கு பொறந்த கஸ்மாலமே " இப்படியெல்லாம் இவரைத் திட்டிடுவேனோன்னு பயம்மா இருக்கு. ஏன்னா முதல்ல சொன்னப்ப திரும்பத்திரும்ப மடல் அனுப்பிச்சாரேன்னு ஐடிய ப்ளாக் பண்ணா புது ஐடில வந்து ரவுஸு பண்றார். எத்தனை முறை சொல்லியும் பயனில்லை.

ஆக இதனால "எல்லா மதம்" புடிச்சவங்களுக்கும் நான் சொல்லிக்கறது என்னவென்றால், நான் உங்கள் தாய் தந்தை மீதும், உங்கள் தங்கை அக்கா போன்றவர்கள் மீதும் அதிக மதிப்பு வைத்திருக்கிறேன். நீங்கள் திரும்பத் திரும்ப எனக்கு மதங்களைப் பற்றிய மடலைத் தொடர்ந்து அனுப்பிக் கொண்டிருந்தால் நான் உங்கள் பிறப்பை சந்தேகிக்கவும், உங்கள் தாய் தந்தையரை கெட்ட வார்த்தைகளால் பழிக்க வைத்த காரணத்துக்கான பழிபாவத்தை நீங்கள் அடைவீர்கள் என்று பட்டவர்த்தனமாய் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

என்னை உறுத்தும் கேள்வி:

இது போன்ற மடல்கள் அனுப்புவதின் மூலம் நீங்கள் அடைவதென்ன ? குறைந்த பட்சம் மரியாதை வைத்திருப்பவர்களையும் உங்களுக்கு எதிராக நீங்களே திருப்பி விடுகிறீர்கள். அது தான் நீங்கள் விரும்புவதா ?

****
நன்றியுரை

இனிமேல் நீங்கள் அனுப்பாமலிருக்கப் போகும் மடலுக்கான நன்றி இப்போதே!!

தவறுகள்...

2010-04-21T16:21:00.000+05:30

அலுவலகத்தின் பிரச்சினை
அகத்தின் பிரச்சினை
அனைத்தும் சேர்ந்திருக்க
அப்பாவென்று அழைத்து
கைப்பிடித்து விளையாட
அழைக்கும் குழந்தையிடம்
உரத்தக் குரலெழுப்பி
கை உயர்த்தி நிற்கையில்
செய்யாத தவறுக்கெல்லாம்
அப்பாவும் அம்மாவும் அடித்த
வலி சுரீரென எழுகிறது
உள்ளங்கையில்.
**********************

ஜே ஜே... உனக்கும் ஜே ஜே!!

2010-04-15T21:08:00.001+05:30

ஹ்ம்ம்... வர வர குட்டி இளவரசிக்கு அதிகாரம் ரொம்பவே அதிகமா போச்சு. வேலை ஆகனும்னா... " அப்பா நான் பெருசு பொண்ணு . எனக்குத் தெரியும்ப்பா" வேண்டாம்னா " நான் சின்னுது பொண்ணுப்பா... நீ பெருசு பையன். நீ தாம்பா செய்யனும் "

அதெல்லாம் இப்ப சொல்லி பல்பு வாங்க விரும்பாததால ( ஹ்ம்ம் சொந்தக் கதை சோகக் கதை ).

இளவரசியோட சில அதி அற்புத ஓவியங்களை பார்ப்போம்

இதுக்குப் பேர் பர்த்டே பார்ட்டியாம். அந்த கொழந்த ரொம்ப குட்டி பாப்பாவாம். அதுக்கு பர்த்டே பார்ட்டியாம். கலர் பலூன்ஸ் "சன்" எல்லாம் வந்திருக்காங்களாம் பார்ட்டிக்கு

மங்க்கியாம் பாம்பாம். மங்கி பாம்ப கடிக்கப் போகுதாம். பாம்பு பயந்து ஓடுறதால தலை முடி எல்லாம் கலைஞ்சு இருக்காமாம்.

லெஃப்ட் சைட்ல இருக்கறது மேங்கோ.. டாப்ல இருக்கிறது பனானா... அதுக்கு கீழ இருக்கிறது அதோட பேக்ஸ்...

பட்டாம்பூச்சி.. ரொம்ப வேகமா பறந்து போகுதாம். கொஞ்சம் வழி விட்டு நில்லுங்கப்பா... மோதி நீங்க கீழ விழுந்துடப் போறீங்க

கல்லுக்குள்ளே உயிரை...

2010-03-22T16:52:00.000+05:30

" அது அவனே தான் ... " அவள் உள்ளம் குதூகலத்தில் துள்ளியது.

அன்னமில்லாமலும் வெறும் காற்றையும், காற்றில் உள்ள ஈரத்தையும் உட்கிரகித்துக் கொண்டு இது நாள் வரை எந்த உணர்ச்சியும் அற்று கல் போல தவமிருந்திருந்தவளின் உள்ளத்தில் பல ஆண்டு கழித்து ஏதோ குதூகல உணர்ச்சி மேலோங்கியது. அவளுக்கு தெரிந்து விட்டது. இதுநாள் வரை செய்த தவத்தின் பலன் அதோ வந்துக் கொண்டே இருக்கிறது.
"இராம இராம இராம இராம "

உள்ளத்தில் பல உணர்ச்சிகள் ஓட பழைய மனதின் ஒரு பகுதி இராம இராம என்று துதித்துக் கொண்டிருந்தாலும், மறுபகுதி நினைவுகளைக் கிளறி விட்டது.

*******
" தவறு செய்துவிட்டாய் அகல்யா "

" மன்னியுங்கள் சுவாமி, ஆனால் அது அவ்வளவு பெரிய தவறா "

" ஆம் அகல்யா.. நாம் பூண்டிருப்பது தவக் கோலம். இதற்கு சற்றேனும் களங்கம் வராமல் நாம் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் "

எதிரே இந்திரன் பூனையாய் வெளியே போக முயன்று கொண்டிருந்தான்

" பாதகா !! நில்.. எதன் மீது இத்தனை ஆசைக் கொண்டு வந்தாயோ அது உன் உடல் முழுதும் நிறைந்து தினமும் அதையே நீ பார்க்க கடவாய் "

கோபம் என்பதறியா கௌதமரின் வாயில் இருந்து சீற்றத்துடன் சாபமாய் வார்த்தைகள் வெளிவந்தது. இந்திரன் அங்கு நிற்கவும் இயலாமல் முனிவரை காணவும் இயலாமல் தலை குனிந்த படியே வெகு வேகமாக வெளியேறினான்.

கௌதமரிடம் கோபம் சற்றே குறைந்தாலும் வருத்தம் நிறைந்திருந்தது

" நீ தெரியாமலோ அல்லது தெரிந்தோ உடலளவில் குற்றமடைந்திருந்தால் அது பாதகமில்லை அகல்யா ஆனால்.. "

" சுவாமி, நடக்கும் ஓசையைக் கொண்டே வந்தது தாங்களல்ல என்ற உண்மையை அறிந்தேன்.. அவன் உள்ளே நுழைந்தாலும் என்னைத் தொடவும் அனுமதிக்கவில்லையே.. பின் ஏன் என்மீது இத்தனை வருத்தம்"

" அகல்யா! வந்திருப்பது இந்திரன் என்று தெரிந்ததும், இந்திரனே என்னை தேடிவந்தான் என்றால் நான் இந்த உலகத்திலேயே எவ்வளவு பேரழகி என்ற கர்வம் உன்னுள் எழுந்தது தவறு."

அகலிகை திகைத்தாள்.

" தவறு தான் மன்னியுங்கள் சுவாமி "

" இல்லை அகல்யா இது மன்னிக்க இயலாத தவறு. அதுவுமில்லாமல் மன்னிக்க நான் யார் ? கண நேரத்தில் எழுந்ததாயினும் அது போன்ற உணர்ச்சிகள் அழிவுக்கு வித்திடும். உணர்ச்சிகள் மரத்து இறைவன் ஒருவனே எண்ணத்தில் நிறுத்தி தவம் செய்யவேண்டும். எப்போது மற்றவர்களை விட நாம் உயர்ந்தவர்கள் என்று நினைக்க ஆரம்பிக்கிறோமோ, எப்போது பிற உணர்ச்சிகள் எழுந்து இறைவனை பின்னுக்கு தள்ள முற்படுகிறதோ அப்போதே கடவுளிடம் இருந்து நாம் தூர விலகிப் போகிறோம். ஆணவமும் கர்வமும் மனிதனை கீழான பள்ளத்தில் தள்ளிவிடும் இறைவனை அடையும் பக்குவத்தை தற்சமயம் நீ இழந்து விட்டாய் அகல்யா"

" மீண்டும் அந்த நிலையை அடைய என்ன செய்ய வேண்டும் "

"கடுந்தவம் செய்ய வேண்டும் அகல்யா.. ஊண், உறக்கம் அற்று வேறு நினைவற்று இறை ஒன்றையே போற்றுதல் வேண்டும். ஐம்புலன்களில் எந்த புலனின் உணர்ச்சிக்கும் இடம் தரக் கூடாது.. வெறும் கல் போல இருக்க முடியுமா உன்னால் "

"கட்டளை சுவாமி .. முடியுமா என்று கேட்கும் போதே இது செய் என்று சொன்னதாக எடுத்துக் கொள்கிறேன். இதோ இந்த நிமிடத்தில் இருந்து கல்லினைப் போல ஆசிரமத்து அருகில் அமரப் போகிறேன். தங்களின் ஆசியும் கடவுளின் கிருபையும் கண்டிப்பாக இருக்கும். கால வரையற்று தவத்தில் இருப்பேன் சுவாமி"

எனக் கூறிக்கொண்டே அருகில் இருந்த கற்பாறை மீதமர்ந்தாள்.

கௌதமர் வியந்து போனார். எத்தனை உறுதி. மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. இறைத்தேடலின் முதல் கட்டத்தை அவள் துவக்கி விட்டாள். கூடவே சொன்னார்.

" உலகத்தின் மிக உத்தமன் ஒருவன் இந்த ஆசிரமம் வரும் நேரம் வரை உன் தவத்தை தொடர்ந்து செய்து வா அகல்யா. அவன் கால் துகள்கள் தருமே கோடி புண்ணியம். அது இந்த மண்ணில் படும் போது அனைவருமே உய்விக்கப் படுவோம்"

அகல்யாவிற்கு அந்த வார்த்தைகள் காதில் விழவில்லை.
********

அவளுக்கு உடம்பு சிலிர்த்தது. வெகு அருகில் வந்துவிட்டான்
"ஓரம்பெடுத்து எம்மீது எய்தெம்மை உய்விப்பாயா இராமா...
உள்ளம் மகிழ என்னை மாயவுலகினின்று எம்மை விடுவிப்பாயா இராமா..."

" இதோ அருகே வந்து விட்டான் இராகவன்.. " உள்ளுணர்வு கூறியது மெல்லக் கண் திறந்தாள்.

"அட இதென்ன இத்தனை வெளிச்சம் ... இராமனாலா அல்லது கண்திறவாமல் இத்தனை நாள் கிடந்ததால் கண் கூசுகிறதா" யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் போதே ஏதோ துகள் ஒன்று கண்ணை நோக்கி வருவது போலிருக்க. சட்டென்று ஒதுங்கினாள்.

"அது இராமனின் கால் பட்ட துகள் அல்லவா இதைப் பெறத்தானே இத்தனை காலம் தவமிருந்தோம்.. தவறவிட்டு விட்டேனே" என நினைத்தவாறே அவர்களை வணங்கி எழுந்து நின்றாள்

இந்நிகழ்ச்சியை பிற்காலத்தில்

கண்ட கல்மிசைக் காகுத்தன் கால்துகள் கதுவ
உண்ட பேதைமை மயக்கற வேறுபட் டுருவம்
கொண்டு மெய்யுணர்பவன் கழல்கூடி யதொப்ப
பண்டை வண்ணமாய் நின்றனள் மாமுனிப் பணிப்பெண்
என்கிறார் கம்பர்

தான் கற்சிற்பம் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தவள் எழுந்ததும் இராமனுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியளித்தது. குருதேவர் விசுவாமித்திரர் இந்த வனத்தை அடைகையிலே அகலிகையைப் பற்றிக் கூறியிருந்தார். அவள் இடையறாது ஒரு உத்தமனின் வருகையில் அவள் சுயம் அறிவாள். என்று.

ஒருவேளை குருதேவர் சொன்னது என்னைப் பற்றி தானா ? அப்படி என்றால் எத்தனை புண்ணியம் என் மூதாதையர்கள் செய்திருந்தால் இத்தகு பாக்கியம் கிட்டும்.

" ஆசீர்வதியுங்கள் அம்மா " சட்டென அகல்யாவின் காலில் இராகவன் விழுந்தான். அகல்யாவிற்கு கண் கலங்க துவங்கியது

" என்னை அம்மா என்றாயே... மகனே .. நீடூழி வாழ்க "

" தாயே எனைப் பெற்ற தாயோ பத்து மாதம் தன்னுள் சுமந்தாள்.. ஆனால் நீங்கள் அன்றோ இது நாள் வரை என்னை மனதில் சுமந்தீர்கள். என்னைப் பெற்ற தாயை விட உயர்ந்தவர் அல்லவா தாங்கள் "

இராகவன் உணர்ச்சி பூர்வமாய் நின்றிருந்தான்

" அகல்யா உன் தவம் பயனடைந்து விட்டது ... நீ உய்வு பெற்றாய் " கௌதமர் கூறினார்

எதையும் அவள் மனம் கேட்கவில்லை.

" இராமா.. நான் உன் தாயா அத்தனை பேறு வாய்ந்தவளா நான் "

" கௌதமரே.. தான் செய்த தவறுக்காக இதுகாறும் தவத்தில் இருந்து இப்போது தூய்மை நிலை அடைந்திருக்கிறாள் அகல்யா. நம்மையும் விட இறையினைக் காணும் முழுத்தகுதி இவள் பெற்றிருக்கிறா"

விஸ்வாமித்திரர் சொன்னார்.

அதுவும் அகலிகை காதில் ஏறவில்லை. அவளுக்கு கேட்டதெல்லாம் "என் தாயே" என்ற இராமனின் குரல்.

இது இறையல்லவா.. இந்த இறையே என்னை தன் தாய் என்று ஏற்றுக் கொண்டதா... அதே நினைவு மேலோங்கியது.

"நன்றி இராமா"

மனது உள்ளுக்குள்ளேயே நன்றி கூறியது.

இராம இராம என்னும் ஓசை காதில் பலத்தெழுந்தது. எதிர் நிற்பது யாரென்ற கவலை இல்லாமல் போனது.

உலகம் மறந்து போனது. இராம இராம... கண்களை மூடி மறுபடி அந்தப் பாறையின் மீதமர்ந்தாள்.

" அகல்யா எழுந்திரு என்னாயிற்று அகல்யா , எழுந்திரு" கௌதமர் தொட்டு எழுப்ப போனார்.

எத்தனை வருடம் உணர்ச்சிகளை மறுத்த தேகம் இது. கௌதமரின் ஸ்பரிசம் எதுவும் செய்யவில்லை.
அவள் மனமெங்கும் இராமனின் உருவமே வியாபித்தது. மெல்ல மெல்ல அது பெரிதாகிக் கொண்டே போனது. விஷ்வாமித்திரர் கௌதமரை தடுத்தார். அகல்யாவின் முகத்தில் பேரொளி தெரிந்தது.

கௌதமர், விஷ்வாமித்திரர் முதற்கொண்டு அனைவரும் கை கூப்பி வணங்கி நின்றனர். முகத்தில் தெரிந்த பேரொளி அனைத்து நட்சத்திரத்திலும் ஒளிதரும் நட்சத்திரமாய் மேலே மேலே உயர்ந்து வானத்தை நோக்கி கிளம்பியது!

சகோதரிகளுக்கு -பொங்கல் சீர்

2010-01-12T14:23:00.001+05:30

பொங்களு வந்தா பொறந்த பொண்ணுங்களுக்கு பொங்க சீர்வரிசை செய்யனுமாமே ? இது தெரியாம போன தடவை விட்டுட்டேன்.

முதல்ல இந்த வெத்தலை,பாக்கு பழம் எடுத்துக்கோங்க.

இதுல பாருங்க யாராருக்குெ எந்த கலர் பிடிக்கும்னு எனக்கு அவ்வளவா தெரியாது அதனால உங்களுக்கு பிடிச்ச கலரா பார்த்து எடுத்துக்கோங்க. சண்டைப் போடப்பிடாது. நெறைய ஸ்டாக் இருக்கு. வேணும்னா ரெண்டு கூட எடுத்துக்கோங்க. சகோதரிகளுக்கு இல்லாததா ?

பட்டுப் பூச்சியினால வர பட்டுப் புடவை வேண்டாம்னு சொல்றவங்களுக்காக ( முக்கியமா புதுகைத் தென்றல் ) இந்த ஸ்பெஷல் காட்டன் பட்டுப் புடவை.

அப்படியே எண்ணி ஒரு 101 ரூபாயோ இல்லை 151 ரூபாயோ எடுத்துக்கோங்க.

சகோதரர்களே உங்களுக்காக, இந்தப் புது பத்துரூவா லிமிட்டட் ஸ்டாக் தான். முதல்ல வந்து எடுத்துக்கறவங்களுக்கு மட்டும் தான்.

அப்படியே எல்லா சகோதர,சகோதரிகளுக்கும் மற்றும் உள்ள சுற்றமும் நட்புக்கும் இனிய பொங்கல் வாழ்த்துகள்.

பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள் ஆயில்யன்!

2010-01-05T15:32:00.001+05:30

myspace web counter

இனிய ஆங்கில புத்தாண்டு வாழ்த்துகள் 2010

2009-12-31T21:57:00.001+05:30

அனைவருக்கும் ஜெயஸ்ரீ, அருணா & ஜீவ்ஸின் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள் - 2010

கன்னட சூப்பர்ஸ்டார் - மைசூர். நாராயண் ராவ் சம்பத் குமார். (Mysore Narayan Rao Sampath Kumar. )

2009-12-30T18:44:00.000+05:30

இந்த மாதம் கன்னட திரையுலகிற்கு இரட்டிப்பு இழப்பு. கன்னட திரையுலகின் நல்லதொரு இசையமைப்பாளர் அஸ்வத்தும் நேற்று தான் இறந்தார். அஸ்வத்தின் இசைப் படைப்பில் முக்கியமானது "மைசூரா மல்லிகே" ( இந்தப் பெயர் வேறு சிலவற்றிற்காகவும் கர்நாடகாவில் பிரபலமானது)
அவரின் இசையிலான ஒரு பாடல்

அடுத்த முக்கியமானப் நபர் மைசூர். நாராயண் ராவ் சம்பத் குமார். (Mysore Narayan Rao Sampath Kumar. ). இந்தப் பெயரை கர்நாடகத்தில் பெரும்பாலும் யாருக்குமேத் தெரியாது. ஆனால் விஷ்ணுவர்தன் என்ற பெயரைத் தெரியாத கன்னடவர் இருக்க முடியாது என்பது திண்ணம்.

கன்னடத் திரையுலகில் "அண்ணவரு ராஜ்குமாரை " எல்லாம் மீறி மாபெரும் சக்தியாக வந்திருக்கவேண்டியவர். ஆனால் அண்ணவரு குடும்பத்தால் ஏற்பட்ட சினிமா அரசியல் மற்றும் இவருக்கு மூத்த நடிகர் ராஜ்குமார் என்னும் பேராலமரத்தின் நிழலிலே அவர் இருக்க வேண்டியதாகிப் போனதால் இரண்டாம் இடத்திலேயே இருந்து விட்டார். ஆயினும் அவருடைய பெரும்பாலான படங்கள் வெற்றிப் படங்களே.

எஸ்.வி. ராஜேந்திர சிங்கின் இயக்கத்தில் அவருடைய சொந்த தயாரிப்பான "முத்தின ஹாரா" படம் விஷ்ணுவர்தனின் படங்களிலே மகுடம் எனச் சொல்லலாம். சுகாசினியின் விஷ்ணுவர்த்தனும் போட்டிப் போட்டு நடித்தப் படம். இதில் விஷ்ணுவர்தன் டூப் போடாமல் எடுத்த சாகச காட்சிகள் அருமையானவை. அதில் பாராசூட்டில் இருந்து குதிக்கும் காட்சியில் மயிரிழையில் உயிர் தப்பினார் என்று செய்தி.

என்ன தான் தேசிய விருது வாங்கினாலும், படம் வெளிவந்தக் காலக்கட்டத்தில் மக்களின் ஆதரவை பெறாததால் ஏற்பட்ட நட்டத்தால் மனமுடைந்த தயாரிப்பாளர் இனிமேல் வெறும் மசாலாப் படங்களையே எடுப்பேன் என்று சபதம் செய்து அதையே செய்தும் காட்டினார். அவர் எடுத்த பல மசாலாப் படங்கள் பெருவெற்றி அடைந்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது.

அந்தப் படத்தில் இருந்து ஒரு பாடல்

அதுபோலவே சுஹாசினி & விஷ்ணுவர்தன் நடித்த பந்தனா படத்தின் அனைத்துப் பாடல்களும் அருமையானவை.

இதைக் கேளுங்கள் :

அவரின் மேலும் சில குறிப்பிடத்தக்க படங்கள், நாகரஹோலே, சாஹஸசிம்ஹா ( இதை அவருக்கு பட்டப்பெயராகவே ரசிகர்கள் சூட்டியிருந்தார்கள் ). இவர் கன்னடத்தில் நடித்த மக்களு சைன்யா என்ற படமே தமிழில் மழலைப் பட்டாளமானது. தள்ளுமாடல் வண்டியிது தள்ளிவிடுங்க.. மறக்க முடியுமா கௌரிமனோகரியைக் கண்டேனைத்தான் மறக்க முடியுமா?

கௌரி மனோகரியைக் கண்டேன் மட்டும் கிடைத்தது - கன்னடத்தில் -

http://www.youtube.com/watch?v=rr9K1lY6dBo

இதுவும் மற்றவையும் தமிழில் கிடைத்தால் இங்கே சுட்டவும்.

கானா பிரபாவின் பதிவில் சில பாடல்கள் கிடைக்கிறது. http://radiospathy.blogspot.com/2009/12/blog-post_30.html

மலையாளத்தின் வெற்றிப் படமான மணிச்சித்திரத் தாழு கன்னடத்தில் "ஆப்த மித்ரா" ஆனபோது அதில் இருந்த அவரின் நடிப்புக்கு சற்றே குறைவானது தான் தமிழில் ரஜினியின் நடிப்பு. அதை லகலகலகவில் ஈடு செய்துவிட்டார் தமிழ் சூப்பர் ஸ்டார். அடுத்த படமான ஆப்த ரக்ஷகா வெளிவர தயாராக இருக்கிறது.

அவர் இருந்தபோது அவரின் இடத்தை யாராலும் தொட முடியவில்லை, இனிமேலும் அவரின் இடத்தை நிரப்ப இனி ஒருவர் வருவார் என்பது சந்தேகம் தான்.

ராஜ்குமார் இருந்தவரை கன்னட திரையுலகின் மூத்த அண்ணனாக இருந்தார். அவரின் மறைவிற்கு பின் கன்னடத் திரையுலகம் தானாகவே விஷ்ணுவர்தனை நோக்கித் திரும்பியது. எத்தனைப் புகழ் இருந்தும் இவரும் ராஜ்குமாரைப் போலவே அரசியலைத் தேர்ந்தெடுக்க மறுத்துவிட்டார். அமைதியான , அருமையான, திறமையான ஒரு மனிதனை கன்னடத் திரைஉலகம் இழந்து நிற்கிறது. சாஹஸ சிம்மா வின் குடும்பத்தினருக்கும், திரு அஸ்வத் அவர்களின் குடும்பத்திற்கும் இந்தச் சோகத்தை ஏற்கும் மன தைரியத்தை இறைவன் அவர்களுக்கு அருள நாம் பிரார்த்திப்போம்.
*ஜீவ்ஸ்*
http://www.flickr.com/iyappan
http://photography-in-tamil.blogspot.com
http://kaladi.blogspot.com
**

"அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம்போலத் தம்மை இகழ்வார்ப் பொறுத்தல் தலை " - குறள் எண் : 151

உங்களுக்கான சவால்.. முடியுமா உங்களால் ?

2009-11-14T18:36:00.000+05:30

வணக்கம் மக்களே!

உங்களுக்கான ஒரு சேவலுடன்.. ச்ச்ச்சே.. ஒரு சவாலுடன் வந்திருக்கிறேன். உங்களுக்காக மூளைக்கு வேலை தரும் விளையாட்டுடன் உங்களை சந்திக்க வந்திருக்கிறேன்!.

விளையாட்டு இங்கே!

விளையாட்டின் விதிமுறைகள்.

விதிமுறை என்று ஏதுமில்லை.
ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் குறிப்புகள் விரவிக் கிடக்கிறது
குறிப்புகள் எதிலும் இருக்கும். Image / Source Code / Browser title or Combination of all
சில நேரம் address bar ல் மாற்ற வேண்டி இருக்கும்.
சில நேரம் சுட்டியை கிளிக்கி அடுத்த கட்டத்துக்கு செல்ல வேண்டி இருக்கும்
சில நேரம் ஒரே பதிலும் சில நேர பயனர்சொல் & கடவு சொல் தந்து அடுத்த கட்டத்திற்கு செல்ல வேண்டும். அதற்கான குறிப்புகளைத் தேடிக்கொள்ளுங்கள்.
ஒரு சில இடங்களில் கிடக்கும் படத்தில் கேட்கப் பட்டிருக்கும் கேள்வி, படத்தைப் பற்றிய நேரடியானதாக இருக்க வேண்டும் என்று இல்லை. அது சம்பந்தப்பட்டதாகவும் இருக்கலாம்.
குறிப்புகளை இணையத்திலும் தேடி கண்டு பிடிக்கலாம்.
Spelling mistakes are intentional - might be the clue or misleading. Choice is yours!

நீங்கள் 20ம் கட்டத்தை எட்டியவுடன் எனக்கு இங்கே பதில் இடவும். வெற்றியாளர்கள் பட்டியலில் சேர்ப்பதிற்கு வசதியாக இருக்கும்.

முக்கியமான ஒன்று. நேர்மையாக விளையாடுங்கள். இது மிக சுவாரசியமான ஒன்று. நீங்கள் ஏமாற்றி விளையாடினால் நட்டம் எனக்கில்லை என்றாலும் நீங்கள் சுவாரசியத்தை இழந்து விடுகிறீர்கள்.

இந்தப் பதிவிற்கான பின்னூட்டம் மட்டுறுத்தப் படும்.

உங்களின் வெற்றிக்கு வாழ்த்துகள்.

இதுவரை அனைத்து கட்டங்களிலும் வெற்றிபெற்றவர்கள் : வாழ்த்துகள் :)

கே.வி.ராஜா
சுபைர்
ஜெகதீசன்
இலவசகொத்தனார்
பினாத்தலார்
தொழிலதிபர் சஞ்சய்
விஜய் ஆனந்த்
விதூஷ் வித்யா
நிஜமா நல்லவன்

உதவி தேவை!! (aka ) வெறுங்காற்றில் வீசும் கத்தி

2009-10-29T20:49:00.000+05:30

Arthur Rubinstein:
Love life and life will love you back. Love people and they will love you back.

நான் பெங்களூர் வந்த புதுசு. 1996 - 97 என்று நினைக்கிறேன். வேலை எல்லாம் முடித்துக் கொண்டு நண்பனின் வண்டியில் திரும்ப வந்துக்கொண்டிருக்கிறேன். அப்போதெல்லாம் பெங்களூரில் எப்போது மழை பெய்யும் என்று வானிலை அறிக்கை காரர்களுக்கே தெரியாது. மழையில் சாலை நனைந்திருந்தது. நண்பன் கொஞ்சம் "அல்டாஃப்" டைப். வண்டி வளைத்து வளைத்து ஓட்டியதில் வழுக்கி விழுந்துவிட்டோம். எனக்கு தோள்பட்டையில் சரியான அடி. நண்பனுக்கும் அடிபட்டிருக்க வேண்டும் அல்லது அதிர்ச்சியோ என்னமோ விழுந்த இடத்திலே உக்கார்ந்து விட்டான். கிட்ட தட்ட பத்து நிமிடம் அல்லது பதினைந்து நிமிடம், அந்த வழி வந்த வண்டிகள் எங்களை சுற்றி சென்றதே தவிர நிறுத்தி எங்களை பார்க்க யாருக்கும் நேரம் இல்லை. சுதாரித்துக் கொண்டு வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.

அதற்கப்புறம் இரண்டு வருடத்துக்குள் நான் வண்டி வாங்கி தனியாக பயணித்துக் கொண்டிருந்த போது சாலையில் நீர் ஓரடிக்கும் மேல் ஓடிக்கொண்டிருக்க மழை , எனக்கு முன்னாடி சென்றவரை பார்த்துக் கொண்டே சென்ற நான் அவர் அப்படி இப்படி என்று அல்லாட, அவர் எங்கே விழுந்திடுவாரோ என்று நான் சடன் பிரேக் போட.. நான் நடு ரோட்டில் பப்பரப்பே என்று விழுந்து கிடந்தேன். விழுந்த அதிர்ச்சியையும் மீறி போகும் வண்டிகளைப் பார்த்து காப்பாற்றுங்கள் என்று கத்துகிறேன். வண்டிகள் பாட்டுக்கு போய்க்கொண்டு தான் இருந்தன. பத்தடி தூரத்தில் பஸ் எழவும் சக்தியின்றி நான் யாரோ ஒரு டீக்கடைக்காரர் ஓடி வந்து என்னை இழுத்து ஓரமாய் தள்ளிவிட்டு யார் யாரையோ திட்டுக் கொண்டு தோள் துண்டை கிழித்து கையில் வழியும் இரத்தத்தின் மேல் கட்டுப் போட்டார்.

பின்பொரு சமயம், சாப்பாட்டு நேரத்தில் வெளியே உலாத்திக் கொண்டிருக்க, ஒருவர் தன் மனைவியை வண்டியின் பின்னால் வைத்துக் கொண்டு வேகமாச் செல்ல, அந்த பெண்மணிக்கு கைப்பிடிப்பு தவறிவிட்டது போல. தொபீர் என்று நடுரோட்டில் விழுந்தார். ஒரு பத்தடிக்கு உருண்டு சென்று இருப்பார். வண்டியோட்டிக்கு அது தெரியாமல் கொஞ்ச தூரம் சென்று அப்புறம் பின்னாடி பார்த்து பின் திரும்பி வந்தார். வண்டியோட்டிகள் விழுந்தவரை ஒதுக்கி விட்டு வளைந்து செல்லத்தான் செய்தார்கள். ஓரிருவர் மட்டும் சற்று தூரத்தில் நிறுத்தி என்ன ஏது என்று பார்த்து விட்டு சென்றார்கள். நான் ஓடிவந்து தூக்க முயற்சிக்க, அவரின் கணவன் வேண்டாம் நானே பார்த்துக் கொள்கிறேன் என்று தூக்கி பாவம் தொபுக்கடீர் என கீழே போட்டார். அப்புறம் அவர் கைப்புறம் நான் கால்புறம் என தூக்கி ஓரமாய் வைத்து ஆசுவாசப் படுத்தி பின்னர் ஆட்டோவை நிறுத்தி மருத்துவமனைக்கு அனுப்பி வைத்தோம். கூட்டம் கூடியது. வேடிக்கைப் பார்த்தது. சாலை சுத்தம் செய்துக் கொண்டிருந்த ஓரிருவரைத் தவிர மற்றவர்கள் அடுத்தவர்களுக்கு கட்டளையிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள் அதை செய் இதைச் செய் என்று, அல்லது தங்களின் அனுபவங்களைக் கூறிக்கொண்டு இருந்தார்கள். ஆட்டோவில் அவர்கள் போனதும் கலைந்து சென்று விட்டார்கள்.

இதெல்லாம் நேற்று சட்டென்று நினைவுக்கு வந்தது. எனக்கு முன்னே சென்ற ஒரு பெண், ஒரு இருபதின் கடைசியில் இருப்பார். சரேலென வண்டியில் இருந்து விழுந்து விட்டார். பின்னாடி வந்த ஆட்டோ, கார் எல்லாம் க்ரீச்சிட்டு நின்றது. ஆட்டோக்காரருக்கு என்ன அவசரமோ ஒதுங்கி சென்றுவிட்டார். காரில் வந்தவர் காலைக் கடன் முடிக்காமல் அடக்கிக் கொண்டு வந்திருப்பார் போல. கடு கடுவென முகத்தை வைத்துக் கொண்டு ஹாரன் அடித்துக் கொண்டிருந்தார். இரு சக்கர வாகனங்கள் எதிலும் ப்ரேக் இல்லை போல நிறுத்த இயலாமல் ஒதுங்கி சென்று விட்டனர். வண்டியை ஓரத்தில் நான் நிறுத்தி விட்டு வந்து அவரைக் கைப்பிடித்து எழுப்ப முயல, முடியவில்லை. அவருக்கு கால் எலும்பு முறிவு போல. ரொம்பவும் துடித்தார்.

கார் காரருக்கு ரொம்ப "அவசரம்" போல. ஹாரன் அடித்துக் கொண்டே இருந்தார். என் ஒருவனால் அந்தப் பெண்மணியை தூக்க முடியாது, கொஞ்சம் வெயிட் பார்ட்டி, அதே நேரம் அவராலும் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டு வர இயலாது. சுற்றும் முற்றும் பார்த்தால் சீருடையில் இருந்த ஒரு என்.சி.சி மாணவி கூட்டத்தைக் கண்டு ஊகித்து ஓடிவந்தார். இருவரும் சேர்ந்து அந்தப் பெண்மணியை தூக்கி பக்கத்தில் இருந்த பேருந்து நிழற்குடையில் அமர்த்திவிட்டு, அவரின் வண்டியை ஓரமாகத் தள்ளி நிறுத்திய பின் காரோட்டிக்கு உயிர் வந்திருக்கும். வேகமாக வண்டியெடுத்துக் கொண்டு போய்விட்டார். இந்த தடவை கூட்டமும் கூடவில்லை.

கீழே வீழ்ந்திருப்பவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் என்றால் இப்படி விட்டு விட்டு செல்வோமா என்று யோசிப்பார்களா ? ஏன் இப்படிப் பட்டவர்கள், நாளை நாம் கீழே விழுந்துக் கிடந்தால் யாரும் உதவ மறுப்பார்கள் என்று யோசிப்பதில்லை ? அந்த நேரத்தில் மட்டும் மற்றவர்களிடம் மனிதாபிமானத்தை எப்படி எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. யோசியுங்கள் மக்களே! நாம் மற்றவர்களைச் சார்ந்து இருக்கும் சமுதாய மிருகக் கூட்டமே. நம் உதவி மற்றவர்களுக்கும் நமக்கு மற்றவர்களின் உதவியும் என்றேனும் தேவைப்படும். உதவி தேவைப்படாத மனிதர்கள் யாருமே இல்லை. உங்களுக்கும் உதவி தேவை. மறந்துவிடாதீர்கள்.

கர்ணன் பேசுகிறேன்

2009-10-07T15:11:00.000+05:30

கர்ணன் பேசுகிறேன்
----------------------

மாதவன் தந்த வரத்தால்
ஆதவனை அழைத்தாய்
சூதறியா நாளில்.. இந்தப்
பாதகனைப் படைத்தாய்

சொல் தாயே
பெற்றதன் பாவம் ஆற்றில்
விட்டதும் போகும் என்று
சொன்னது யார்

அன்பைக் காணும் வகையற்று
பண்பில் வாழும் நிலைவிட்டு
ஆற்றில் மனம் ஆறும் என்றா
ஆறாத் துயரோடு அனுப்பி வைத்தாய்

சொல் தாயே
உணர்ச்சிகள் மறைத்து வாழ்ந்தால் தான்
உலகம் உய்யும் என்று
சொன்னது யார்

கனவுகளில் உனைத் தேடி
நினைவுகளில் நிதம் எனைத் தேடி
தொலைந்த மனமும் கலைந்த கனவும்
என் வாழ்வின் அடையாளம் என்றானதே!

சொல் தாயே
இருக்கும் நேரம் மறந்தாய்
இறக்கும் நேரமேனும்
அடையாளம் தர வருவாயா
-----------

Picture courtesy : thanks to Indianetzone.com

எரிதழல் கொண்டு நீ .......

2009-09-11T21:38:00.000+05:30

எரிதழல் கொண்டு நீ .......
**********************
"தாயே என்ற தனயனைத்
தனிமையிலே போ போவென
தள்ளியதும்
பேயோன் வந்ததும்,
மாயம் செய்து என்னைக் கவர்ந்த
தீயோன் செயலதை நீ தடுத்திட
இயலாமல் செய்ததும்
என்னுடைய பிழைதான்

அண்ணலைத் தேட நீ
இவ்விடம் அகன்றிலோ
அக்கினிக் குளியல் செய்குவேன்
இக்கணம் நானுமென்று
சொன்னதால் வந்தது..
பின்னாளில் நடந்தது..

உம்பரில்லா காடதிலே
வம்பனிடம் சிக்கிடாமல்
உயிர் தனை காத்துவந்தேன்
உற்றவன் வருவானென்று!!

கற்பினுக்கோர் கறைதனை என்மேல்
கொற்றவன் கற்பிக்கலாமோ
இற்றது என் மனமது.. மகனே
உடலதும் வாழ்ந்து செய்வது என்ன
பிறரது வார்த்தையில் வேகுமுன்னே
எரிதழல் கொண்டு நீ
இடுக தீ இளையவ!" என்றாள்

நன்றி : அமீரக ஆண்டு விழா மலரில் இடம்பெற்றது

சாமிபூதம்

2009-08-05T13:48:00.000+05:30

சாமிபூதம்
*********
இவை யாவும்
பேசாத
உயிரற்ற பிம்பங்கள்

உங்களுக்கு தெரியுமா
இவை முன்
வாய்விட்டு கதறி
இருக்கிறேன்

புராணங்களும் குரானும்
சொல்வதுவெறும்
வார்த்தைகள்

வார்த்தைகள் கொண்ட
திரை விலகிய பின்தான்
உண்மையை நானும்
அறிந்தேன்
**
மூலம் :கபீர் தாசர் - ஆங்கில வழிமூலத்தின் தமிழாக்கம் - ஜீவ்ஸ்

இடுகை எண் 50ம், விருதுகளும், கூட்டுக் கறியும் இன்னும் பிறவும்

2009-07-21T23:58:00.000+05:30

வணக்கம் மக்களே!

தட்டுத் தடுமாறி இதோ ஐம்பதாவது இடுகைக்கு வந்தாச்சு. படித்தும், இதுவரை நேரிலேயும், பின்னூட்டமிட்டும் மடலிலேயும் தவறுகளைத் திருத்தி வழிநடத்திக் கொண்டு வரும் அனைவருக்கும் நன்றி.

*****
எங்க வீட்டு குட்டி இளவரசிக்கு வயசு 3 ஆச்சு இந்த மாசம் தேதி பன்னிரண்டோட. வாலுத்தனம் அதிகமாய்ட்டே போகுதே தவிர குறைஞ்சப் பாடு இல்லை.
ஒரு நாள், தங்கமணியும் நானும் கொஞ்சம் உரத்தக் குரலில் எதைப்பற்றியோ விவாதித்துக் கொண்டிருந்தோம். கொஞ்சம் நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த என் மகள் சட்டென்று என் எதிரே நின்றுக் கொண்டு ஒற்றை விரலை நீட்டி " அப்பா அம்மா கிட்ட சண்டைப் போடாதே " என்றாளே பார்க்கலாம். அப்படியே அள்ளி எடுத்து ஆயிரம் முத்தம் கொடுக்கத் தூண்டும் முகபாவத்துடன் :)

நானும் விளையாட்டாக " அம்மா தான் என் கிட்ட சண்டைப் போடுறா, நீ என்னடான்னா என்னை வந்து திட்டுற " என்று சோகமாக முகத்தை வைத்துக் கொள்ள, " சரி சரி இரு " என்று தங்கமணியிடம் திரும்பி " அம்மா... அப்பா கிட்ட சண்டை போடாதே " என்று சொல்ல... அய்யோடா.... தங்கமணியோட முகத்தைப் பார்க்கனுமே .. இப்போதெல்லாம் அடிக்கடி ஈன்ற பொழுதினும் பெரிதுவக்கும் தாயாக மாறிப் போகிறாள் என் மனைவி.
நட்பும் உறவும் கடவுள் கொடை!!
*****

இன்னோரு நாள், என்னோட அண்ணன் மகள், இவளுக்கு ஏ.பி.சி.டி எழுதச் சொல்லித் தந்துக் கொண்டிருந்தாள்

" எங்கே ஏபிசிடி சொல்லு "
" ஏபிசிடி "
" முழுசா ஏபிசிடி சொல்லு "
" முழுசா ஏபிசிட் "
" சரி வேண்டாம் 1 2 3 சொல்லு "
" 1 2 3"

நான் அழைத்துக் கேட்டேன் முழுவதும் சரியாகச் சொன்னாள். சரி எழுதச் சொல்லித்தா, அப்புறம் படிக்கச் சொல்லலாம் என்றேன்.

அண்ணன் மகள் எழுதச் சொல்ல, என் மகளும் எழுத முயற்சி செய்துக் கொண்டிருந்தாள்.

" ஜெயஸ்ரீ, ஏ இருக்கு, பி இருக்கு, ஈ எஃப் இருக்கு, எங்கடா கண்ணு சி.டி யக் காணோம் "
" அப்பா கப் போர்ட்ல இருக்கு, நான் போய் எடுத்துட்டு வரட்டா?"

தங்கமணியோட கமெண்ட்..

" அவங்கப்பா மாதிரியே... லொள்ளுக்கொன்னும் குறைச்சலில்ல "

வள்ளுவர் சும்மா சொல்லிடலீங்க " குழலினிது யாழினுது என்பார் தம்மக்கள் மழலைச் சொல் கேளாதவர்" அப்படின்னு.
****
மேலே குறிப்பிட்டிருந்த அண்ணன் மகளின் நிச்சயத்திற்காக வேலூர் சென்றிருந்தேன் போன வாரம். எல்லாம் முடித்துக் கொண்டு மறுநாளிரவு அரசு பொருட்காட்ச்சிக்கு சென்றிருந்தோம். பனிப் பந்து என்று என்னமோ கவர்ச்சியாய் அறிவித்திருந்தார்கள் என்று போய் பார்த்தால் ஒன்றுமே இல்லை.

சரி பேய்க் குகை என்றும், சந்த்ரமுகி பங்களா என்றும் பீதியைக் கிளப்பும் வண்ணம் ஆங்காங்கே தட்டிகள் வைத்திருந்தார்கள். நாமும் தான் பேயையோ பிசாசையோ கண்ணாடியைப் பார்க்கும் நேரம் விட்டு நேரடியாக பார்த்ததில்லையே என்று உள்ளே ஒரு க்ரூப்பாக போனோம். குடுத்தக் காசு வீணாகக் கூடாதென்று சும்மா நாங்களே ஆ ஊ என்று கத்திக் கொண்டு வந்தது தான் மிச்சம். கும்மிருட்டு ஏற்படுத்தி விளக்கை அணைத்து அணைத்து ஏற்றினால் பயம் வரும் என்று எந்தப் புண்ணியவான் கண்டுபிடித்தாரோ தெரியவில்லை. இது போதாதென்று வைக்கோலில் செய்து வைத்த பொம்மைகள். They should at least try spell the word "creativity and innovation" properly before copying such a theme from other places. படு மொக்கை!!
****
சரி அது தான் போகிறதென்று ஒரே கூச்சலும் சந்தோசக் கத்தலுமாய் இருந்த டோரா டோரா வில் டிக்கெட் வாங்கி ஏறி உட்கார்ந்து அது சுற்ற ஆரம்பிக்கும் முன், பின்னால் இருந்து ஒரு கமெண்ட்..
" சப்ப மேட்டர்... இதுக்குப் போய் எல்லாரும் எதுக்குக் கத்தறாங்க "
முதல் சுற்று முடிந்து இரண்டாம் சுற்று வந்த போது பின்னலிருந்த அந்த இளைஞனின் கமெண்ட் வேறு இராகத்தில் ஒலித்தது
" டேய் வேணாண்டா... இறக்கி விட்டுடங்கடா... வீட்ல சொல்லிட்டு வரலடா படுபாவிங்களா.. நிறுத்துங்கடா டேய் "
மூன்றாம் நான்காம் சுற்றில் அதிகப் பட்ச வேகத்தில் சுற்றியபோது அவன் கதறினான்
" சொன்னாக் கேளுங்கடா டேய்... அப்புறம் அசிங்கமாய்டும்... எல்லாரும் நாறிடுவீங்க... என்னால அடக்க முடியல.. சொல்றதக் கேளுங்கடா... டேய் நிறுத்துங்கடா "

****

பொன்ஸின் கல்யாணத்துக்குப் போக முடியாத வருத்தம் இன்னும் இருக்கிறது. என் மிகச் சிறந்த நண்பர். அண்ணன் மகளின் நிச்சயமும் ஏறக்குறைய அதே நேரத்தில் வந்துவிட்டதால் போக இயலவில்லை. லேசானக் குற்றவுணர்வு எழுகிறது. இந்த இடுகை மூலம் வாழ்த்தும் வர இயலாமைக்கு மன்னிப்பும் பொன்ஸ். வாழியப் பல்லாண்டு.

****

கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி ஒரு வருஷம் இருக்கும். எங்க மூணாவது அண்ணன் இறந்து சில வருஷங்கள் ஆச்சு. அன்னைக்கு இறந்த தினம். வீட்ல படையல் வச்சு சாமி கும்புட்டுட்டு ஆஃபீஸ் கிளம்பி வந்துட்டேன். வழியெல்லாம் என்னென்னமோ நினைவுகள். 35 வயசுல கல்யாணம் கூட ஆகாம இறந்துட்டாரே அது இதுன்னு. வண்டில போய்ட்டு இருக்கும் போதே திடீர்னு வேற ஒரு கற்பனைச் சாத்தான் மனசுக்குள்ள ஓட ஆரம்பிச்சிருச்சு.

அதாவது நான் இறந்து போயிருந்தா என்னோட மத்த மூன்று அண்ணன்கள் எப்படி எல்லாம் அழுவாங்கன்னு.

வர்ரவங்க போறவங்க கிட்ட எல்லாம் " இதோ இந்த கம்யூட்டர் முன்னாடி தாங்க எப்பவுமே பழியா கிடப்பான்"

" கடைசி வரைக்கும் ஒரு பொறுப்பில்லாம எப்பவுமே வேலை வேலைன்னு இருந்தான். பாருங்க கடைசீல பொறுப்பே இல்லாம போய்ட்டான் "

" இந்த சேர் கூட பாதிவெலைக்கு எங்கையோ போய் வாங்கிட்டு வந்தான். பாவி இப்ப இல்லையே"

யோசனை பண்ண பண்ண... எனக்கு அழுகையா வந்துடுச்சு. ( கவனிக்கவும். வண்டி ஓட்டிக் கொண்டே இதெல்லாம் ). எதிர வர்ரது கூட என்னன்னு தெரியல.. கண்ணுல தண்ணி மறைக்குது. உயிரோட இருக்கேங்கறதே மறந்து போச்சு. எங்க அண்ணங்க அழறது கண்ணு முன்னாலையே நிக்குது. எங்கையோ மிதந்துட்டு இருக்கிற மாதிரி ஒரு ஃபீலிங். அண்ணனுக்கு போன் போட்டு அழுவாதேன்னு சொல்லனும் மாதிரி இருந்துச்சு ஆனா எப்படிச் சொல்றதுன்னு தெரியல.. நான் தான் செத்துப் போய்ட்டேனே

திடீர்னு க்ரீச்னு ஒரு சத்தம். ஒரு டெம்ப்போ வேன் காரன் சத்தமா கத்திட்டு போறான்.

" டேய் சாவுகிராக்கி வண்டிய ரோட்டைப் பாத்து ஓட்டிட்டுப் போடா "
*****

முதன் முதலாக என்னையும் மதித்து எனக்குப் பட்டாம்பூச்சி விருதளித்த பாரதிக்கு என் நன்றி. ஆனால் விருது பெறுமளவிற்கு நான் எழுதவில்லை நினைத்ததாலோ அல்லது எழுத நேரமின்மை, சோம்பேறித்தனம் போன்றவைகளாலோ அதை பிறருக்கு பதிவிட்டு அளிக்கவில்லை. அடுத்து பேரண்ட்ஸ் கிளப் சார்பாக புதுகை அக்கா இண்ட்ரஸ்டிங் ப்ளாக்கர் அவார்ட் தந்தார்கள் அப்போதே சொன்னேன் இதை ஐம்பதாவது பதிவுக்குத்தான் என்று. என் நண்பன் ரங்கன் " இந்தப் பதிவர் என் மிகச்சிறந்த நண்பன்" என்ற விருதும் அளித்திருக்கிறார். 50ம் பதிவை போடும் நேரத்தில் இந்த விருதுகள் உற்சாகம் அளிக்கிறது.

ஆனால் சற்றேனும் எதிர் பாராத இடத்தில் இருந்து மீண்டும் "இண்ட்ரஸ்டிங் ப்ளாக்கர் அவார்ட்" வந்திருக்கிறது. வித்யா எனும் சகோதரி விதூஷ் என்ற பெயரில் பக்கோடா காகிதங்கள் என்ற ப்ளாக்கில் எழுதி வருகிறார்கள். சட்டென்று அவர்களிடம் இருந்து விருதும் அதற்கான அழைப்பும் பதிவில் பார்த்த உடன் மகிழ்ச்சிக் கலந்த பயம் ஏற்படுவதைத் தவிர்க்க இயலவில்லை. அவர் பதிவில் அவரே குறிப்பிட்டிருப்பதைப் போல

"யாரோ ஒருவரேனும் நம் எழுத்துக்களைப் படிக்கிறார்கள் என்பது தெரியும் போதே நம்மையும் அறியாமல் நமக்கு ஒரு பயமும் பொறுப்பும் ஏற்பட்டு விடுகிறது ---- நாம் கொடுக்கும் information சரியானதா, மற்றவருக்கு நேர்மையுடன் ஒரு கருத்தைச் சொல்கிறதா என்று!"

உண்மை தான். சற்றுக் கவலையும் வருகிறது. இதையெல்லாம் காப்பாற்ற வேண்டுமே என்று. விருதுக்கு நன்றி சகோதரி.
*****

பதிவு அதிக நீளம் சென்று விட்டதால் ... விருதுகளை தொடர்ச்சியாக அடுத்தவர்களுக்கும் அளிப்பது அடுத்தப் பதிவில் ..

நன்றி நன்றி நன்றி....

சமுத்திர குமாரி

2009-07-16T20:15:00.000+05:30

சமுத்திர குமாரி
***********

-------------

என்னுள்ளே உனைக் கண்டேன் உன்மத்தம் மிகக்கொண்டேன்
உண்மை அறிந்தும் உள்ளம் உன்மீதே நாடக்கண்டேன்
கள்ளம் இல்லையடா எந்தன் பாழும் மனதுக்கு
கல்வியும் இல்லையடா இந்த பேதை பெண்ணுக்கு

நாட்டுக்கு அரசன் என்றே ஊரார் உனை பாராட்ட
என்னரசன் நீயென்று என்னுள்ளம் உனை தாலாட்ட
மெலிதான எச்சரிக்கை என் உள்ளே பயம் காட்டும்
என் நிலையை அது எண்ணி உனைமறக்க வழிகாட்டும்

பிரிந்து செல்லவோ கண்ணா நீயற்ற இடம் தேடி
மறைந்து செல்லவோ நானும் கடலரசன் மடிதேடி
இருபக்கம் இடிகொள்ளும் மத்தளமாய் மாறிப்போனேன்
இறைவன் எனை கொண்டு செல்லும் நாளுக்காய் வாடிப்போனேன்

உனை விட்டு சென்று விட்டேன் வெகு தூரம் அலைமீது
எங்கிருந்தும் உனையெண்ணும் என் மனம் கொல்ல வழியேது
ஆழ்கடலும் ஓய்ந்திருக்க அகக்கடலும் பொங்குவதேன்
நிலமகளும் துயிலையிலே என் நெஞ்சமதும் விம்முவதேன்.